Chapter 2

Περὶ τῶν εἰϲ ων. Choer. 294, 15 (consultis Thoegn. 131, 31, Ep. Cr. 1 438, 10 An. Par. III 324, 14, Mon. 32, 4): τὰ εἰϲ ων ὀξύτονα μονοϲύλλαβα προϲθέϲει τοῦ οϲ κλίνεται καὶ φυλάττει τὸ ω ἐπὶ τῆϲ γενικῆϲ οἷον κλών κλωνόϲ, πρών πρωνόϲ, ἐξ οὧ «καὶ πρώονεϲ ἄκροι» (Π 299), Xών Χωνόϲ, Θών Θῶνοϲ. μόνον δὲ τὸ χθών χθονόϲ, ὡϲ θηλυκοῦ μόνον γένουϲ ὄν ἐν τοῖϲ εἰϲ ῶνν μονοϲυλλάβοιϲ, τρέπει τὸ ω εἰϲ τὸ ο ἐν τῇ γενικῇ· ὥϲπερ καὶ τὸ φρήν φρενόϲ, ὡϲ θηλυκοῦ μόνου γένουϲ εὺρεθὲν ἐν τοῖϲ εἰϲ ην μονοϲυλλάβοιϲ, ἔτρεψε τὸ η εἰϲ τὸ ε ἐν τῇ γενικῇ. τὸ δὲ Θυν Θῶντοϲ (ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον) ἐκ πάντων τῶν μονοϲυλλάβων προπεριϲπώμενον ἐμιμήϲατο κατὰ κλίϲιν τὴν ϲμῶντοϲ κλῶντοϲ δρῶντοϲ μετοχήν.