Chapter 2

Choer. 134, 28: τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ η θηλυκῶν εἰϲ ηϲ γινόμενα βαλῶνα ἀρϲενικὰ μὴ ἔχοντα οὐδέτερον εἰϲ εϲ, εἰϲ τὴν ου δίφθογγον ἔχει τὴν γενικὴν οἷον λέϲχη ὁ λέϲχηϲ τοῦ λέϲχου, ἀράχνη ὁ ἀράχνηϲ τοῦ ἀράχνου, κόμη ὁ ἀκερϲεκόμηϲ τοῦ ἀκερϲεκόμου, δίκη ἑλλανοδίκηϲ ἑλλανοδίκου, γυνή ὁ μιϲογύνηϲ τοῦ μιϲογύνου, χαίτη ὁ κυανοχαίτηϲ τοῦ κυανοχαίτου, τέχνη ὁ κλυτοτέχνηϲ τοῦ κλυτοτέχνου, οὕτωϲ οὖν καὶ κόμη ὁ Κόμηϲ τοῦ Κόμου καὶ γύη ὁ γύηϲ τοῦ γύου. πρόϲκειται βαρύτονα »διὰ τὸ τύχη Εὐτυχήϲ Εὐτυχοῦϲ (ἔϲτι δὲ ὄνομα κύριον) τοῦτο γὰρ εἰϲ ουϲ ἔχει τὴν γενικήν, ἀλλ’ οὐκ ἔϲτι βαρύτονον ἀλλ’ ὀξύτονον. πρόϲκειται «μὴ ἔχοντα οὐδέτερον εἰϲ εϲ »,διὰ τὸ ἄκη τανυήκηϲ τανυήκουϲ. τοῦτο γὰρ βαρύτονόν ἐϲτι, καὶ ὅμωϲ εἰϲ ουϲ ἔχει τὴν γενικήν, ἀλλ’ ἔχει οὐδέτερον εἰϲ εϲ οἷον ϲπαϲϲάμενοϲ τανύηκεϲ ἄορ παχέοϲ παρὰ μηροῦ (Π 473).