Chapter 2

ἄϲτυ. ὁ πολίτηϲ ἀϲτόϲ καὶ ἀϲτή καὶ ἀϲτόν. ἀπὸ τοῦ ἀϲτόϲ ὁ ἀϲτίτηϲ. Ϲοφοκλῆϲ Ἀλεξάνδρῳ «οὐ γάρ τι θεϲμὰ τοῖϲιν ἀϲτίταιϲ πρέπει». καὶ «βοτῆρα νικᾶν ἄνδραϲ ἀϲτίταϲ. τί γάρ;» ἐντεῦθεν καὶ τὸ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ προαϲτίτηϲ. οὐ γὰρ παρὰ τὸ προάϲτιον. ἦν γὰρ προαϲτιεύϲ ὡϲ Δουλιχιεύϲ, ἢ προάϲτιοϲ ὡϲ Βυζάντιοϲ. οὕτω γὰρ καὶ τὸ θηλυκὸν εὑρίϲκεται προαϲτία γῆ ἐν Φρίξῳ Ϲοφοκλέουϲ «ὅρια κελεύθου τῆϲδε γῆϲ προαϲτίαϲ».