Chapter 2

Ϲχοῖνοϲ χώρα τῆϲ Θηβαικῆϲ, καὶ Ϲχοινεύϲ ποταμὸϲ ἀπὸ Ϲχοινέωϲ τοῦ Ἀθάμαντοϲ. Τρύφων ἐν τῷ περὶ παρωνύμων ὦδέ φηϲι «κτὰ εἰϲ ὲυϲ λήγοντα παρώνυμα οὐδέποτε τῆϲ γενικῆϲ τοῦ πρωτοτύπου μιᾷ πλεονάζει. ὁ γοῦν Φωκαεύϲ οὐ παρὰ τὸν Φῶκον γέγονε, παρὰ μέντοι τὴν Φώκαιαν, καὶ ὁ παρὰ Καλλιμάχῳ Ἐλλοπιεύϲ παρὰ τὴν λλοπίαν, οὐ παρὰ τὸν Ἔλλοπα. ὁ δὲ παραρρέων τὸν Ϲχοῖνον ποταμὸϲ Ϲχοινεύϲ καλεῖται ἤτοι παρὰ τοὺϲ ϲχοίνουϲ ἢ παρὰ τὸν Ϲχοινέα τὸν τῆϲ Ἀταλάντηϲ πατέρα». ὁ πολίτηϲ μέντοι Ϲχοινεύϲ (ὁ γὰρ ποταμὸϲ καὶ ὁ οἰκιϲτὴϲ Ϲχοινεύϲ) ὡϲ Ταρϲοῦ Ταρϲεύϲ.