Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.179-3.227
Aeschylus, Εὐμενίδες 3.179-227
Not analysed yet
ἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχος
χωρεῖτʼ, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν,
μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν,
χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον,
ἀνῇς ὑπʼ ἄλγους μέλανʼ ἀπʼ ἀνθρώπων ἀφρόν,
ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου.
οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει·
ἀλλʼ οὗ καρανιστῆρες ὀφθαλμωρύχοι
δίκαι σφαγαί τε σπέρματός τʼ ἀποφθορᾷ
παίδων κακοῦται χλοῦνις, ἠδʼ ἀκρωνία,
λευσμός τε, καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν
ὑπὸ ῥάχιν παγέντες. ἆρʼ ἀκούετε
οἵας ἑορτῆς ἔστʼ ἀπόπτυστοι θεοῖς
στέργηθρʼ ἔχουσαι; πᾶς δʼ ὑφηγεῖται τρόπος
μορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου
οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοις
ἐν τοῖσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος.
χωρεῖτʼ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι.
ποίμνης τοιαύτης δʼ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν.
ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.
αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλῃ,
ἀλλʼ εἷς τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν παναίτιος.
πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.
ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.
ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πρᾶξαι. τί μήν ;
κἄπειθʼ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ νέου.
καὶ προστραπέσθαι τούσδʼ ἐπέστελλον δόμους.
καὶ τὰς προπομποὺς δῆτα τάσδε λοιδορεῖς;
οὐ γὰρ δόμοισι τοῖσδε πρόσφορον μολεῖν.
ἀλλʼ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο προστεταγμένον.
τίς ἥδε τιμή; κόμπασον γέρας καλόν.
τοὺς μητραλοίας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.
τί γὰρ γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ;
οὐκ ἂν γένοιθʼ ὅμαιμος αὐθέντης φόνος.
ἦ κάρτʼ ἄτιμα καὶ παρʼ οὐδὲν εἰργάσω
Ἥρας τελείας καὶ Διὸς πιστώματα.
Κύπρις δʼ ἄτιμος τῷδʼ ἀπέρριπται λόγῳ,
ὅθεν βροτοῖσι γίγνεται τὰ φίλτατα.
εὐνὴ γὰρ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ μόρσιμος
ὅρκου ʼστὶ μείζων τῇ δίκῃ φρουρουμένη.
εἰ τοῖσιν οὖν κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷς
τὸ μὴ τίνεσθαι μηδʼ ἐποπτεύειν κότῳ,
οὔ φημʼ Ὀρέστην σʼ ἐνδίκως ἀνδρηλατεῖν.
τὰ μὲν γὰρ οἶδα κάρτα σʼ ἐνθυμουμένην,
τὰ δʼ ἐμφανῶς πράσσουσαν ἡσυχαιτέραν.
δίκας δὲ Παλλὰς τῶνδʼ ἐποπτεύσει θεά.
τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον οὔ τι μὴ λίπω ποτέ.
σὺ δʼ οὖν δίωκε καὶ πόνον πλείω τίθου.
τιμὰς σὺ μὴ σύντεμνε τὰς ἐμὰς λόγῳ.