Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.397-5.442
Aeschylus, Εὐμενίδες 5.397-442
Not analysed yet
πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοὴν
ἀπὸ Σκαμάνδρου γῆν καταφθατουμένη,
ἣν δῆτʼ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι,
τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα,
ἔνειμαν αὐτόπρεμνον εἰς τὸ πᾶν ἐμοί,
ἐξαίρετον δώρημα Θησέως τόκοις·
ἔνθεν διώκουσʼ ἦλθον ἄτρυτον πόδα,
πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος.
καινὴν δʼ ὁρῶσα τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸς
ταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δʼ ὄμμασιν πάρα.
τίνες ποτʼ ἐστέ; πᾶσι δʼ ἐς κοινὸν λέγω·
βρέτας τε τοὐμὸν τῷδʼ ἐφημένῳ ξένῳ,
ὑμᾶς θʼ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει,
οὔτʼ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμένας
οὔτʼ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασιν.
λέγειν δʼ ἄμομφον ὄντα τοὺς πέλας κακῶς
πρόσω δικαίων ἠδʼ ἀποστατεῖ θέμις.
πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη.
ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα.
Ἀραὶ δʼ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα.
γένος μὲν οἶδα κληδόνας τʼ ἐπωνύμους.
τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσῃ τάχα.
μάθοιμʼ ἄν, εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον.
βροτοκτονοῦντας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.
καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ τέρμα τῆς φυγῆς;
ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται.
ἦ καὶ τοιαύτας τῷδʼ ἐπιρροιζεῖς φυγάς;
φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο.
ἄλλαις ἀνάγκαις, ἤ τινος τρέων κότον;
ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν;
δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα.
ἀλλʼ ὅρκον οὐ δέξαιτʼ ἄν, οὐ δοῦναι θέλοι.
κλύειν δίκαιος μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις.
πῶς δή; δίδαξον· τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένῃ.
ὅρκοις τὰ μὴ δίκαια μὴ νικᾶν λέγω.
ἀλλʼ ἐξέλεγχε, κρῖνε δʼ εὐθεῖαν δίκην.
ἦ κἀπʼ ἐμοὶ τρέποιτʼ ἂν αἰτίας τέλος;
πῶς δʼ οὔ; σέβουσαί γʼ ἀξίαν κἀπʼ ἀξίων.
τί πρὸς τάδʼ εἰπεῖν, ὦ ξένʼ, ἐν μέρει θέλεις;
λέξας δὲ χώραν καὶ γένος καὶ ξυμφορὰς
τὰς σάς, ἔπειτα τόνδʼ ἀμυναθοῦ ψόγον·
εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε
ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας
σεμνὸς προσίκτωρ ἐν τρόποις Ἰξίονος.
τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι.