Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.704-7.752
Aeschylus, Εὐμενίδες 7.704-752
Not analysed yet
κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον,
αἰδοῖον, ὀξύθυμον, εὑδόντων ὕπερ
ἐγρηγορὸς φρούρημα γῆς καθίσταμαι.
ταύτην μὲν ἐξέτεινʼ ἐμοῖς παραίνεσιν
ἀστοῖσιν εἰς τὸ λοιπόν· ὀρθοῦσθαι δὲ χρὴ
καὶ ψῆφον αἴρειν καὶ διαγνῶναι δίκην
αἰδουμένους τὸν ὅρκον. εἴρηται λόγος.
καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸς
ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.
κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς
ταρβεῖν κελεύω μηδʼ ἀκαρπώτους κτίσαι.
ἀλλʼ αἱματηρὰ πράγματʼ οὐ λαχὼν σέβεις,
μαντεῖα δʼ οὐκέθʼ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.
ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων
πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;
λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης
βαρεῖα χώρᾳ τῇδʼ ὁμιλήσω πάλιν.
ἀλλʼ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις
θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δʼ ἐγώ.
τοιαῦτʼ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·
Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.
οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντʼ εὐεργετεῖν,
ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;
σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας
οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.
σύ τοι τάχʼ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος
ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,
δίκης γενέσθαι τῆσδʼ ἐπήκοος μένω,
ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.
ἐμὸν τόδʼ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην.
ψῆφον δʼ Ὀρέστῃ τήνδʼ ἐγὼ προσθήσομαι.
μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μʼ ἐγείνατο,
τὸ δʼ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,
ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δʼ εἰμὶ τοῦ πατρός.
οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον
ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
νικᾷ δʼ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.
ἐκβάλλεθʼ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,
ὅσοις δικαστῶν τοῦτʼ ἐπέσταλται τέλος.
ὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον, πῶς ἀγὼν κριθήσεται;
ὦ Νὺξ μέλαινα μῆτερ, ἆρʼ ὁρᾷς τάδε;
νῦν ἀγχόνης μοι τέρματʼ, ἢ φάος βλέπειν.
ἡμῖν γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν.
πεμπάζετʼ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι,
τὸ μὴ ʼδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει.
γνώμης δʼ ἀπούσης πῆμα γίγνεται μέγα,
βαλοῦσά τʼ οἶκον ψῆφος ὤρθωσεν μία.
ἀνὴρ ὅδʼ ἐκπέφευγεν αἵματος δίκην·