Ancient Greek

Episode 9, lines 9.1.841-9.1.894

Aeschylus, Ἀγαμέμνων 9.1.841-894

Not analysed yet

μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει, 
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος: 
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι 
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς 
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει 
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον 
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον: 
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων, 
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως 
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους 
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι, 
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε, 
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους 
λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει 
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα 
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον 
τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα 
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν, 
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους: 
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ 
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν 
ἁνὴρ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο 
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι, 
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος 
[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,] 
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν, 
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων 
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης 
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ, 
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων, 
ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος 
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα 
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν 
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία 
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον 
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι 
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω 
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας 
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν 
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην 
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη 
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.

Ancient Greek

Episode 9, lines 9.1.841-9.1.894

Aeschylus, Ἀγαμέμνων 9.1.841-894

Not analysed yet

μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει, 
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος: 
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι 
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς 
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει 
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον 
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον: 
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων, 
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως 
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους 
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι, 
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε, 
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους 
λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει 
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα 
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον 
τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα 
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν, 
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους: 
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ 
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν 
ἁνὴρ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο 
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι, 
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος 
[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,] 
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν, 
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων 
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης 
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ, 
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων, 
ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος 
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα 
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν 
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία 
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον 
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι 
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω 
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας 
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν 
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην 
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη 
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.