Edition urn:cts:greekLit:tlg0072.tlg008.local001

[]σ̣τοι[χει ]στοι[χει ]. τη [φάρ]υ̣νγος []ουτο []. ον []δ̣ε̣ []του []ιστη‵ν′ []ο̣λ̣ι̣ν̣ []τ̣α̣ι̣ [. . .] ν̣ι̣[. . . . .] θ[. .] . α̣ υ̣π̣ο̣[.] ω̣. α̣[. . . . . .] ε̣ι̣ ε̣σθαιτ̣[.] ο̣ν̣[. . . .] ο̣ σ̣τ̣ο̣ι̣χ̣ε̣ῖ̣α̣ μεν[. . .] ὀ̣ν̣ο̣μ̣άζομεν [. . . .] τ. ουτο̣νπω. [. . . .] ⸏[.] ι̣ κατ̣ὰ λό[γον . .] [. .] τ[α]ξ[. . .] τ̣α̣ [στοι]χ̣εῖα α̣. [.] ι̣ν̣[. . .] ο[. . . . . .] ν ε̣υ̣σοφ. ἀ̣π̣ὸ τ[οῦ στε]ίχε̣ι̣ν̣ α̣λ̣λ̣. μ̣[. . .] . οις π̣α̣[. . . . .] κ̣ο̣[. . . .] η̣μέν[ω]ν αὐτῶν̣ ἐ̣ν̣ ταῖς συλλαβαῖς [ἁ]ρ[μο]γῆ̣[ς τιν]ο̣σ̣ καὶ ἀκολουθί̣α̣σ̣ ἧ̣σ̣ χωρὶς οὐ δυνατὸν ἐξ οἵων ποτὲ ἀτάκτως παραλαμβανομένων τὴν συλλαβὴν ἀποτελεῖ̣ν̣ τῇ φωνῇ διὰ τὸ ἀρχὰς [εἶναι] τ̣ῆ̣σ̣ ἐ̣νγραμμ̣[άτου] φωνῆ[ς] καὶ πᾶ(σαν) συλλαβὴν ἐξ αὐτῶν ς[υ]νεσ̣τ̣άναι καὶ εἰς αὐ⸏τὰ ἀναλύεσθαι. κα[τὰ] τ̣ὸ̣ν δὴ λόγον κ̣αὶ τοῦ [σύ]μπα<ν>τος κόσμου σ̣το[ι][χεῖ]α ἀπέφηναν [ο]ἱ [σοφοὶ] [τὰ] πρῶτα καὶ [τὰ] ἀς(ύ)ν[θε]τα ἐξ ὧν τὰ ὅλα δ[ο]κ̣ε̣ῖ̣ συνεστάναι καὶ εἰ[ς] αὐτὰ τὴν ἀνάλυσιν ἀναλαμβάνειν. γράμμα[τ]α δὲ διὰ τί ὠνομάσθη; διὰ τὸ τὴν καταγραφ̣ὴ̣ν̣ {φην} αὐτῶν γραμμ̣ῆσ̣ π̣ο̣ι̣ή̣σ̣ε̣ι̣ [γί]νεσθαι, ὅπερ ἐστὶν ξυσμῆς. ἔλεγον γὰρ [οἱ παλαιο]ὶ τὸ καταξῦ[σαι γράψαι]. τοῦτο δὲ καὶ [ὁ πο(ιητὴς) ἐμφαν]ὲς ἐποίησε̣ν. [ἐπὶ Μενελ]άου μὲν [γάρ φησι «ἀ]κ̣ρότατον [δ' ἄρ' ὀϊ]στὸς ἐπέγραψε [χρόα φω]τός». ἐπὶ δὲ Δι[ομήδους], τοῦ διασύρο̣ν[τος τὴν γ]ενομένην αὐ[τῷ] δ̣ι̣ὰ̣ τοῦ βέλους ὑπὸ [Ἀ]λ̣ε[ξάν]δρου τρῶσιν, [λέγ]ει [ὁ αὐ]τός «νῦν δέ μ' ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχε‵αι′ αὔτως», ὅπερ {ες} ἐστὶν ὁμοίως [λ]έ[γ]ον τῷ καταξῦσαι. [τ]ῶν δὲ κδ [ς]τοιχείων ἃ μέν ἐστιν [φ]ω̣ν̣ή̣ε̣ν̣τ̣α̣, ἃ δὲ σύμφωνα. καὶ φωνή[εν]τα̣ {ἃ δὲ σύμφωνα καὶ φων[ή]εντ[α]} μέν ἐστιν ζ, α, ε, η, ι, {ι}, ο, υ, ω. [σύ]μφωνα δὲ ιζ, β, γ, δ, ζ, θ, κ, λ, μ, ν, ξ, π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ. τῶν δὲ φ[ωνηέντων] μακρὰ μ[έν ἐστι β, η, ω.] βραχ̣έα δ[ὲ β, ε, ο. δίχρο]να δ̣ὲ̣ τρία, [α, ι, υ. ὀνο]μάζ̣εται δ[ὲ ταῦτα] δίχρο̣να δ̣[ιότι καὶ] ἐκτείν[εται καὶ συστέλ]λεται, τὸ μ[ὲν α, οἷον] «Ἀπόλλωνι [ἄνακτι», τὸ] δὲ ι, «ἴομεν [ἠὲ τῷ εὖχος»?] τὸ δὲ υ, «ὕδατ[ι λευκῷ»? καὶ ὄ]νομα τίθετ[αι ἀμφίβολα, ὅπερ] ἐστὶν ὁμοῖ[ον τῷ δίχρονα, ἐκ] τ̣ῶ̣ν̣ δ̣ὲ̣ συνφ[ώνων ἡμί]φ̣ω̣ν̣α̣ μέν [ἐστιν η, λ, μ, ν,] ρ̣, ζ̣, ξ̣, σ, ψ. ἄ[φωνα δὲ θ,] β̣, γ̣, δ, κ, π, τ, [θ, φ, χ. τῶν δὲ] σ̣υ̣ν̣φώνων [διπλᾶ μέν] ἐ̣σ̣τ̣ι̣ν̣ γ̣, ζ, [ξ, ψ, διπλᾶ] δ̣ὲ̣ ε̣ἴ̣ρηται [ὅτι ἓν ἕκ]ας[τον] α̣ὐ̣τῶν ἐκ β συ[μφών]ων σ̣ύ̣νκειται, τ[ὸ] μὲν ζ ἐκ τοῦ ς[καὶ δ], τὸ δὲ ξ ἐ[κ τ]οῦ ςκ, τὸ μὲν ψ ἐκ τ[οῦ] π καὶ σ̣. ἄλλως τε κα[ὶ] ἐ̣ν τ̣οῖς μέτροις ἕκασ̣τ[ον] αὐτῶν πρὸς δύο̣ τῶν ἄλλων συνφώ̣ν̣ω̣ν̣ [μετ]ρικὴν ἔχει [ε]ἰσότητα. [ἀμε]τάβολα δέ ἐστιν δ̣, ἃ κ̣αὶ κοινὰ καὶ ὑγρὰ καλ[εῖ]ται