# Fragmentum grammaticum (P. Yale 1.25 [inv. 446]) (fort. epitome operis Comani) 001

Anonymi Grammatici, Fragmentum grammaticum (P. Yale 1.25 [inv. 446]) (fort. epitome operis Comani), Edition urn:cts:greekLit:tlg0072.tlg003.local001. Ancient Greek.

Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/greek/anonymi-grammatici-gramm/fragmentum-grammaticum-p-yale-1-25-inv-446-fort-epitome-operis-comani/001

[λόγος δ' ἐστὶν π]εζὴ λέξεων σύν̣[θεσις] [διάνοιαν αὐτο]τελῆ δηλοῦσα. τού̣τ̣ο̣υ̣ [δὲ μέρη ἐστὶ]ν ἐννέα, ὄνομα, προσ̣η̣[γορία, μετοχή], ἀντονομασία{ι}, ἄρ̣θ̣ρ̣ον, [ῥῆμα, πρόθεσι]ς, ἐπί<ρ>ρημα, σύνδε[σμο]ν [.... ὄνομα μ]ὲν οὖν ἐστιν λέξις [οὐ][σίαν ἰδίαν σώ]ματ̣ο̣σ̣ ἢ πράγματ̣ο̣σ̣ [σημαίνουσα, χ]ωρὶς χρόνου πτώσε[ων ἐπιδεκτι]κ̣ή, οἷον Ὅμηρος, Πά̣ρ̣ι̣σ̣. [προσηγορία δ'] ἐστὶν λέξις ἐ{ι}πὶ πολ[λῶν σωμάτων συ]ν̣τ<ε>ίνουσα, χωρὶς [προσώπου καὶ χρό]νου, οἷον ποιητής, [ἄνθρωπος. μ]ετοχὴ δ' ἐστὶν λέξις ἄ<ρ>θρα [καὶ πτώσεις ἐπι]δεχομένη καὶ χρόνω<ν> [διαφορὰς ἔχο]υ̣σα, οἷον λέγων, φρο[νούμενος, διὰ] τοῦτο καὶ μ[ε]το[χὴ λέγεται διὰ τ]ὸ μετέχ<ε>ιν [καὶ ὀνόματος κ]αὶ ῥήματος. [ἀντονομασία] δ' ἐστὶν λέξις ἀντ' ὀ[νόματος τιθ]ε̣μένη μετὰ δ<ε>ί[ξεώς τινος συντ]ά̣ττουσα τὴν [ἐν τοῖς προσώπ]ο̣ις συζυγίαν, [οἷον ἐγώ, οὗτος.] ἄρθ<ρ>ον δ' ἐστὶν λέξις {ι} [πτωτική, προ]τακτικὴ ἢ ὑποτακτικὴ [τῶν ἐπιδεχομ]έ̣νων πτώς<ε>ις καὶ τὴν [γενῶν διαφοράν], κατὰ τὴν ὀρθὴν [πτῶσιν ἔχους]α̣{ν} οἷον ὁ , ἡ, τό. [ῥῆμα δ' ἐστὶν λ]έξις πρᾶξιν ἢ πάθος [σὺν χρόνῳ καὶ] π̣ροσώπῳ δηλοῦσα{ν}, [οἷον λέγω, γρά]φ̣εται. πρόθε̣σ̣ις [δ' ἐστὶν λέξις κ]α̣θ' ἕνα σχηματισμὸν [ἐκφερομένη, π]ροτακτικὴ τ[ῶ]ν τοῦ [λόγου μερῶν με]τ̣ὰ συνπλοκῆ̣[ς] {ι}. αἱ [μὲν οὖν προθέσε]ις εἰσὶν αὗτ̣[αι,] [ἀνά, κατά, διά, μ]ετά, παρά, ἀν[τί,] [ἀ]μφί, ὑπ[έ]ρ, ἀπό, περί, ἐν, εἰς, πρό, πρός. ἐπί<ρ>ρημα δ' ἐστὶν λέξι{ι}ς κ̣ατὰ μίαν ἐκφορὰν δ[η]λουμένη, προτακτικὴ ἢ ὑποτακτικὴ ῥήματος ἀσυν[θ]έτως σημαίνουσα ποσότητα ἢ ποιότητα ἢ χρόνον ἢ τόπον ἢ ἄρνησιν ἢ συνκατάθεσιν ἢ ἀπαγ̣όρευσιν ἢ ἐπικέλευσιν ἢ ἐρώτησιν ἢ εὐχὴ[ν] ἢ παραβολὴν ἢ διστα<ς>μόν. ποσότητος μὲν οου ἐστιν δηλωτικὰ τὰ το̣ι̣αῦτα, πολλάκις, ὀλιγάκις. ποιώτητος δ⟦.⟧έ, εὖ, καλῶς. χρόνου δέ, νῦν, ἐκθές, αὔριον. τόπου δέ, ἐνθαῦθα, ἐ̣κ̣<ε>ῖ̣, ἔξω. ἀρνήσεος δέ, οὐ. συνκαταθέσεος δέ, ναί. ἀπαγορεύσεος δέ, μή̣. ἐπικελεύσεος δέ, τι, πάλιν. ἐρωτήσεος δέ, ποῦ. εὐχῆς δέ, α̣ἴ̣θε. παραβ̣[ο]λῆς δέ, ὡς. δις{ς}τασμοῦ δέ, σχεδόν, {ε}ἴσος. σύνδεσμος δ' ἐστὶν λέξις συνάπτουσ̣α τὰ μέρη τῆς ἑρμεν<ε>ίας. παραλαμβάνεται δὲ ἤτοι χάρις συνπλοκῆς ἢ διαζεύξεος ἢ αἰτίας ἢ συλλογισμοῦ ἢ ἀπορίας ἢ ἀκ<ο>λουθίας ἢ τοῦ μὴ κεχηνέναι τὴν σύνθεσις. συνπ<λ>οκῆς μὲν οὖν εἰσιν οἱ τυοῦτοι δηλωτικοὶ σύνδεσμοι, ἀλλά, μέ[ν], τέ, κέ, ἰδέ, ἠδέ, καί, ἤτοι, ἠ̣μέν, ἄν. δ[ι]αζεύξεος

---

Anonymi Grammatici Gramm., Fragmentum grammaticum (P. Yale 1.25 [inv. 446]) (fort. epitome operis Comani). Text: The Greek Library, from the Perseus Digital Library and other open sources, CC BY 4.0. Changes: apostrophes normalised and the text divided into reading sections by Interlinea.
License: CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Source: https://thegreeklibrary.pages.lisn.upsaclay.fr/works/tlg0072.tlg003.local001/.