Fragment 2, Fragment 4, Fragment 5

τι τινας μεν ιανορ ον φιλοσόφους ο ἐπιφέρειοσδε το ς· ἐκ μὲν τῶν ἐκ τοῖς ῥητορικοῖς λόγοις ἤ τοῖς καλουμένοις ἐριστικοῖς διατριβόντων οὐκ ἂν αὐτῶι γίνεσθαι δοκεῖν, ἐκ μέντοι τῶν διαλεκτικῶν καλουμένων γίνεσθαι ἄν, πολὺ δὲ μάλιστ' ἐκ τῶν ἐν τῶι φυσικῶι χαρακτῆρι ἀναστρεφομένων. ἀλλὰ γὰρ ὅπερ αὐτὸς ἐπεφώνησεν περὶ Νικοκλέους ἔπι τελευτῆι τοῦ γράμματος κἀγὼ πετοεο ο λα χο εδι σ μ ε τ' Ἐπικούρου κομίζόμε νος εἰς Λάμψακον ἐν Μ αι τῆς Μαγνησίας ὑπ ὸ σοῦ πιεσθεὶς ἀξίως τῶ ν γ ινομένων ἀστῶν ἐις παρρησίαν περὶ τοῦ σύν παντος ἀγῶνος. ἐπὶ τρίτου Διοκλέους Ἀνα ξάρχωι καὶ Ἀρχω καὶ Λεοντίωι γράφ ω ν πε στε, φησίν, τῆς γ γρακαθ' ὁπόσον