Ancient Greek
Exodus 17, lines 17.1-17.5
Aristophanes, Ὄρνιθες 17.1-5
Not analysed yet
ἄναγε δίεχε πάραγε πάρεχε.
περιπέτεσθε
τὸν μάκαρα μάκαρι σὺν τύχᾳ.
ὦ φεῦ φεῦ τῆς ὥρας τοῦ κάλλους.
ὦ μακαριστὸν σὺ γάμον τῇδε πόλει γημας.
μεγάλαι μεγάλαι κατέχουσι τύχαι
γένος ὀρνίθων
διὰ τόνδε τὸν ἄνδρʼ. ἀλλʼ ὑμεναίοις
καὶ νυμφιδίοισι δέχεσθʼ ᾠδαῖς
αὐτὸν καὶ τὴν Βασίλειαν.
Ἥρᾳ ποτʼ Ὀλυμπίᾳ
τῶν ἠλιβάτων θρόνων
ἄρχοντα θεοῖς μέγαν
Μοῖραι ξυνεκοίμισαν
ἐν τοιῷδʼ ὑμεναίῳ.
Ὑμὴν ὦ Ὑμέναιʼ ὦ,
Ὑμὴν ὦ Ὑμέναιʼ ὦ.
ὁ δʼ ἀμφιθαλὴς Ἔρως
χρυσόπτερος ἡνίας
ηὔθυνε παλιντόνους,
Ζηνὸς πάροχος γάμων
τῆς τʼ εὐδαίμονος Ἥρας.
Ὑμὴν ὦ Ὑμέναιʼ ὦ,
Ὑμὴν ὦ Ὑμέναιʼ ὦ.
ἐχάρην ὕμνοις, ἐχάρην ᾠδαῖς·
ἄγαμαι δὲ λόγων. ἄγε νυν αὐτοῦ
καὶ τὰς χθονίας κλῄσατε βροντὰς
τάς τε πυρώδεις Διὸς ἀστεροπὰς
δεινόν τʼ ἀργῆτα κεραυνόν.