Ancient Greek
Agon 3, lines 3.1-3.5
Aristophanes, Ὄρνιθες 3.1-5
Not analysed yet
ἔα ἔα,
προδεδόμεθʼ ἀνόσιά τʼ ἐπάθομεν·
ὃς γὰρ φίλος ἦν ὁμότροφά θʼ ἡμῖν
ἐνέμετο πεδία παρʼ ἡμῖν,
παρέβη μὲν θεσμοὺς ἀρχαίους,
παρέβη δʼ ὅρκους ὀρνίθων·
ἐς δὲ δόλον ἐκάλεσε, παρέβαλέ τʼ ἐμὲ παρὰ
γένος ἀνόσιον, ὅπερ ἐξότʼ ἐγένετʼ ἐπʼ ἐμοὶ
πολέμιον ἐτράφη.
ἀλλὰ πρὸς τοῦτον μὲν ἡμῖν ἐστιν ὕστερος λόγος·
τὼ δὲ πρεσβύτα δοκεῖ μοι τώδε δοῦναι τὴν δίκην
διαφορηθῆναί θʼ ὑφʼ ἡμῶν.
ὡς ἀπωλόμεσθʼ ἄρα.
αἴτιος μέντοι σὺ νῷν εἶ τῶν κακῶν τούτων μόνος.
ἐπὶ τί γάρ μʼ ἐκεῖθεν ἦγες;
ἵνʼ ἀκολουθοίης ἐμοί.
ἵνα μὲν οὖν κλάοιμι μεγάλα.
τοῦτο μὲν ληρεῖς ἔχων
κάρτα· πῶς κλαύσει γάρ, ἢν ἅπαξ γε τὠφθαλμὼ ʼκκοπῇς;
ἰὼ ἰώ,
ἔπαγʼ ἔπιθʼ ἐπίφερε πολέμιον
ὁρμὰν φονίαν, πτέρυγά τε παντᾷ
ἐπίβαλε περί τε κύκλωσαι·
ὡς δεῖ τώδʼ οἰμώζειν ἄμφω
καὶ δοῦναι ῥύγχει φορβάν.
οὔτε γὰρ ὄρος σκιερὸν οὔτε νέφος αἰθέριον
οὔτε πολιὸν πέλαγος ἔστιν ὅ τι δέξεται
τώδʼ ἀποφυγόντε με.
ἀλλὰ μὴ μέλλωμεν ἤδη τώδε τίλλειν καὶ δάκνειν.
ποῦ ʼσθʼ ὁ ταξίαρχος; ἐπαγέτω τὸ δεξιὸν κέρας.