Ancient Greek · ~6 min
Episode 3, lines 3.439b-3.477b
Aristophanes, Ἐκκλησιάζουσαι 3.439b-477b
Not analysed yet
ἐμὲ μόνον;
καὶ νὴ Δία
τωνδὶ τὸ πλῆθος.
τίς δὲ τοῦτʼ ἄλλως λέγει;
γυναῖκα δʼ εἶναι πρᾶγμʼ ἔφη νουβυστικὸν
καὶ χρηματοποιόν· κοὔτε τἀπόρρητʼ ἔφη
ἐκ Θεσμοφόροιν ἑκάστοτʼ αὐτὰς ἐκφέρειν,
σὲ δὲ κἀμὲ βουλεύοντε τοῦτο δρᾶν ἀεί.
καὶ νὴ τὸν Ἑρμῆν τοῦτό γʼ οὐκ ἐψεύσατο.
ἔπειτα συμβάλλειν πρὸς ἀλλήλας ἔφη
ἱμάτια χρυσίʼ ἀργύριον ἐκπώματα
μόνας μόναις, οὐ μαρτύρων ἐναντίον,
καὶ ταῦτʼ ἀποφέρειν πάντα κοὐκ ἀποστερεῖν,
ἡμῶν δὲ τοὺς πολλοὺς ἔφασκε τοῦτο δρᾶν.
νὴ τὸν Ποσειδῶ μαρτύρων γʼ ἐναντίον.
οὐ συκοφαντεῖν, οὐ διώκειν, οὐδὲ τὸν
δῆμον καταλύειν, ἀλλὰ πολλὰ κἀγαθά,
ἕτερά τε πλεῖστα τὰς γυναῖκας ηὐλόγει.
τί δῆτʼ ἔδοξεν;
ἐπιτρέπειν γε τὴν πόλιν
ταύταις. ἐδόκει γὰρ τοῦτο μόνον ἐν τῇ πόλει
οὔπω γεγενῆσθαι.
καὶ δέδοκται;
φήμʼ ἐγώ.
ἅπαντά τʼ αὐταῖς ἐστι προστεταγμένα
ἃ τοῖσιν ἀστοῖς ἔμελεν;
οὕτω ταῦτʼ ἔχει.
οὐδʼ ἐς δικαστήριον ἄρʼ εἶμʼ ἀλλʼ ἡ γυνή;
οὐδʼ ἔτι σὺ θρέψεις οὓς ἔχεις ἀλλʼ ἡ γυνή.
οὐδὲ στένειν τὸν ὄρθρον ἔτι πρᾶγμʼ ἆρά μοι;
μὰ Δίʼ ἀλλὰ ταῖς γυναιξὶ ταῦτʼ ἤδη μέλει·
σὺ δʼ ἀστενακτὶ περδόμενος οἴκοι μενεῖς.
ἐκεῖνο δεινὸν τοῖσιν ἡλίκοισι νῷν,
μὴ παραλαβοῦσαι τῆς πόλεως τὰς ἡνίας
ἔπειτʼ ἀναγκάζωσι πρὸς βίαν—
τί δρᾶν;
κινεῖν ἑαυτάς.
ἢν δὲ μὴ δυνώμεθα;
ἄριστον οὐ δώσουσι.
σὺ δέ γε νὴ Δία
δρᾶ ταῦθʼ, ἵνʼ ἀριστᾷς τε καὶ κινῇς ἅμα.
τὸ πρὸς βίαν δεινότατον.
ἀλλʼ εἰ τῇ πόλει
τοῦτο ξυνοίσει, ταῦτα χρὴ πάντʼ ἄνδρα δρᾶν.
λόγος γέ τοί τις ἔστι τῶν γεραιτέρων,
ἀνόηθʼ ὅσʼ ἂν καὶ μῶρα βουλευσώμεθα,
ἅπαντʼ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἡμῖν ξυμφέρειν.
καὶ ξυμφέροι γʼ ὦ πότνια Παλλὰς καὶ θεοί.
ἀλλʼ εἶμι· σὺ δʼ ὑγίαινε.
καὶ σύ γʼ ὦ Χρέμης.