Ancient Greek · ~7 min
Lyric-Scene 8, lines 8.2.1055b-8.2.1095b
Aristophanes, Ἐκκλησιάζουσαι 8.2.1055b-1095b
Not analysed yet
ἀλλʼ οὐκ ἐγώ,
ἀλλʼ ὁ νόμος ἕλκει σʼ.
οὐκ ἐμέ γʼ, ἀλλʼ ἔμπουσά τις
ἐξ αἵματος φλύκταιναν ἠμφιεσμένη.
ἕπου μαλακίων δεῦρʼ ἀνύσας καὶ μὴ λάλει.
ἴθι νυν ἔασον εἰς ἄφοδον πρώτιστά με
ἐλθόντα θαρρῆσαι πρὸς ἐμαυτόν· εἰ δὲ μή,
αὐτοῦ τι δρῶντα πυρρὸν ὄψει μʼ αὐτίκα
ὑπὸ τοῦ δέους.
θάρρει, βάδιζʼ· ἔνδον χεσεῖ.
δέδοικα κἀγὼ μὴ πλέον γʼ ἢ βούλομαι.
ἀλλʼ ἐγγυητάς σοι καταστήσω δύο
ἀξιόχρεως.
μή μοι καθίστη.
ποῖ σὺ ποῖ
χωρεῖς μετὰ ταύτης;
οὐκ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ἕλκομαι.
ἀτὰρ ἥτις εἶ γε, πόλλʼ ἀγαθὰ γένοιτό σοι,
ὅτι μʼ οὐπεριεῖδες ἐπιτριβέντʼ. ὦ Ἡράκλεις
ὦ Πᾶνες ὦ Κορύβαντες ὦ Διοσκόρω,
τοῦτʼ αὖ πολὺ τούτου τὸ κακὸν ἐξωλέστερον.
ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμʼ ἔστʼ ἀντιβολῶ τουτί ποτε;
πότερον πίθηκος ἀνάπλεως ψιμυθίου,
ἢ γραῦς ἀνεστηκυῖα παρὰ τῶν πλειόνων;
μὴ σκῶπτέ μʼ ἀλλὰ δεῦρʼ ἕπου.
δευρὶ μὲν οὖν.
ὡς οὐκ ἀφήσω σʼ οὐδέποτʼ.
οὐδὲ μὴν ἐγώ.
διασπάσεσθέ μʼ ὦ κακῶς ἀπολούμεναι.
ἐμοὶ γὰρ ἀκολουθεῖν σʼ ἔδει κατὰ τὸν νόμον.
οὐκ ἢν ἑτέρα γε γραῦς ἔτʼ αἰσχίων φανῇ.
ἢν οὖν ὑφʼ ὑμῶν πρῶτον ἀπόλωμαι κακῶς,
φέρε πῶς ἐπʼ ἐκείνην τὴν καλὴν ἀφίξομαι;
αὐτὸς σκόπει σύ· τάδε δέ σοι ποιητέον.
ποτέρας προτέρας οὖν κατελάσας ἀπαλλαγῶ;
οὐκ οἶσθα; βαδιεῖ δεῦρʼ.
ἀφέτω νύν μʼ αὑτηί.
δευρὶ μὲν οὖν ἴθʼ ὡς ἔμʼ.
ἢν ἡδί μʼ ἀφῇ.
ἀλλʼ οὐκ ἀφήσω μὰ Δία σʼ.
οὐδὲ μὴν ἐγώ.
χαλεπαί γʼ ἂν ἦστε γενόμεναι πορθμῆς.
τιή;
ἕλκοντε τοὺς πλωτῆρας ἂν ἀπεκναίετε.
σιγῇ βάδιζε δεῦρο.
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὡς ἐμέ.
τουτὶ τὸ πρᾶγμα κατὰ τὸ Καννωνοῦ σαφῶς
ψήφισμα, βινεῖν δεῖ με διαλελημμένον.
πῶς οὖν δικωπεῖν ἀμφοτέρας δυνήσομαι;
καλῶς, ἐπειδὰν καταφάγῃς βολβῶν χύτραν.
οἴμοι κακοδαίμων ἐγγὺς ἤδη τῆς θύρας
ἑλκόμενός εἰμʼ.
ἀλλʼ οὐδὲν ἔσται σοι πλέον.
ξυνεσπεσοῦμαι γὰρ μετὰ σοῦ.
μὴ πρὸς θεῶν·