Ancient Greek · ~7 min
Episode 10, lines 10.1036-10.1077
Aristophanes, Ἱππῆς 10.1036-1077
Not analysed yet
ὦ τᾶν ἄκουσον, εἶτα διάκρινον τόδε.
ἔστι γυνή, τέξει δὲ λέονθʼ ἱεραῖς ἐν Ἀθήναις,
ὃς περὶ τοῦ δήμου πολλοῖς κώνωψι μαχεῖται
ὥστε περὶ σκύμνοισι βεβηκώς· τὸν σὺ φυλάξαι,
τεῖχος ποιήσας ξύλινον πύργους τε σιδηροῦς.
ταῦτʼ οἶσθʼ ὅ τι λέγει;
μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.
ἔφραζεν ὁ θεός σοι σαφῶς σῴζειν ἐμέ·
ἐγὼ γὰρ ἀντὶ τοῦ λέοντός εἰμί σοι.
καὶ πῶς μʼ ἐλελήθης Ἀντιλέων γεγενημένος;
ἓν οὐκ ἀναδιδάσκει σε τῶν λογίων ἑκών,
ὃ μόνον σιδηροῦν ἐστι τεῖχος καὶ ξύλον,
ἐν ᾧ σε σῴζειν τόνδʼ ἐκέλευσʼ ὁ Λοξίας.
πῶς δῆτα τοῦτʼ ἔφραζεν ὁ θεός;
τουτονὶ
δῆσαί σʼ ἐκέλευʼ ἐν πεντεσυρίγγῳ ξύλῳ.
ταυτὶ τελεῖσθαι τὰ λόγιʼ ἤδη μοι δοκεῖ.
μὴ πείθου· φθονεραὶ γὰρ ἐπικρώζουσι κορῶναι.
ἀλλʼ ἱέρακα φίλει μεμνημένος ἐν φρεσὶν ὅς σοι
ἤγαγε συνδήσας Λακεδαιμονίων κορακίνους.
τοῦτό γέ τοι Παφλαγὼν παρεκινδύνευσε μεθυσθείς.
Κεκροπίδη κακόβουλε τί τοῦθʼ ἡγεῖ μέγα τοὔργον;
καί κε γυνὴ φέροι ἄχθος, ἐπεί κεν ἀνὴρ ἀναθείη·
ἀλλʼ οὐκ ἂν μαχέσαιτο· χέσαιτο γάρ, εἰ μαχέσαιτο.
ἀλλὰ τόδε φράσσαι, πρὸ Πύλου Πύλον ἥν σοι ἔφραζεν.
ἔστι Πύλος πρὸ Πύλοιο—
τί τοῦτο λέγει, πρὸ Πύλοιο;
τὰς πυέλους φησὶν καταλήψεσθʼ ἐν βαλανείῳ.
ἐγὼ δʼ ἄλουτος τήμερον γενήσομαι;
οὗτος γὰρ ἡμῶν τὰς πυέλους ἀφήρπασεν.
ἀλλʼ οὑτοσὶ γάρ ἐστι περὶ τοῦ ναυτικοῦ
ὁ χρησμός, ᾧ σε δεῖ προσέχειν τὸν νοῦν πάνυ.
προσέχω· σὺ δʼ ἀναγίγνωσκε, τοῖς ναύταισί μου
ὅπως ὁ μισθὸς πρῶτον ἀποδοθήσεται.
Αἰγεΐδη φράσσαι κυναλώπεκα, μή σε δολώσῃ,
λαίθαργον ταχύπουν, δολίαν κερδὼ πολύιδριν.
οἶσθʼ ὅ τι ἐστὶν τοῦτο;
Φιλόστρατος ἡ κυναλώπηξ.
οὐ τοῦτό φησιν, ἀλλὰ ναῦς ἑκάστοτε
αἰτεῖ ταχείας ἀργυρολόγους οὑτοσί·
ταύτας ἀπαυδᾷ μὴ διδόναι σʼ ὁ Λοξίας.
πῶς δὴ τριήρης ἐστὶ κυναλώπηξ;
ὅπως;
ὅτι ἡ τριήρης ἐστὶ χὠ κύων ταχύ.
πῶς οὖν ἀλώπηξ προσετέθη πρὸς τῷ κυνί;
ἀλωπεκίοισι τοὺς στρατιώτας ᾔκασεν,
ὁτιὴ βότρυς τρώγουσιν ἐν τοῖς χωρίοις.