Ancient Greek · ~3 min
Agon 7, lines 7.4-7.6
Aristophanes, Ἱππῆς 7.4-6
Not analysed yet
ὁπόταν χασμᾷ, καὶ τοὺς καυλοὺς
τῶν εὐθυνῶν ἐκκαυλίζων
καταβροχθίζει, κἀμφοῖν χειροῖν
μυστιλᾶται τῶν δημοσίων.
οὐ χαιρήσεις, ἀλλά σε κλέπτονθʼ
αἱρήσω γʼὼ τρεῖς μυριάδας.
τί θαλαττοκοπεῖς καὶ πλατυγίζεις,
μιαρώτατος ὢν περὶ τὸν δῆμον
τὸν Ἀθηναίων; καί σʼ ἐπιδείξω
νὴ τὴν Δήμητρʼ, ἢ μὴ ζῴην,
δωροδοκήσαντʼ ἐκ Μυτιλήνης
πλεῖν ἢ μνᾶς τετταράκοντα.
ὦ πᾶσιν ἀνθρώποις φανεὶς μέγιστον ὠφέλημα,
ζηλῶ σε τῆς εὐγλωττίας. εἰ γὰρ ὧδʼ ἐποίσεις,
μέγιστος Ἑλλήνων ἔσει, καὶ μόνος καθέξεις
τἀν τῇ πόλει τῶν ξυμμάχων τʼ ἄρξεις ἔχων τρίαιναν,
ᾗ πολλὰ χρήματʼ ἐργάσει σείων τε καὶ ταράττων.
καὶ μὴ μεθῇς τὸν ἄνδρʼ, ἐπειδή σοι λαβὴν δέδωκεν·
κατεργάσει γὰρ ῥᾳδίως πλευρὰς ἔχων τοιαύτας.