Ancient Greek · ~3 min
Agon 7
Aristophanes, Ἱππῆς 7.8
Not analysed yet
ἐμοῦ μὲν οὖν.
ἐμοῦ μὲν οὖν.
ἐγώ σε ποιήσω τριηραρχεῖν
ἀναλίσκοντα τῶν
σαυτοῦ, παλαιὰν ναῦν ἔχοντʼ,
εἰς ἣν ἀναλῶν οὐκ ἐφέξεις
οὐδὲ ναυπηγούμενος·
διαμηχανήσομαί θʼ ὅπως
ἂν ἱστίον σαπρὸν λάβῃς.
ἁνὴρ παφλάζει, παῦε παῦʼ,
ὑπερζέων· ὑφελκτέον
τῶν δᾳδίων ἀπαρυστέον
τε τῶν ἀπειλῶν ταυτῃί.
δώσεις ἐμοὶ καλὴν δίκην
ἰπούμενος ταῖς ἐσφοραῖς.
ἐγὼ γὰρ ἐς τοὺς πλουσίους
σπεύσω σʼ ὅπως ἂν ἐγγραφῇς.
ἐγὼ δʼ ἀπειλήσω μὲν οὐδέν,
εὔχομαι δέ σοι ταδί·
τὸ μὲν τάγηνον τευθίδων
ἐφεστάναι σίζον· σὲ δὲ
γνώμην ἐρεῖν μέλλοντα περὶ
Μιλησίων καὶ κερδανεῖν
τάλαντον, ἢν κατεργάσῃ,
σπεύδειν ὅπως τῶν τευθίδων
ἐμπλήμενος φθαίης ἔτʼ εἰς
ἐκκλησίαν ἐλθών· ἔπειτα
πρὶν φαγεῖν ἀνὴρ μεθήκοι,
καὶ σὺ τὸ τάλαντον λαβεῖν
βουλόμενος ἐσθίων
ἐναποπνιγείης.