Ancient Greek · ~7 min
Agon 7
Aristophanes, Νεφέλαι 7.1
Not analysed yet
χώρει δευρί, δεῖξον σαυτὸν
τοῖσι θεαταῖς, καίπερ θρασὺς ὤν.
ἴθʼ ὅποι χρῄζεις. πολὺ γὰρ μᾶλλόν ʼς
ἐν τοῖς πολλοῖσι λέγων ἀπολῶ.
ἀπολεῖς σύ; τίς ὤν;
λόγος.
ἥττων γʼ ὤν.
ἀλλά σε νικῶ τὸν ἐμοῦ κρείττω
φάσκοντʼ εἶναι.
τί σοφὸν ποιῶν;
γνώμας καινὰς ἐξευρίσκων.
ταῦτα γὰρ ἀνθεῖ διὰ τουτουσὶ
τοὺς ἀνοήτους.
οὔκ, ἀλλὰ σοφούς.
ἀπολῶ σε κακῶς.
εἰπὲ τί ποιῶν;
τὰ δίκαια λέγων.
ἀλλʼ ἀνατρέψω γʼ αὔτʼ ἀντιλέγων·
οὐδὲ γὰρ εἶναι πάνυ φημὶ δίκην.
οὐκ εἶναι φῄς;
φέρε γὰρ ποῦ ʼστιν;
παρὰ τοῖσι θεοῖς.
πῶς δῆτα δίκης οὔσης ὁ Ζεὺς
οὐκ ἀπόλωλεν τὸν πατέρʼ αὑτοῦ
δήσας;
αἰβοῖ τουτὶ καὶ δὴ
χωρεῖ τὸ κακόν· δότε μοι λεκάνην.
τυφογέρων εἶ κἀνάρμοστος.
καταπύγων εἶ κἀναίσχυντος.
ῥόδα μʼ εἴρηκας.
καὶ βωμολόχος.
κρίνεσι στεφανοῖς.
καὶ πατραλοίας.
χρυσῷ πάττων μʼ οὐ γιγνώσκεις.
οὐ δῆτα πρὸ τοῦ γʼ, ἀλλὰ μολύβδῳ.
νῦν δέ γε κόσμος τοῦτʼ ἐστὶν ἐμοί.
θρασὺς εἶ πολλοῦ.
σὺ δέ γʼ ἀρχαῖος.
διὰ σὲ δὲ φοιτᾶν
οὐδεὶς ἐθέλει τῶν μειρακίων·
καὶ γνωσθήσει ποτʼ Ἀθηναίοις
οἶα διδάσκεις τοὺς ἀνοήτους.
αὐχμεῖς αἰσχρῶς.
σὺ δέ γʼ εὖ πράττεις.
καίτοι πρότερόν γʼ ἐπτώχευες,
Τήλεφος εἶναι Μυσὸς φάσκων,
ἐκ πηριδίου
γνώμας τρώγων Πανδελετείους.
ὤμοι σοφίας —
ὤμοι μανίας —
ἧς ἐμνήσθης —
τῆς σῆς, πόλεώς θʼ ἥτις σε τρέφει
λυμαινόμενον τοῖς μειρακίοις.
οὐχὶ διδάξεις τοῦτον Κρόνος ὤν.
εἴπερ γʼ αὐτὸν σωθῆναι χρὴ
καὶ μὴ λαλιὰν μόνον ἀσκῆσαι.
δεῦρʼ ἴθι, τοῦτον δʼ ἔα μαίνεσθαι.
κλαύσει, τὴν χεῖρʼ ἢν ἐπιβάλλῃς.
παύσασθε μάχης καὶ λοιδορίας.
ἀλλʼ ἐπίδειξαι σύ τε τοὺς προτέρους
ἅττʼ ἐδίδασκες, σύ τε τὴν καινὴν
παίδευσιν, ὅπως ἂν ἀκούσας σφῷν
ἀντιλεγόντοιν κρίνας φοιτᾷ.
δρᾶν ταῦτʼ ἐθέλω.
κἄγωγʼ ἐθέλω.
φέρε δὴ πότερος λέξει πρότερος;
τούτῳ δώσω·
κᾆτʼ ἐκ τούτων ὧν ἂν λέξῃ
ῥηματίοισιν καινοῖς αὐτὸν
καὶ διανοίαις κατατοξεύσω.
τὸ τελευταῖον δʼ, ἢν ἀναγρύζῃ,
τὸ πρόσωπον ἅπαν καὶ τὠφθαλμὼ
κεντούμενος ὥσπερ ὑπʼ ἀνθρηνῶν
ὑπὸ τῶν γνωμῶν ἀπολεῖται.