Ancient Greek · ~2 min
Exodus 10
Aristophanes, Εἰρήνη 10.5
Not analysed yet
δεῦρʼ ὦ γύναι εἰς ἀγρόν,
χὤπως μετʼ ἐμοῦ καλὴ
καλῶς κατακείσει.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ.
ὦ τρὶς μάκαρ ὡς δικαίως
τἀγαθὰ νῦν ἔχεις.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ.
τί δράσομεν αὐτήν;
τί δράσομεν αὐτήν;
τρυγήσομεν αὐτήν,
τρυγήσομεν αὐτήν.
ἀλλʼ ἀράμενοι φέρωμεν
οἱ προτεταγμένοι
τὸν νυμφίον ὦνδρες.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ,
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ,
οἰκήσετε γοῦν καλῶς
οὐ πράγματʼ ἔχοντες, ἀλλὰ
συκολογοῦντες.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ,
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ.
τοῦ μὲν μέγα καὶ παχύ.
τῆς δʼ ἡδὺ τὸ σῦκον.
φήσεις γʼ ὅταν ἐσθίῃς
οἶνόν τε πίῃς πολύν.
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ,
Ὑμὴν Ὑμέναιʼ ὦ.
ὦ χαίρετε χαίρετʼ ἄνδρες,
κἂν ξυνέπησθέ μοι
πλακοῦντας ἔδεσθε.