Ancient Greek
Agon 5
Aristophanes, Πλοῦτος 5.3
Not analysed yet
ἀλλὰ φθείρου καὶ μὴ γρύξῃς
ἔτι μηδʼ ὁτιοῦν.
οὐ γὰρ πείσεις, οὐδʼ ἢν πείσῃς.
ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει.
Παύσωνα κάλει τὸν ξύσσιτον.
τί πάθω τλήμων;
ἔρρʼ ἐς κόρακας θᾶττον ἀφʼ ἡμῶν.
εἶμι δὲ ποῖ γῆς;
ἐς τὸν κύφωνʼ· ἀλλʼ οὐ μέλλειν
χρῆν σʼ, ἀλλʼ ἀνύειν.
ἦ μὴν ὑμεῖς γʼ ἔτι μʼ ἐνταυθοῖ
μεταπέμψεσθον.
τότε νοστήσεις· νῦν δὲ φθείρου.
κρεῖττον γάρ μοι πλουτεῖν ἐστίν,
σὲ δʼ ἐᾶν κλάειν μακρὰ τὴν κεφαλήν.
νὴ Δίʼ ἐγὼ γοῦν ἐθέλω πλουτῶν
εὐωχεῖσθαι μετὰ τῶν παίδων
τῆς τε γυναικός, καὶ λουσάμενος
λιπαρὸς χωρῶν ἐκ βαλανείου
τῶν χειροτεχνῶν
καὶ τῆς Πενίας καταπαρδεῖν.