Ancient Greek
Lyric-Scene 11
Aristophanes, Ἀχαρνῆς 11.1-2
Not analysed yet
πῶς δʼ ἂν πεποιθοίη τις ἀγγείῳ
τοιούτῳ χρώμενος
κατʼ οἰκίαν
τοσόνδʼ ἀεὶ ψοφοῦντι;
ἰσχυρόν ἐστιν ὦγάθʼ, ὥστʼ
οὐκ ἂν καταγείη ποτʼ, εἴπερ
ἐκ ποδῶν
κατωκάρα κρέμαιτο.
ἤδη καλῶς ἔχει σοι.
μέλλω γά τοι θερίδδειν.
ἀλλʼ ὦ ξένων βέλτιστε συνθέριζε
καὶ τοῦτον λαβὼν
πρόσβαλλʼ ὅποι βούλει φέρων
πρὸς πάντα συκοφάντην.
μόλις γʼ ἐνέδησα τὸν κακῶς ἀπολούμενον.
αἴρου λαβὼν τὸν κέραμον ὦ Βοιώτιε.
ὑπόκυπτε τὰν τύλαν ἰὼν Ἰσμήνιχε.
χὤπως κατοίσεις αὐτὸν εὐλαβούμενος.
πάντως μὲν οἴσεις οὐδὲν ὑγιές, ἀλλʼ ὅμως·
κἂν τοῦτο κερδήνῃς ἄγων τὸ φορτίον,
εὐδαιμονήσεις συκοφαντῶν γʼ οὕνεκα.