Ancient Greek · ~3 min
Episode 16
Aristophanes, Ἀχαρνῆς 16.2
Not analysed yet
ἀτταταῖ ἀτταταῖ
τῶν τιτθίων, ὡς σκληρὰ καὶ κυδώνια.
φιλήσατόν με μαλθακῶς ὦ χρυσίω
τὸ περιπεταστὸν κἀπιμανδαλωτόν.
τὸν γὰρ χοᾶ πρῶτος ἐκπέπωκα.
ὦ συμφορὰ τάλαινα τῶν ἐμῶν κακῶν.
ἰὼ ἰὼ τραυμάτων ἐπωδύνων.
ἰὴ ἰὴ χαῖρε Λαμαχίππιον.
στυγερὸς ἐγώ.
τί με σὺ κυνεῖς;
μογερὸς ἐγώ.
τί με σὺ δάκνεις;
τάλας ἐγὼ ξυμβολῆς βαρείας.
τοῖς Χουσὶ γάρ τις ξυμβολὰς ἐπράττετο;
ἰὼ ἰὼ Παιὰν Παιάν.
ἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ τήμερον Παιώνια.
λάβεσθέ μου λάβεσθε τοῦ σκέλους παπαῖ,
προσλάβεσθʼ ὦ φίλοι.
ἐμοῦ δέ γε σφὼ τοῦ πέους ἄμφω μέσου
προσλάβεσθʼ ὦ φίλαι.
εἰλιγγιῶ κάρα λίθῳ πεπληγμένος
καὶ σκοτοδινιῶ.
κἀγὼ καθεύδειν βούλομαι καὶ στύομαι
καὶ σκοτοβινιῶ
θύραζέ μʼ ἐξενέγκατʼ ἐς τοῦ Πιττάλου
παιωνίαισι χερσίν.
ὡς τοὺς κριτάς με φέρετε· ποῦ ʼστιν ὁ βασιλεύς;
ἀπόδοτέ μοι τὸν ἀσκόν.
λόγχη τις ἐμπέπηγέ μοι διʼ ὀστέων ὀδυρτά.