Ancient Greek · ~2 min
Chapter 2
Aristotle, De sensu et sensibilibus 2.9
Not analysed yet
Ὡς δ’ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον,
χειμερίην διὰ νύκτα πυρὸς σέλας αἰθομένοιο,
ἅψας παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμουργούς,
οἵτ’ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων,
φῶς δ’ ἔξω διαθρῶσκον, ὅσον ταναώτερον ἦεν,
λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν·
ὢς δὲ τότ’ ἐν μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ
λεπτῇσιν ὀθόνῃσι λοχάζετο κύκλοπα κούρην·
αἱ δ’ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφινάοντος,
πῦρ δ’ ἔξω διαθρῶσκον, ὅσον ταναώτερον ἦεν.