SUPPLEMENTUM ET VARIETAS LECTIONIS

Ep. ad Cor. Ι. Ρ. 418, B. Œcum. ἐκεῖνοι τε καὶ ἡμεῖς. πάλιν αἰνίττεται αὐτοὺς τοῖς τὸν Χριστὸν ἐπικαλουμένοις· οὐ τὸν δεῖνα ἣ τὸν δεῖνα. B. Cod. om. καθαπτόμενος. Ρ. 419, A. ἀπὸ πολλῆς γὰρ ἀγαπῆς τὸ κοινὸν ἰδιοποιεῖται. ἀλλὰ δωρεὰν τοῦ Χριστοῦ. B. οἷά ἐστιν ἡ φλ. —οἶα ἡ τῶν ἰδ. —κατ᾿ ἀμφότερα ἐπλ. καὶ τῆς γνώσεως τῆς θεοδότου. C. οὐδὲ διὰ τῆς ἐξ σόφ’. Ρ. 420, D. σημείωσαι τὸ δι’ οὗ ἐπὶ Πατρὸς εἰρημένον. 421, C. ἐν τῷ αὐτῷ νοὶ· καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ. ἐν τῷ αὐτῷ νοΐ κ. γνώμῃ. D. ἐκπολεμωθῶσιν. ἐκθεωρισῃ. 422, Α. δείκνυσι δὲ ἐν τ. ὅτι εἰ τὸ λεγ. διδασκάλους ἑαυτῶν. B. οὐ τοῦτο ἐγκαλεῖ διατὶ λεγ. Σευηριανοῦ. Ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· μὴ συγκληρονόμους —ἡμῶν δὲ οὐδείς. hoc Schol. in marg. sed ead. man. C. τὸν Χρ. ἔλεγον. D. πᾶν ἐφ’ ἑαυτῷ φ. 423, Α. τὴν ὑπεροψίαν αὐτῶν. C. ἦσάν τινες μέγα φρονοῦντες D. τί ἐγεγόνει εἰ Π. 424, Α. ὁ μὲν γὰρ δή. 425, C. πῶς δὲ ὁ Θεὸς ἐμ. 426, Α. Κυτίλλου. Σοφίαν Θεοῦ καὶ τὴν ἀνθρ. haec in marg. καὶ εἰ τινες αὐτ’. ἐχρ. ἐφ’ ἃ μὴ προσῆκεν. B. ἰδιῶται μὲν γ. τ. λογ. γεγόνασι seq. deinde Theodoreti Schol. Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ τουτέστιν τῇ διὰ τῶν κτισμάτων. C. σοφίαν ἐπιζητοῦσι. D. κλητοῖς καὶ εὕρισκ’. 427, Α. σκάνδαλόν ἐστι δοκοῦν. B. πλὴν τοῖς κλητοῖς δοκεῖ. 428, C. ἐπισκ. καὶ προσέχετε. D. εὐγενεῖς πεπιστευκότες. —οἱ πεπεικότες ἑαυτοὺς. 429, Α. τοὺς δυνατοὺς δὲ ἀπωσ. B. ἵνα παύσῃ τοὺς ἀλαζόνας καὶ του νομ· 430, Α. ὥς φησιν· ἐποίησεν ἡμᾶς σοφοὺς καὶ δίκ’. C. εἰς ἑαυτὸν καυχᾶται. D. μωροὶ ἐξελέχθησαν. 431, C. τοὺς παρ’ αὐτοῖς φιλοσόφους. D. προεξένει τ. πίστει. 432, Α. τῆς ἐκ τῶν ῥημάτων βεβαιωτέρα καθέστηκεν. B. θαρρεῖ καὶ καλεῖ. σόφ’. δὲ καλεῖ τὸ κὴρ. τὸ π. Χρ. 434, B. Σευηριανοῦ. βάθη τοῦ Θεοῦ εἶπεν æc in marg. ut et Cyrilli seq. Schol. ὁ δὲ ἐν ἂγ. Γρηγόριος. Cod. Θέολογος in marg. D. ὅπερ φησιν οὐκ ἔλαβον, κατήργει γὰρ τὸν σταυρόν. ὡς ἄνω φησιν οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μὴ κ. Cod. om. γε- γονοτα. 434, B. ὡς ἐκεῖνοι οἱ λέγοντες. 435, B. τῶν στειρῶν τῆς Σάρρας. C. Κυτίλλου. Ψυχικός ἐστιν ὁ κατὰ σάρκα ζῶν καὶ μήπω τὸν νοῦν φωτισθεὶς διὰ τοῦ πνεύματος hoc Sch. Joanni Chrys. assignat Œcum. ed. Σαρκικοὺς καλεῖ ἡ γραφὴ τοὺς εἰς τὰ τῆς σαρκὸς πάθη κατολισθήσαντας. ψυχικοὺς δὲ τοὺς παρὰ τῆς ἀκολουθίας τῶν λογισμῶν μὴ δὴ καταδεχομένους. πνευματικοὺς δὲ τοὺς τῷ θείῳ καὶ πνευματικῷ χαρίσματι κεκοσμημένους· Ἰωαννου. τουτέστιν τὰ ἐν τῷ νῷ τοῦ Χριστοῦ, ταῦτα ἡμεῖς ἴσμεν ἅπερ αὐτὸς βούλεται καὶ ἀπεκάλυψεν. Οἰκουμενίου. Ἤ νοῦν Χριστοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ. κ. τ. λ. 437, C. τελειούμενον καὶ πολλὰ ἕτερα συνῆκται. 440, D. σῶσαι τοῦτο θέλοντος. 441, B. οὐκ ἐμὸν τοιγαροῦν κατόρθωμα. C. τούτου ἑλώμεθα. 442, Α. οὕτως δὲ ἀκριβῶς ἀναγνόντες. B. οὕτως δὲ σωθήσεται. 445, D. ὑμᾶς ὠφελήσωσι. 446, C. Οὐχ ὡς ἡμεῖς Χριστοῦ, οὕτως καὶ ὁ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ, ἄπαγε, ἀλλ’ ἡμεῖς μὲν Χριστοῦ, ὡς ἔργον ὄντες αὐτοῦ. 448, B. ὅπερ ἀνατροπὴ ἦν τῆς πίστεως αὐτῶν. ἀλλὰ δεδοικὼς ὡς εἴρηται. C. ἀλλ’ οὐδὲ ὑπὸ ἄλλου φησιν ἀνθρώπου. D. εἰ καὶ ὁ Θεός με δικαιώσει. τί γὰρ εἰ ἥμαρτον; μὴ μὴν νενόμικα—καὶ πειρᾶται αὐτὸ διορθώσασθαι. 449, B. τοῦ σκότους ἅ ἐστιν αἱ λανθάνουσαι πράξεις πονηραί. B. σώματος κακὸν χυμὸν ἢ πνεῦμα. 450, D. Οἰκουτμενίου: Οὕτω τίς ἀνεγίνωσκεν· εἰ δὲ καὶ ἔλαβες τί καυχᾶσαι λοιπὸν τὸ μὴ ὡς λαβών; κατὰ ἐρώτησιν ἔλεγεν ἵνα οὕτως νοηθείη. τι καυχᾶσαι. 451, C. καὶ καταισχύνοντος om. D. οὕτως ταχὺ ἡμεῖς γινώ- σκομεν ὅτι ὡς ἔσχατοι· καὶ τὰ ἀναγκαῖα ἐνδεεῖς. 454, Α. Σευηριανοῦ. Ἀντὶ τοῦ ἀποψήγματα καὶ ὥσπερ αποσαρώματα καὶ κόπρος ἐξ οἴκου ἀποκαθαρθέντος ληφθεῖσα γεγόναμεν, ἀπὸ πάντων εὐτελιζόμενοι. Περίψημα δὲ λέγεται τὸ βάσανον ὁ τ. ἱδρ. 455, D. ἐπιδεδωκότες ἐπιγυμνώσει om. ἀλαζονευόμενοι—πεφυσ. καὶ μέγα ἐφρόνουν. 456, Α. δύναμιν γάρ φησιν τὴν τῶν ἔργων ἐπίδειξιν. B. ἢ ὡς αὐτὸν Παῦλον ὁ Ἐλύμας. C. ἔνι γὰρ καὶ πνεύματι. 457, Α. εἰ δὲ ἦτε ᾠκειωμένοι τὸ ἐκ. πλ. ὡς ὕμ’. μέλους. B. ὡς μόλυσμα παραιτούμενοι. D. ᾿Ἰωαννου. Ἄλλοι οὕτως. 458, Α. ἀνέγνων ἀδέκαστον. πόρνους δὲ τοῦ κόσμου τούτου φησι, τοὺς τῶν Ἐλλήνων πόρνους· 462, B. εἰ νῦν γεγένηται. 466, Α. τὸ ἐπὶ ἀπ. κρίνεσθαι—μετὰ τὸ τ. δικ. B. Οἰκουμενίου: Ὡς εἰ εἶπεν καλὸν μέν. hoc in marg. 468, C. ἡμᾶς ἀναγαγεῖν—εἰ δὲ τοῦτο τὸ σύμμετρον εχ τ. D. εἰς πορνείαν ἐμπίπτει. 468, Α. δεικνὺς τί τὸ ἀποτέλεσμα. B. Οἰκουμενίου: Τὸ τοῦ λόγου ἀπίθανον æc in marg. ἀναστάσεως om. C. Εἰ οὖν ἐσμὲν Χριστοῦ μέλη ὥσπερ καὶ ἐσμὲν, τῆς κεφαλὴ, ἐγερθείσης, δῆλον ὡς συναναστήσεται τὸ λοιπὸν σῶμα. 470, B. ἀποχὴν δηλοῖ. C. λόγῳ ς. —καὶ τοῦ Χρυσο- στομου 471, B. Πρὸς ὅλοις τούτοις ἡρμήνευσέ τις καὶ οὕτως. C. Ἐρώτησις. τι οὖν ὁ φθόνος. 475, B. τὸ τῇ νομίμῃ κεχ. γυν. καὶ τῷ νομ. C. ἠρμήνευσε ποιά ἐστιν ἡ ὀφειλομένη εὔνοια. 475, B. οὐκ ἀκαθαρσίαν π. —πρὸς τὴν νομ. γυν. λέγων. —πει- ρασμους om. 477, B. μή ποτε παρατραπῇς. 479, B. πίστεως ἄγων. D. πρὸς τὸ ἀφιέναι—διαστασίαζῃ. 481, Α. καὶ ναρκῆσαι. —σώσεις ἣ μὴ σώσεις. —οὐ δεῖ λύειν τὸν γάμον. εἰκὸς γάρ φησι καὶ τὸν καλὸν κακὸν νομικῶς εἰπεῖν ἐξιέναι τουτέστιν τὸ σῶσαι. μὴ σώζων μὲν γὰρ οὐκ ἐβλ. In marg. Σευηριανὸς οὕτως ἔστιζεν· ἄλλως γὰρ ἐὰν στίξῃς, ἀσυνάρτητος εὑρίσκεται ἡ σύνταξις. C. στέργε τοιγ. τὸν νόμον καὶ μὴ διαλ. διὰ τὴν πίστιν. 482, Α. οὔτε ἐκεῖνο λυμαίνεται. 483, Α. Οἰκουμενίου: Ἐν τοῖς κατὰ Χριστὸν φ. πρ. B. ἁρμόζει om. 484, Α. Οἰκουμενίου: Τὰ περὶ παρθένων. In marg. Οἰκουμενίου: Ὅρα πάλιν. 485, C. ὡς εἴγε ἀφιερωθεῖσα. 486, B. γάμον ἣ ἀγορασίας. C. μόνιμόν τι. 487, B. Τί ἐστι τὰ τοῦ κόσμου; ἴσως καὶ εὔοπτος. Σχόδιον: Οὐ λέγω φησι ταῦτα—εὐπάρεδρον. Τί γὰρ παρθένου καὶ τῆς τοιαύτης ζωῆς καὶ πολιτείας εὐσχη- μονεστερον; 488, D. καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι. οὕτως, πῶς; ὃ θέλει, φησὶ, ποιείτω. Οἰκουμενίου: Οὐκ ἔχει, φησιν, ἀνάγκην. D. μετὰ κοσμιότητος ἐπὶ παιδοποιίᾳ καὶ προστ. μὴ ἐν πάθει ἔπιθ’. ὅτι Πνεῦμα θεῖον ἔχω. Οἰκουμενίου: Πόλλῆς ταπεινοφροσύνης τὸ “δοκῶ.” hoc Sch. in marg. D. ἐποίουν. C. εἰπὼν δὲ “εἰ δέ τις” καὶ ἑαυτὸν προσέμιξεν. D. ὅτι οὐδὲν ἐστι τὰ εἶδ’. 493, B. κεχρημένην τὴν γραφήν. 494, Α. ὅτι μηδέ ἐστι τι ὅλως τὰ εἶδ’. C. φοβοῦντος τὸ ῥῆμα. D. ἡ ἀσθ. προκόψει καὶ αὐξηθήσεται. 495, Α. ἀλλ’ ὃ ὠμότερον. C. ὑμᾶς et mox φείδεσθαι. 496, Α. τῆς παραγραφῆς ταύτης. D. ὑμᾶς εἰς ἀπόδειξιν προκαλοῦμαι. —καὶ ἐκτυποῖ τὸν Ἀπ’. καὶ ἀποδείκνυσιν. 497, Α. προβαλοῦμαι. B. ἀποσχολῆσθαι. 500, D. καὶ ἐκ τῶν παραδειγμάτων ὧν πάρεθ’. 501, C. Οἰκουμενίου: Κάλως τὸσυμμερίζονται—ἀφαίρεμα. 502, D. τὸ καταχρέως. 503, Α. λαμβάνειν ἐπιτάξαντος. D. τὸν πονοῦντα. 504, D. ᾿Ἰωαννου. Ἐγένετο τοῖς Ἰουδαίοις. hsec in marg. Œcum. Isidoro tribuit. 505, D. καὶ γὰρ εὑρήσομεν αὐτὸν ἡνίκα πρὸς Ἀθηναίους ἐδημ. οὐδαμοῦ τρ. mox. διαλεχθέντα. 506, D. ὅρα ταπεινοφροσύνην. 507, In marg. Οἰκουμενίου: Οὐκ ἄρα καταληφότες ἦσαν. C. φέρειν τὰ παραδ. 508, Α. ὡς καὶ γαστριμάργους. 509, B. τῷ βαπτισμῷ om. D. συνεπέζευσαν. 510, τὸ αὐτὸ ὕδωρ ἀνεδίδου. 511, C. καὶ τοὺς νέους αὐτῶν υἱούς. D. πλεῖστα ὑπεθύμησαν· κρέας, σκόροδα, Θέον ἴδιον—ἤπερ ἀπὸ τελ. 512, Α. χοροὺς γὰρ στήσαντες. 513, D. πειρασμὸς εἰ μὴ μικρός. 514, D. τοῖς οἰκ. λογισμοῖς. 516, C. μὴ τοίνυν τρέχετε. D. σὺ δὲ ταύτην ἀφείς. οὐκ εὖ ἐποίεις. οὐκ ἐπειδὴ ἔβλαπτεν. 517, C. τὸ κοινωνεῖν. 518, Α. ἐν μακέλλῳ· οἷον ἀγορὰ, προθήκη. in marg—αὐτὸς ἠβούλετο. D. νομισθήσεται. μηκέτι ἐσθίωμεν. 519, Α. ἄλλων λωβᾶσθαι. 520, Α. καὶ φησι τίς γὰρ χρεία—τουτέστι τὸ ἀπέριττόν μου. B. ἐρεῖ γὰρ ὁ ῾Ελλήν. mox om. ὑψηλήν. D. εἴρωνάς τινας ἡμᾶς. —καὶ ἀδοξίαν τῇ πίστει προστρίβετε. 522, C. καίτοι περὶ τοῦ κομᾶν. D. ὅτι πάντα μου μεμν. μὴ δεῖν κατακεκαλυμμένῃ κεφ. καὶ τὴν αἴτ’. λέγει. 523, D. ἐξουσίαν τινα ἐπιτιθέναι ἐστι. 524, Α. ἧκεν. 526, Α. Οὕτω Κλήμης ἐν τετάρτῳ ὑποτυπώσεων. D. ἐπάγει γὰρ ἀρχέτυπον αἴτιον τοῦ Θεοῦ, τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ. 527. ποῖον, ἢ ὅτι τὸ φίλον. 528, B. ΟλΩΥMΕΜ́ΩΥ: Ἡ αἰτία τοῦ νῦν κεφαλαίου αὕτη. hoc in marg. ἦν παρ’ αὐτοῖς δεῖπνα κυριακά· ἐγένετο δὲ οὕτως. C. μικρόν τι πιστεύω οἷον ἐκ μέρους. 529, B. οὐχ οὕτως δρᾶται. C. ἐπειδή, φησιν, τὸ κυριακόν. —εἶτα καὶ λαιμαργίας αὐτῶν καταγγέλλει. D. εἰ μὴ κοινῶς ἐσθίετε διατί. 530, C. Οἰκουμενίου: Καὶ γὰρ καὶ νῦν ὁμοίαν ἡμῖν ὁ Κύριος —ἐδιδάχθη ταῦτα. D. καὶ ὑμεῖς αὐτὴν διαφθείρετε. 531, Α. Εἰ τοίνυν εὐχαριστία προσέρχῃ. B. οὐκ ἐν αἵμασιν ἀλόγων. 532, Οἰκουμενίου: Περὶ τοῦ κυριακοῦ μὲν δείπνου ἦν ὁ λόγος αὐτῷ. 533, B. Οὐκ εἶπεν εἰ ἑαυτοὺς ἐκολ. ἐμπέσῃ. ᾿Ἰωαννου. Ἐπειδὴ γὰρ πρὸς ἀλλήλους ἀποροῦσι πόθεν οἱ ἄωροι θάνατοι καὶ αἱ μακραὶ νόσοι, λέγει ὅτι ἐξ ἁμαρτημάτων πολλὰ τούτων τῶν ἀδοκήτων τὴν ὑπόθεσιν ἔχει. 334. ἵνα μὴ εἰς κόλασιν συνέρχησθε ἑαυτῶν· τὴν ἐκκλ. B. ταύτης δέ φησι μὴ οὔσης. —οἴκοι ἑστιᾶσθαι. 535, Α. ὅτι ἔθνη ἦτε—ἐν τοῖς ἀπίστοις. B. ὅπως ἂν ἔτυχεν ἤγεσθε μετὰ βίας ἀπαγόμενοι—ἐπιεικὲς ἔχοντος. 537, C. Θεοδωρήτου: Οὐχ οἱόν τε—μὴ ὑποκειμένης τῆς χάριτος· 538, D. πρόσθες ἡμῖν, φησὶν, πίστιν· ἢ καὶ τὴν τῶν δογμάτων. 539, B. τοὺς ἀσθενεῖν D. χαρισμάτων διαφέρεσθαι. 540, D. Δι’ ἑνός φησι Πατρός—ἀρδευομένων. 541, D. οὕτως οὐκ ἔστι διαφορὰ τῆς Ἀγίας Τριάδος. 542, C. τὰ ἐλάττω et mox τὰ μείζω. 544, D. διαβαστάζοντος καὶ συγκαταβ. Οἰκουμενίου: Ἀντίθεσις. Ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος. κ. τ. λ. Λύσις καὶ φαμὲν κ. τ. λ. 546, Α αὐτοὶ γὰρ οἱ τ. πιστ. C. τὰ ἐλαττώματα ἔχουσιν. Γρηγοίου τοῦ Θεοδόυου: Πρῶτον διὰ τὴν ἀλήθειαν. δεύτερον διὰ τὴν σκιάν· τρίτον διὰ τὸ μέτρον τῆς ὠφελείας καὶ τῆς ἐλλάμψεως. hoc in marg. Θεοδωρου. καὶ ᾿Ἰωαννου. Προφήτας οὐ τοὺς πρὸ τῆς χάριτος λέγει, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ χάριτι. 547, Α. ὅτι ἡμεῖς φησὶν αἴτιοι τοῦ μὴ μέγ’. λάβ’. 547, D. ἀνάγουσαν τ. χαρισμ. —εἰς τὰ λοιπὰ χαρίσματα. 548, Α. ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἡμῖν ἐγνωσμένου φωνητικοῦ ὀρ- γάνου. Γενναδίου: Πίστιν ἐνταῦθα τὸ χάρισμα τῆ ζπίστεώς φησιν, οὐ τὴν τῶν πιστῶν. hoc in marg. 549, Α. οὐκ εἶπεν μικρός εἰμι κί’ εὖτ’. C. διαλεγόμενοι. —οὐκ ἐπὶ τὸ ἀνάψαι. Περπερεύεται: Θεοδωρήτου: Οὐδὲν προπετὲς ποιεῖ. 550, Α. Τοῦτο γὰρ αὐτοῖς. 551, D. Οἰκουμενίου: Ἢ τοῦτο νόει μοι περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτὸν λέγειν. in marg. 552, Α. αὐτὸν οὐκ ἐπιγινώσκομεν. 554, Β ὅσῳ καὶ ἧττον ἡ ὠφέλεια. ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν. 555, C. τουτέστι εὔληπτά τινα καὶ νοούμενα—ἢ ἐν διδαχῇ, καὶ γὰρ καὶ ἐδίδασκον σπουδάζοντες νοεῖν τοὺς διδ. D. καὶ χρὴ καὶ ἐπὶ κιθάρας καὶ αὐτοῦ μὴ συγχεῖσθαι τὰ λεγ. —ψυχαγω- γήσοι. 556, C. λαλήσητε λόγον—αὐτὰς ἔλαβον. D. εἰ διερμηνεύεις λαλῶν 558, B. τουτέστιν ἵνα μετὰ πολλῆς αὐτὰ σχοίητε δαψιλείας. C Θεολωρητου: Τὸ πνεῦμά μου, ἀντὶ τοῦ τὸ χάρισμά μου. in marg. D. Θεολωρητου: Ἰδιώτην καλεῖ—ἐπειδὴ καὶ τοὺς ἔξω τῆς στρατείας ὄντας ἰδιώτας καλεῖν εἰώθαμεν. in marg. 561, Α. τουτέστιν ἵνα οἶδα αὐτὸς—τουτέστιν ἵνα μὴ ἰσχύω αὐτὸ ἑρμηνεύσαι. 562, Α. οὐ τοῖς πιστεύουσιν ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις. 563, Α. ἐνεχθήσεται. 564, C. καὶ ἄλλος καὶ πάντες προφητεύειν. 565, C. νόμον γὰρ καλεῖ. 566, C. ἀλλὰ τοῦ τὸ κοινὸν σύμφερον σκοπ. D. ἧττον δὲ τὴν τ. γλ. χάριν. 567, D. τὸ δὲ τούτου ζητεῖν λόγον. —ἐπάγει εἰ κατέχετε. 568, B. τὸ περὶ ἀναστάσεως δόγμα. C. καὶ οὐ φαντασίαν. D. πρώτῳ ὤφθη τῷ πρώτῳ. τῶν ἁγίων μάθ’. εἶτα τοῖς δώδεκα. Οἰκουμενίου: ᾿Ερωτηματικῶς. καίτοι ὁ Ματθίας. 569, B. ἀρχὴν τῆς ἀναστ. προκατελάβετο. —ὁ Θαδδαῖος. D. πλὴν ὅτι καὶ οἶκον. 570, B. μεθ’ ὑποστολῆς εἴρηκεν. 571, Α. πάντῃ τε καὶ πάντως. C. καὶ τὸ κήρυγμα ἡμ. D. τοῦ δι’ ἁμαρτίαν. 572, Α. πρὸς ἀνάστασιν. —τὴν ἀνάστασιν προεισηγεῖται· πανταχου γὰρ εἰς ἄτοπον ἀπ’· 573, B. προτερήματα. C. εἴτε διὰ τοῦ Σωτῆρος. 574, D. Κυτίλλου. Ὅτ᾿ ἂν παραδῷ τὴν βασιλείαν. in marg. Τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου εἰσ τὸν β περὶ Υἱοῦ Αόγον: Καταργήσει τουτέστιν νικήσει, παύσει. —καὶ ἐν τῆ σκέπη τῶν πτε. 302 575, D. μετὰ τὸ ποιῆσαι βασιλεύσει. sed οὐ erasum est a corr. εἰ δὲ κρατοῦσα. ἀχ. οὗ κατορθ. πάντα. 576, B. ἄγει τὰ πάντα. C. ὁ Δαβίδ φησιν, ἐξ οὗ καὶ τὴν μαρτυρίαν λέγει. —φοβηθῆς. D. ἐγέννησεν. 577. τὰ ἀσεβῆ δόγματα ἐκεῖ ἐκβάλῃ. D. τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζ. 578, D. τῷ Χριστῷ αὐτὸ ἀνατίθησι. ἢ οὕτως. Οἰκουμενίου: (in marg.) Εἰ μὴ διὰ τὴν ἐσομένην ἐλπίδα. 579, D. τὸ ἐκνήψατε ὡς ἐπὶ μεθ. —τοῦ Θεοῦ τὸ δυνατόν. 580, Α. ὑμῖν λαλῶ. —ὁ λόγος γένηται. B. ἀποδήλου παραδείγματος αὐτοῖς ποιεῖται. 582, Α. ενσεσημαμμένα. —οὐκ ἔτι δόξα. B. ἔστι δὲ ὅμως καὶ ἐν αὐτοῖς φωτὸς διαφορά. Ἰωαννου. Τὰ ἄστρα· τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην λέγει. hoc Schol. in marg. D. σπέρμασι πεποιημένων. 584, C. καὶ γὰρ ἔχομεν τούτου τὰς ἀποδείξεις ἤδη τε γεγενημένας. —τὸ Πνεῦμα ὑπάρχον. D. οὐ τὸ λεπτὸν καὶ ἀερῶδες. ὧν ἐστὶ καὶ ᾿Ωριγ. —ἐλαιρὸν σκεῦος. 585, C. οὐράνιον αὐτὸ λέγει. 586, Α. οἷός, φησιν, ὁ χοικὸς Ἀδάμ. 587, D. Μεοδίου ἐκ τοῦ ηερὶ ἀναστάσεωσ αόγου: Τὸ ἀποθνῆσκον κληρονομεῖται· τὸ δὲ ζῶν κληρονομεῖ. —κληρονομήσῃ τὰ ἄφθαρτα. 588, B. ἐκ τοῦ καὶ τὰ ἀπόρρητα. C. τὸ γὰρ ἐν ῥιπῇ καὶ ἐν ἀτόμῳ ἀποθανεῖν. Οἰκουμενίου: Μικρὰ δὲ προαφηγητέον τοῦ νοήματος, φησὶν ἐν τῆ ἀποκαλύψει Ἰωάννου. ἐν ἀτόμῳ: ἐν ἀκαριαίῳ, ἐν στιγμῇ χρόνου. ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ’. ὅσον μῦσαι βλέφαρον. æc in marg. 590, B. ἡ τοῦ ᾿Ωσηέ. D. δι’ αὐτῆς γὰρ ἴσχυσεν. 591, Α. οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ὁ νόμος. B. χάρις δὲ τῷ τοσαῦτα κατορθώσαντι ἡμῖν Υἱῷ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρός. C, ἐς. γὰρ περὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα. 592, B. λογίας δὲ λέγει τῆς συλλογῆς. —τὸ μετὰ αὐθεντείας —τὴν κυριακὴν καλεῖ. C. τότε τις συναγαγεῖν ἄρξηται. D. πρὸς τὴν συλλογήν. —μελλούσης ἔσεσθαι τῆς εἰσφορᾶς. —αὐτοὺς προ- τρεπει. 594, B. Ἵνα μή τις αὐτῷ, φησὶν, ἐπιβουλεύσῃ. D. δι’ αὐτὸν περιμένει φ. πρεσβύτερος ἦν μᾶλλον τ. Τιμ. τὸ παρακάλεσαι μὲν· 595, Α. καὶ μαλακιζομένων τινῶν. C. τὸ ἐξαίρετον δηλοῖ τῆς Ἑλλάδος ἔνθεν καὶ Ἀχαιοί. D. αὐτῷ περὶ τῆς π. Κορ. διχο- στασιας. τὸ ἀναπαῆναι τὴν ψυχήν. II ΕΡ. AD COR. 599, C. τί δήποτε δευτέραν τίθησιν ἐπιστολὴν ζητεῖς· καὶ ἄξιον. ἐν πειρασμοῖς—δευτέρας αὐτοὺς ἀξ. B. ταύτης ἐκτός ἐστι τῆς προσρήσεως. Θεοδωρήτου: “Εὐλογητὸς ὁ Θεός·” κἀνταῦθα στικτέον —”ἐξομολογοῦμαι σοι Κύριε Πάτερ. “hoc Schol. in marg. D. διὰ τὸ εἶναι ἄξιος παρακλήσεως. C. μὴ ὅτι καὶ ἡ παράκλησις τοῦ Χρ. περισσεύουσα ἡ εἰς αὐτοὺς εὐθυμίας αὐτοῖς ἀφορμὰς ἐμποιεῖ. D. εἰ θλιβόμεθα. 604, Α. ἐν ὑπομονῇ ὑπάρχουσιν. 606, Α. ᾿Ιωάννου: Τὴν ψῆφον, τὴν προσδοκίαν, τὴν κρίσιν. τοιαύτην ἠφίει τὰ πράγματα τὴν φωνὴν, τοιαύτην ἀπόκρισιν ἐδίδου τὰ συμβάντα, ὅτι ἀποθανούμεθα πάντως. οὐ μὴν μέχρι τῆς πείρας ἐξέβη τοῦτο, ἀλλὰ μέχρι τῆς ὑπονοίας ἔστη τῆς ἡμετέρας· ἡ μὲν γὰρ τῶν πραγμάτων φύσις τοῦτο ἀπεφήνατο· ἡ δὲ τοῦ Θεοῦ δύναμις οὐκ ἀφῆκεν τὴν ἀπόφασιν εἰς ἔργον ἐλθεῖν. ἀλλ’ ἐν τῇ διανοίᾳ ἡμῶν τοῦτο συμβῆναι συνεχώρησεν· διὸ καὶ ἑαυτοῖς φησὶ τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανά* rehqua margine abscissa interciderunt. B. δι’ ἡμῶν ἄλλοι ὠφεληθῶσιν—τὸ ἅπαν ἑαυτὸν ἔπιδ’. 607, B. μονονοὺ λέγων. D. συνυπουργούντων. 609, B. ἄνευ δόλου, ἄνευ ἐπικαλύμματός τινος καὶ ὑποκρίσεως. —καὶ στροφῇ λόγου. D. ἐγεγράφει γὰρ πρότερον. —τουτέστιν ἅτινα υπομ. 610, Α. οἷον αἱ ἐπιστολαὶ δηλοῦσι καὶ ὁ παρελθὼν ἐγγυᾶται βιός. 611, Α. τὸ καύχημα ἡμῶν εἶναι τὸ ἀγαπᾶν. C. τήν τε διὰ τῆς προτέρας ἐπιστολῆς καὶ τὴν διὰ τῆς παρουσίας. D. ἐν τῇ προτέρᾳ ἐπιστολῇ εἴρηκεν. ἐὰν πορεύσωμαι. 612, Α. Κύριός ἐστιν ἑαυτοῦ ἀπιέναι. B. ἤπερ ἐβουλ. ἄξοντος. ᾿Ἰωαννου: Τίνος ἕνεκεν οὐκ ἦλθες; ὅτι οὐ σαρκικῶς βουλεύομαι, καὶ οὐκ εἰμὶ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐκτὸς κυβερνήσεως, οὐδὲ ἐξουσία νἔχω βαδίζειν ὅπου βούλομαι· ὁ σαρκικὸς γὰρ ἄνθρωπος, τουτέστιν ὁ τοῖς παροῦσι προσηλώμενος καὶ τῆς τοῦ Πνεύματος κοινωνίας ἐκτὸς τυγχάνων, πλανᾶται ὅπου βούλεται. Τοῦ Αὐτοῦ. Ἵνα διπλῆν χάριν ἔχητε καὶ τὴν διὰ τῶν γραμμάτων καὶ τὴν διὰ τῆς παρουσίας. χάριν δὲ τὴν χαρὰν λέγει. 614, Α. ᾿Αντίθεσισ: Τί οὖν ὁ Παῦλος ὑπισχνούμενος. Λύσισ: Φαμὲν ὅτι οὐ πάντα. B. σκώλοπος. C. διὸ καὶ ἀπέτυχον. D. ἐπειδὴ φησὶν ὁ λόγος. 615, B. ἢ τὰς ἐπαγγελίας. C. ἐν αὐτῷ τῷ Θεῷ, τουτέστιν δι’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ τὸ ναὶ καὶ τὸ ἀμὴν ἔχουσιν—τῷ γὰρ πληροῦσθαι ἔχουσαι τὸ ναὶ, καὶ τὸ ἀμὴν ἔχουσιν. —τὰ τοσαῦτα πληροῖ. 616, Α. δι’ ἡμῶν μὲν ὡς διακόνων ποιεῖ. C. ἐν τῇ παλαιᾷ ἱερεῖς ἣ προφῆται. D. ὁ γὰρ ἀρραβὼν εἴωθεν βεβαιοῦν τὸ πᾶν συν. —ὁ πληρῶν τὰς οἰκείας ὑποσχέσεις. 617, Α. διὰ τὸ φείδεσθαι αὐτῶν οὐκ ἀπ’. B. φειδόμενος δὲ διὰ τοῦτο εἶπεν, ἐπειδὴ ἐπετέτραπτο. 618, B. καὶ ὑμᾶς ἔβαλον. ἵνα μὴ πρόφασις γένωμαι λύπης ὑμῖν. ὃ καὶ παρακατιὼν σαφηνίζει ἐν τῷ τῆς ἐπ’. τέλει. Θεοδρήτου: Τί γάρ μέ φησιν εὐφραίνει οὕτως. hæc in marg. ἐγγινομένην ἐφελ. —ἔγραψεν μὲν ἐν τῷ τέλει τῆς πρὶν ἐπ’. 619, C. μεγίστης ἀγάπης καθέστηκεν. D. καὶ γὰρ ἦσαν αὐτὸν ταῖς κελεύσεσι τοῦ Παύλου ἀπεστραμμένοι πάντες. 620, Α. λελύπηκεν πάντας ὑμᾶς ἐν μέρει. B. λύσατε τὴν ἐπιτίμησιν· καὶ τοῦ λοιποῦ ῥαθυμ. —χαρίσατε εἰ καὶ μή. C. καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. 621, ἵνα γνῷ ἆρα ὥσπερ. B. καὶ οἷον τὸ πρόσωπον. C. μὴ συγγνῶναι καὶ δέξασθαι. —ἐμέλλομεν πλεονεκτεῖσθαι ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ. D. εἰς πορνείαν ἐμβάλλειν. —ὅταν οὖν καὶ ἐξ ὧν ἁμαρτά- νομεν καὶ ἐξ ὧν μεταμελούμεθα. Ἰωαννου. Τὸ ἐν προσώπῳ Χριστοῦ ἣ εἰς δόξαν Χριστοῦ. hoc in marg. 622, D. οὐκ ἔστιν οὐχ ἑλόμενος κὴρ. 623, B. ἵνα μὴ νομίσωσιν εἶναι ταῦτα ὀλοφυρομένου ῥή- ματα. 624, D. τῆς χάριτός ἐστιν. 625, Α. ἐξ εἰλικρινίας—ἐνηχούμενοι. 626, Α. οὕτως ἡμεῖς τοῦ κὴρ. 628, B. ἀπολαύσουσι. —ὅτι οὕτως φησὶ παχεῖς. C. διακονίαν πνεύματος λέγων. ἐν τῷ τῆς συγκρίσεως καὶ παραθέσεως ἣν ἔχει τουτέστι ἡ νέα. hoc Schol. in marg. 629, B. ὡς παυσόμενον. —ἐκεῖνο τετύχηκε δ. 630, Α. μηδὲ ὑποστελλόμενοι. B. Οἰκουμενίου: Διατί δὲ ὡσεὶ εἶπέν τις. D. οὐ δύνανται συνιδεῖν τὰ ἐν αὐτῇ—καὶ αὐτὸς μὲν ὁ νόμος λέγει. 631, Α. τὸ μὴ ἀπολύειν. ναῷ μόνον θύειν. Κυρίλλου. In marg. οὕτως ἐν βιβλίῳ τι τῆς ἑρμηνείας τοῦ Λουκᾶ. Sed Cod. Roe. 16. ρλα cum Ed. Œcum. 632, Α. περιήρει τὸ κάλυμμα. —περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα αὐτῶν. D. τὴν δόξαν τοῦ Πνεύματος κατοπτριζόμενοι. In marg. οἷον ἐλλαμπόμενοι τῷ πνεύματι. —τῇ ἐκβολῇ τοῦ ἡλίου. —καὶ ἡμεῖς ἀντιπέμπομεν. Θεολωρητου: ᾿Απὸ δόξης λέγει τοῦ θείου πνεύματος εἰς δόξαν την ἡμετέραν· 633, D. πρὸς μὲν τὰς θλίψεις οὐκ ἀπείπαμεν. ἀπειπάμεθα δὲ καὶ ἀπεκρουσάμεθα πρὸς τὰ κρυπτὰ τ. αἰσχ. —ἐν κρυφῇ. 634, B. τοιγαροῦν διὰ τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας συνι- στωμεν. 635, B. ἢ οὕτως νοήσεις μετὰ τοῦ ὑπερβάτου. Κυτίλλου. ἐν τῶι πρώτωι βιβλίωι τῶν κατὰ Ἰορλιανοῦ ἐν Ἀρχῆι: Θεὸς αἰῶνος ὀνομασθεὶς Θεὸς τοῖς ἀπίστοις, τουτέστιν ὁ Σατανᾶς. hoc Schol. in marg. C. ὁ γὰρ μέλλων οὐκ ἔχει ἀπιστίαν. 636, Α. ὡς ἐν παρεκδρομῇ λέγει. D. ἡ ἀληθὴς ἡμῖν τοῦ Πατρὸς γνῶσις. καὶ τέως αὐτὸ ὅτι Πατήρ ἐστι. 638, B. Θεολωρητου: Ἀντὶ τοῦ ἐν ἀπόροις πράγμασι πόρους εὑρίσκομεν σωτηρίας. hoc in marg. νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἣν περιέφερεν· οἱ θάνατοι οἱ καθημερινοὶ δι’ ὧν καὶ ἀνάστασις ἐδείκνυτο et hoc in marg. 639, C. εἰδότες δὲ πόθεν; 640, Α. ὅπερ ἐφθείρετο μαστιζόμενον. B. ὅρα προτροπήν. —τὸ ὀλιγοχρόνιον τὸ ταχύ. —δόξης ἀπεργάζεται. C. μὴ σκοπήσωμεν τὰ βλέπ’. 641, Θεολωρητου: Ἐπίγειον οἰκίαν τὴν κατὰ τὸν παρόντα βίον λέγει διαγωγήν. hoc Schol. in marg. Οἰκουμενίου: Ἐπίγειον οἰκίαν σκήνους τὸ σῶμα καλεῖ. D. ὡς εἰκὸς μερικῶς φθειρομένου. Θεοδωρήτου: Στένομέν φησι, οὐκ ἀπαλλαγῆναι τοῦ σώματος ἐφιέμενοι, ἀλλὰ τῶν παθῶν αὐτοῦ ἐλεύθεροι γενέσθαι ποθοῦντες. οὐ γὰρ ἀποδύσασθαι τὸ σῶμα, ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι τὴν ἀφθαρσίαν ὀρεγόμενοι Τοῦ Αὐτοῦ. Οἰκητήριον ἐνταῦθα τὴν ἀφθαρσίαν ἐκάλεσεν. 642, B. τὸ πᾶν κατωρθῶσθαι. C. καὶ ἐκδυσώμεθα. —ἐπειδὴ θνητόν ἐστι καὶ φθαρτόν. 644, Α. δείκνυσιν οὖν νεωτέραν τὴν ἐπὶ τ. δοκ. 645, B. ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ οὐ καρδίᾳ ἔξω τι ἀπολογεῖσθαι. ᾿Ἰωαννου. Ἐν τοῖς ἐρωμένοις—ἐν τοῖς προσεπίδειξιν, εὐλαβείας μὲν ἔχοντες προσωπεῖον, ἔργων δὲ ἀγαθῶν ἔρημοι καθε- στωτες. Θεοδωρήτου: Σωφροσύνην ἐνταῦθα τὴν ταπεινοφροσύνην ἐκάλεσιν, ἔκστασιν δὲ τὴν τῶν κατορθωμάτων διήγησιν. ἀμφότερα δὲ ὀρθῷ ποιῶ λογισμῷ. hoc in marg. Οἰκουμενίου: Ἢ οὕτως. Εἰ μέν τις ἡμᾶς μαίνεσθαι νομίζει. 646, D. σπουδάζωμεν καὶ ἡμεῖς. 647, Α. εἰκότως δ’ ἃν καὶ ὑμεῖς. —τρεῖς εἰσιν ὀφειλῆς ἀφορμαί. B. ὅτι ἡ κατὰ σάρκα ζωὴ ἐκβέβληται. C. οὕτως καὶ ἡμεῖς οὐκέτι φησιν εἶεν (sic) παθητὸν σαρκί. Οὕτως καὶ ὁ Κλήμης. 648, Α. ᾿Ἰωαννου. Ποῖα ἀρχαῖα παρῆλθεν; ἤτοι τὰ ἁμαρτήματα. hoc Schol. in marg. B. ἀντὶ τοῦ μάννα. —ἀντὶ τοῦ ὕδατος τοῦ ἐκ τῆς πέτρας. C. ὢ φιλανθρωπίας βάθος—καὶ τὸ πρῶτον. 649, B. Θεολωρητου: Ἐπειδὴ διάκονος τῶν καταλλαγῶν ἔφη προκεχειρίσθαι, ἀναγκαίως τὴν πρεσβείαν προσφέρει. C. ποῖον δὴ τοῦτο; 650, Α. ἀλλ’ αὐτοδικαιοσύνη. 651, Α. ὅτι δεῖ καὶ ὑμᾶς ὄρθ’. ἐπιμ. C. ἣ πῶς τις ἀποδείκνυ- σιν. D. ὅταν δὲ καὶ πάντα καὶ ὁμοῦ. 652, Α. παρὰ τῶν πολεμίων τῆς πίστεως ἐπήγετο. Θεολωρητου: Ἁγνότητα καλεῖ τὴν τῶν χρημάτων ὑπεροψίαν —τὴν διδασκαλίαν καλεῖ. hoc Schol. in marg. 653, Α. εὔχεσθέ, φησι, μὴ εἰσελθεῖν. 655, Α. καὶ πάντας ἔνδον ἔχω—οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν— εὐρύναντος—εἰς τὸ πάντας διδάξαι. B. εἰ καὶ περισσοτέρως. 656, Α. τουτέστιν ἀποστάτῃ καὶ τῷ Σατανᾶ. πᾶσι τρόποις ἀπεῖρξαι. D. διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε λέγει Κύριος, καὶ ἀφθάρτου μὴ ἅπτεσθε. 657, Α. μνησικακία, λοιδορία. C. διὰ φόβου. ἀλλ’ ὅτι γί- νεται. 648, Α. χωρήσατε, ἀντὶ τοῦ εἰσδέξασθε εἰς τὰς ὑμετέρας ψυχάς. hoc Sch. in marg. —ὅτι οὐκ ἠδικήσαμεν. B. καὶ μὴ ἐν καρδίᾳ εἶναι τινος, οὐ μήν. 659, Α. ὡς ἀπὸ φιλοῦντος λεγόμενος. Σεμνύνομαι γὰρ ἐφ’ ὑμῖν, καὶ πανταχοῦ τὴν ὑμετέραν πίστιν ἀνακηρύττω. hoc Schol. in marg. ad voc. καύχησις. D. τούτους γὰρ τοὺς ἔξωθεν καλεῖν. 660, Α. ἔσωθεν φόβοι] Θεολωρητου: Οὐ γὰρ ἡμᾶς συνεῖχεν ὁ πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀγὼν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσθενέστερον διακειμένῶν 3 Ρ κατηνιλίσκαν (sic)· ἐδεδείημεν γὰρ αὐτῶν τὴν ἐπὶ τὰ ῥοπήν. Θεοδωρήτου: Ἀπήγγειλε γάρ μοι ὅπως μὲν ἡμᾶς ποθεῖτε θεάσασθαι, ὅπως δὲ ἀποδύρεσθαι τὰ γινόμενα πλημμελήματα. καὶ ὅσον ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀνεδέξασθε πόλεμόν. 662, C. νῦν χαίρω οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε. 663, C. λοιδοροῦντας ψευδαποστόλους. D. πλημμελήματος καθίστη. 664, B. ὅπερ αὐτῷ μέν ἐστι. 666, B. κἂν ἐπιπλῆξαι δέοι. 667, Α. ἣ γὰρ ἃν δυσπαράδεκτον. C. δύο λεπτὰ προκρίνεται. 669, D. πίστει μὲν τῇ εἰς τὸν Κύριον. —εἰ γὰρ καὶ μὴ ἠγάπων. —περισσεύητε δὲ et mox δαψιλεύησθε. 670, Α. δοκιμάσω γὰρ τουτέστι. C. Οἰκουμενίου: Εἰ οὖν ἐκεῖνός φησιν ἐπτώχευσεν. 671, Α. οὐ μόνον ἀρχὴν ἐσχήκατε. πληρώσατε αὐτῷ ὃ ἐνήρξασθε θέλειν. B. ἔχοντας εἰσενέγκαι. C. εὐπρόσδεκτός ἐστι Θεῷ. D. ἐκεῖνοι δὲ τὴν εἰς Θεὸν παρρησίαν. 672, D. τοὺς ἐπὶ τοῦτο σταλέντας—τοῦ συνεισενεγκεῖν ἐναγά- γωσιν. 673, Α. καὶ αὐτὸς οἴκοθεν. C. καὶ τοῦ φυγεῖν. 675, C. ᾿Απόστολοι ἐκκλησιῶν, ἀπεσταλμένοι ὑπὸ ἐκκλησιῶν ἐξ ἐπιλογῆς δῆλ’. D. ὡσεὶ ἔλεγεν θέλετε δεῖξαι. Οἰκουμενίου: Εἰς πρόσωπόν φησι τῶν ἐκκλησιῶν· τουτέστιν καὶ εἰς τιμήν. 676, B. θαρρούντως ex corr. man. C. ἔνι γὰρ καὶ ἐπὶ χρηστῷ ζῆλος. —πῶς οὐκ ἄτοπον ὑμᾶς ὑστερῆσαι. D. ἀπο- περυσι. 677, C. τοῦ δὲ ὡς ψευδῶς καυχ. D. ἐκεῖνος γὰρ ἀλγεῖ καταβάλλων, ὁ πλεονεκτούμενος δὲ διδοὺς ἐξ ἀναγκ. 677, C. οὕτως δωσάτω. D. δαψιλείας ἐστι σημαντικόν. 679, B. νῦν σπόρον καλεῖ. 680, C. ἀλλ’ ὥστε θεαταὶ γενέσθαι τῆς θεόθεν δοθείσης ὑμῖν χάριτος. ἐπάρας αὐτοὺς τέλος τὸ πᾶν ἀνεθ. —χάριν ἐνταῦθα καλῶν καὶ τὸ ὑποτετάχθαι Κορινθίους τῷ εὐαγγ. 681, C. ἄρχεται τῶν ἐπιτιμ. —τῇ σιωπῇ νομισθείη. D. τὴν ἱκεσίαν ποιεῖται. —τὸν τῶν διαβ. χρῆς. λόγον. 682, Α. τὴν δύναμιν αὐτ’. τὴν πνεῦμ’. B. ἐπί τινάς, φησιν; C. πρὸς ἐπίδειξιν ἀνθρώπων ποιοῦντα. —τουτέστιν τὸ οὐ κατὰ σάρκα. D. καὶ οὕτως οὐ κατὰ σάρκα στρατ. ὅτι καὶ τὰ ὅπλα ἡμῶν οὐκ ἔστιν σαρκικὰ οἷς χρώμεθα. 683, B. σωματικόν τι νομίσωσιν. 684, Α. ὅπως διορθωθῶσιν—ὑπακούετε μέν φησιν, καὶ νῦν. B. ἐκπληκτικώτερον. —εἴτις ἀρετῆς πρόσωπον. in Schol. Gennadii. B. ἐκ δὲ τῶν ἐπιπολῆς ἁπλῶς φαῖν’. λαμβάνεται. D. καὶ νυν αὐτοῖς ἀνατείνει. 685, C. τοῦτο ἴστωσαν, ὅτι καὶ παρόντες καὶ ἀπόντες τῷ λόγῳ καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς, οἱ αὐτοὶ ἐσμὲν καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ. 687, C. μεγάλοις φησιν καὶ ὑπερβ. D. οὐδὲ αἰσθάνονται πῶς εἰσι καταγ. 688, D. τῷ γὰρ ὄντι ἄχρις ὕμ’. 689, Α. ἀλλ’ ἐλπίζομεν φ. τῷ Θεῷ. C. προκαταβ. σπέρματα διδ. 690, Α. εἴθε ἠνέχεσθέ μου. —ἀφροσύνης πρᾶγμα ποιοῦντος καὶ ἔργον. B. ἐπάγει Θεοῦ ζήλῳ. ζηλωτὴς λέγεται ὁ Θεὸς διὰ τὸ ἄγαν ἡμᾶς ἀγαπᾶν· ζηλοῖ δὲ ἵνα ὠφελήσῃ τοὺς ζηλοτυπουμένους, οὕτως οὖν φησὶ καὶ ἐγὼ τοιούτῳ ὑμᾶς ζήλῳ ζηλῶ ἵνα ὑμᾶς ὠφελήσω. —μετὰ γάμου. C. ὃς δοῦλον αὐτοῦ ἔπεμψεν—ἀμφιβόλως αὐτὸ λέγει. D. ἡ τῶν ψευδαποστόλων ἀπάτη. —τὴν τῶν ἔξωθεν. 691, D. ὧν οὐκ ἐλάβετέ φησιν—τῷ προδιορισμῷ. 692, Α. δίδωσι πάροδον. φλυαρίας ἀνεμίγνυον. B. ὅσα γὰρ ἃν φλυαρήσωσι—εἰς τὴν om. 693, Λ. τούτου νῦν χρεῖα ἦν—δεόλνυσιν αὐτὸς ὅτι οὐ φεύγει. B. ἑαυτὸν λιμῷ ταπειν. —οἰκοδομεῖσθε. D. παρ’ αὐτοῖς ἦν καὶ ἐκήρυσσεν, οὐ μόνον γὰρ ἑτέρωθι μοι. Οἰκουμενίου: Ἢ καὶ οὕτως. καὶ ταῦτά φησιν ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα. 695, C. καύχησιν δὲ αὐτὴν καλεῖ—οὐκ ἐγκοπήσεται. ἐν τοῖς κλήμασι. D. παρ’ αὐτοῖς μὴ λαβών. —ἐπετήρουν οὖν οἱ ψευδ. 696, B. ὧδε τὸ πλέον ἔχειν. 698, C. οὐκ ἃν ἧκεν. 699, Α. ἐκέχρηντο αὐτοῖς οἱ ψευδαπόστολοι. B. ᾿Ἰωαννου. Ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον—τίνος ἕνεκεν αὐτῶν. 700, Α. διὸ ἐκκαθαίρει ἑαυτοῦ τὴν εὐγένειαν—κατὰ τὸν αὐτῶν λόγον. B. ὅτι τοῦτο ὡς μὴ ἀρεσθὲν ἐποίησεν. 701, Α. Οἰκουμενίου. Ὁρᾶς ὅτι οὐ πάντα—πολλὰ γοῦν τῶν ἐνταῦθα εἰρημένων παρέλιπεν· οὐ γὰρ πρὸς φιλοτιμίαν αὐτῷ τὰ τῆς συγγραφῆς πεπόνηται—νυχθήμερον δὲ νηχόμενος διεγένετο μετὰ ναυάγιον. ἢ βυθὸν λέγει ἐν ᾧ μετὰ τὸν ἐν Λύστροις κίνδυνον κατακεκρύφθαι (sic) ἐν αὐτῷ. C. τὸ ἐκ τῶν ψευδωνύμων καὶ ὑποκριτῶν ἅδ’. 702, B. παρὰ τῶν διωγμῶν—συνίσταντο γὰρ κατ’ ἐμοῦ γνώμῃ κοινῇ. C. πάσης προνοοῦντα τῆς οἰκουμ. 703, Α. οὕτως ὁ ἀποστολικὸς χαρακτήρ. B. κατὰ τῶν ἀντιθεμένων ὁ Π. —εὔχεσθε μὴ ἐμπεσεῖν. D. καίτοι εἶπεν ἄνω· πῶς οὖν ὧδέ—εἰς ἑτέρους δὲ ἐκφερόμενα. 704, B. ἢ τὸ “οὐ συμφέρει μοι” ἵνα μήτις μείζονα. 705, Α. πηλίκος νῦν ὑπάρχει. C. Οἰκουμενίου. Ποῦ εἰσὶν οἱ τὴν ψευδεπίγραφον ἀποκάλυψιν συγγραψ. 706, Α. ἐὰν γὰρ καὶ καυχήσωμαι. C. εἰ καὶ τὰς ἀποκαλύψεις ἐφανέρου. 706, τοὺς ἀντικειμένους εἴρηκεν. 708, Α. τῷ σε ταῦτα πάσχειν. C. τὴν τοῦ Θεοῦ δείκνυσι δὺν. —ὀλοφ. τὰ τοιαῦτα εἰναι ῤημ. 709, B. ἐπιθυμῶ εἶναι ἐν τούτοις. D. λόγοις καὶ ἀπόλλοισθε. —ἐμάνθανον δόγματα. 710, Α. ὑμῶν δὲ ἐκεῖνοι—ἠνάγκασμαι τοὺς λόγους—οὐδὲν ὑστέρησα ἢ ἐνέλιπον. 711, Α. ἐπιχωριάζων ὑμῖν. B. τῆς ὑμῶν παραμελήσω σωτη- ρίας. C. πολλὰ διεξελήλυθεν. 713, Α. αὐτοῖς κηρύσσων τρεῖς. —προδίδωσι. B. ἧττον δὲ ἀνταγαπώντων. C, εἰ θρέψωσι π. 713, Α. εἰ μὴ χρῄζωμεν συστ. ἐπ. C. ὃ λαλοῦμεν οὐ πρὸς χάριν ὑμῶν. D. τὸ δὲ “μου” προσκείμενον. 714, Α. τοῖς ἄλλοις πλημμελουμένων. 715, Α. Θεολωρητου. πεῖραν λαβεῖν—μεμαθηκότες. 718, D. εἰ ἔτι ποιῶ αὐτά. 720, Α. ἀναγκάζωμεν—χαίρω γὰρ ὅταν. B. ἐπέπληξεν αὐτοῖς. C. ὥσπερ ἀπολογεῖται. 721, D. ἐπεύχεται αὐτοῖς τὴν χάριν ᾿Ιησοῦ. His subjungam pauca quaedam ex optimo Cod. Roe qui est membran. ΧΙ. Saeculo exaratus; de quo Wolf. vid. nos in Praefat. ad Cat. in S. Mattb. I ΕΡ. AD COR. Μεμέρισται ὁ Χριστός. Σευηριανοῦ. Μὴ συγκληρονόμους ἔχει, φησὶν, ὁ Χριστὸς, ἵνα μερίσῃ τίς μετ’ αὐτοῦ τοὺς σωζομένους; μή τινας ἔχει κοινωνοὺς καὶ σὺν αὐτῷ τὴν οἰκουμένην πληρώσαντας; Χριστὸς ὁ ὑπὲρ τοῦ κόσμου ἀποθανὼν, ὑμῶν δὲ οὐδείς. Θεοδωρ. Τουτέστιν κατὰ μερίδα τινὲς μὲν τὸν Χριστὸν ἔλαχον. Νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν. Γρηγόριος. Καὶ νῷ καὶ λόγῳ καὶ πνεύματι, τῇ μιᾷ συμπεφυίᾳ δὲ θεότητι. Γρηγόριοσ. Πρῶτον μὲν ἐννόει τὰς οὐρανίους δυνάμεις καὶ τὸ ἐννόημα ἔργον ἦν, λόγῳ συμπληρούμενον καὶ πνεύματι τελειούμενον, καὶ πολλά μοι ἕτερα συνῆκται. Ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε. Κυτίλλου. Ψυχικὸς ἄνθρωπός ἐστιν ὁ κατὰ σάρκα ζῶν, καὶ μήπω τὸν νοῦν φωτισθεὶς διὰ τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ μόνην τὴν ἔμφυτον καὶ ἀνθρωπίνην σύνεσιν ἔχων, ἣν ταῖς ἁπάντων ψυχαῖς ἐμβάλλει ὁ δημιουργός. Ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριός ἐστιν. Εὐσεβίου. Παραινεῖ μὴ σπουδαῖον ἡγεῖσθαι τὸ ἑαυτοὺς ἐκδικεῖν, μὴ δὲ τὸ κρίνειν τοὺς ἡμαρτηκέναι δοκοῦντας, μὴ δὲ ταράσσεσθαι τοῖς ἐπὶ τοῦ παρόντος τὰς τῶν θνητῶν ὄψεις διαλανθανόντων. ἐπείπερ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐπιστὰς τῷ τῶν μὲν ἀσεβῶν φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους, τῶν δὲ κοσμίων καὶ θεοσεβῶν δι’ ἐπιείκειαν καὶ ἰδιοπραγμοσύνην, καὶ λανθανόντων τοὺς πολλοὺς φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν· οἷς καὶ τὸν ἔπαινόν φησι γενήσεσθαι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ. Σευηριανοῦ. “Περικαθάρματα” ἀντὶ τοῦ ἀποψήγματα. καὶ ὡσπερ αποσαρωματα. Ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. Τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου. Ἔστι πρὸς τούτοις ἅπασιν καὶ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου ἑρμηνεία ἐν τῷ περὶ σεμνοῦ γάμου· πρὸς ὅλοις τούτοις ἑρμήνευσεν τις καὶ οὕτως. Ἰσιδώρου. Ἐγένετο τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος ὅτε ἐν τῷ ἱερῷ κ. τ. λ. Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς ἀδελφοί. Τὸ ἀνθύμημα τοῦ χωρίου. Μέμφεται αὐτοὺς, ὅτι αἱ μὲν γυναῖκες ἀκατακαλύπτῳ κεφαλῇ κ. τ. λ. τὸ δὲ αὐτὸ πνεῦμα. Θεοδ. Οὐχ οἷόν τε τὸν ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματος ἐνεργούμενον ἀλλότριον τῆς θείας φύσεως τὸν Χριστὸν ἀποφῆναι κ. τ. λ. ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα. Θεοδ. Οὕτωσ καὶ Ἰωάννου καὶ Γενναδίου. Ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν. Τοῦ ἐν ἁγίοισ Κυρίλλου ἐν βίβλωι δ τῶν κατὰ Ἰουλιανοῦ πρὸσ αὐτὸ τὸ πέρασ οἵτω φησιν. Τοῦ ἁγίου Γρηφορίου εἰσ τὸν β. περὶ υἱοῦ λότον. οὐ τέλος ἐπιτιθεὶς τῇ βασιλείᾳ εἶπεν τὸ ἄχρις, ἀλλὰ ἀξιόπιστον ποιῶν τὸ εἰρημένον καὶ θαρρεῖν παρασκευάζων. Αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται. Εἶτα ἵνα μή τις λέγει hoc Sch. ergo non est Photii ut in Edd. in fine ὅΡΑ Γρηγόριον. ΙΙ EPIST. Τύφλωσεν τὰ νοήματα. Ἰωαννου. Τουτέστιν τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν ὁ Θεὸς τὰ νοήματα· ὁ γὰρ μέλλων ἀπιστίαν οὐκ ἔχει. τὸ αὐτὸ καὶ Εἰρήναιος. στενάζομεν βαρούμενοι. Θεοδρήτου. Στένομέν φησι, οὐκ ἀπαλλαγῆναι τοῦ σώματος ἐφιέμενοι, ἀλλὰ τῶν παθῶν αὐτοῦ ἐλεύθερον γενέσθαι ποθοῦντες· οὐ γὰρ ἀποδύσασθαι τὸ σῶμα ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι τὴν ἀφθαρσίαν ὀρεγόμεθα. Ἀρέοα διακόνου. Οὐχὶ διότι δεδοίκαμεν τὸν θάνατον, ἐπέρχεται δὲ ἡμῖν, διὰ τοῦτο στενάζομεν, ἀλλὰ στενάζομεν, τὴν μετὰ δόξης ἀφθαρσίαν ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες. Ἐv ἁγνότητι. Θεοδωρου. Ἵνα εἴπῃ καὶ περὶ τοὺς γνωρίμους καὶ περὶ τοὺς ἀγνώστους σπουδάζοντες εἶναι μακρόθυμοι καὶ χρηστοί· τὸ γὰρ ἁγνότητι ἀγνοία λέγει καὶ οὐχὶ ἁγνεία. Θεοδώρου. ᾿Αγνότητα λέγει τὴν τῶν χρημάτων ὑπεροψίαν· οὐδὲ γὰρ τὰς ἀναγκαίας χρείας παρὰ Κορινθίων ἐδέξατο· γνῶσιν δὲ ὡς οἶμαι τὴν διδασκαλίαν. Ὁ σπείρων φειδομένως. Φειδολῶς φησὶν καὶ κνιφῶς. Τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε; Γενναδίου. Κατὰ ἐπιτιμητικὴν ὑπόκρισιν τοῦτο ἀναγνωστέον· ἀντὶ οὐκ ἐκ τῶν ἔργων τῆς ἀληθείας τὴν ἐξέτασιν, ἐκ δὲ τῶν ἐπιπολῆς ἁπλῶς φαινομένων λαμβάνετε.