Edition urn:cts:greekLit:tlg1264.tlg001.1st1K-grc1

Papyrus Letronnii περὶ ἀποφατικῶν (ed. Brunet Notices et extraits de manuscrits de la bibliothèque impériale. Tome XVIII Paris 1865, Th. Bergk Opusc. II p. 114). I. (ἐστ)ιν ὅπερ οὕτω λέγοι |(ἄν τι)ς· Οὐκ οδ’ ὅπως χρὴ |(τὸν σ)αφῶς κατειδότα |(τῆς Ἡ)ρακλείας φροντί-|(δος κ)ατηγορεῖν. Ναὶ (οὐ ἀλ)ηθὲς ὂν ἔλεγεν ὁ |(ποιητ)ής· Οὐκ οἷδ’ ὅπως |(χρὴ τὸν) σαφῶς κατειδό| (τα τ)ῆς Ἡρακλείας |(φροντ)ίδος κατηγορεῖν. －|(Εἰ οὔτε) ψευδῶς οὔ |(τε ἀληθῶς) οὕτω λέγοι |(τις ἂν· τοί με)ξένον οὐδὲ |(ἀδαήμο)να Μουσᾶν |(ἐπαίδευσ)αν κλυταὶ |(Θῆβαι οὐκ ἀλ)ηθὲς ὂν ἐλέ|(χθη ὅπερ λεχ)θείη ἂν οὕτω |(οὔτοι με) ξένον οὐ| (δὲ ἀδαήμ)ονα Μουσᾶν ἐ|(παίδευσ)αν κλυταὶ Θῆβαι. |(ναί· οὔ)τε ψευδῶς |(οὕτ’ ἀληθῶς) οὕτω λέγοι |(τις ἄν· τοί) με ξένον |(οὐδὲ ἀδαήμ)ονα Μου| (σᾶν ἐπαίδευ)σαν κλυταὶ (Θῆβαι. ναὶ ο)ὐ· ἀληθὲς ἐ|(λέχθη ὅπερ) λεχθείη ἂν II. οὕτως· οὔτοι με ξένον οὐδὲ |ἀδαήμονα Μουσᾶν ἐπαί|δευσαν κλυταὶ Θῆβαι. 3. Εἰ ἀληθῶς τις τῶν ποιη|τῶν οὕτως ἀπεφαίνετο |Οὔ μοι Σαρδανάπαλλος ἀρέσκει τὴν διάνοιαν ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὔ μοι －διάνοιαν ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὔ μοι －διάνοιαν. ναὶ οὐ ἀληθῶς τις τῶν ποιητῶν οὕτως ἀπεφαίνετο· Οὔ μοι －διάνοιαν. 4. Εἰ ἀπεφήνατό τις· (trag. fr. adesp. 83 Nauck) Οὐκ ἦν ἄρ’ οὐθὲν πῆμ’ ἐλευθέραν δάκνον Ψυχὴν ὁμοίως ἀνδρὸς ὡς ἀτιμία. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἦν ——ἀτιμία. ναὶ οὐ ἀπεφήνατό τις· Οὐκ ἦν ——ἀτιμία. 5. (Εἰ ἀληθῶς) οὕτως ἀπέφασκεν Εὐριπίδης· (lphig. Aul. 28) Οὐκ ἄγαμαι ταῦτ’ ἀνδρὸς ἀριστέως. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ －ἀριστέως. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ Οὐκ －ἀριστέως. ναὶ οὐ ἀπέφασκεν οὕτως Εὐριπίδης· Οὐκ －ἀριστέως. 6. Εἰ Ἀνδρομάχη Εὐριπίδου πρὸς Ἑρμιόνην τοῦτον ἀπεφήνατο τὸν τρόπον· (Androm. 205) Οὐκ ἐξ ἐμῶν σε φαρμάκων στυγεῖ πόσις ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἐξ －πόσις ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἐξ －πόσις ναὶ οὐ Ἀνδρομάχη Εὐριπίδου πρὸς Ἑρμιόνην ἀπεφήνατο τοῦτον τὸν τρόπον· Οὐκ ἐξ －πόσις 7. Εἱ ἀληθές ἐστιν, ὅπερ οὕτω λεχθείη ἄν· (Eur. Stheneb. f. 662 N) Οὐκ ἔστιν ὅστις πάντ’ ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖ. 10 ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖ. V. ναὶ οὐ ἀληθές ἐστιν ὅπερ οὕτω λεχθείη ἄν· Οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖ. 8. Εἰ ἀληθὲς ὃν ἔλεγεν Εὐριπίδης· (inc. fab. fr. 896 N.) Οὐκ ἐν γυναιξὶ τοὺς νεανίας χρεών, ἀλλ’ ἐν σιδήρῳ κἀν ὅπλοις τιμὰς ἔχειν. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἐν －τιμὰς ἔχειν. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· Οὐκ ἐν －τιμὰς ἔχειν. ναὶ οὐ ἀληθὲς ὂν ἔλεγεν Εὐριπίδης· Οὐκ ἐν －τιμὰς ἔχειν. 9. Εἰ ποιητής τις οὕτως ἀπεφήνατο· (lyr. fr. adesp. 5 Bgk.) VI. Οὐ μοι ἔτ’ εὐκελάδων ὕμνων μέλει οὐδ’ ἔτι μολπῆς. φάσις ἐστὶν ὅπερ οὕτω λεχθείη ἄν· μοι ἔτ’ ——μολπῆς. ναὶ οὐ φάσις ἐστὶν ὅπερ οὕτω λεχθείη ἄν· μοι ἔτ’ －μολπῆς. ναὶ οὐ ποιητής τις οὕτως ἀπεφήνατο· οὔ μοι ἔτ’ －μολπῆς. Εἰ ποιητής τις οὕτως ἀπεφήνατο· Οὔ μοι ἔτ’ －μολπῆς. ἀντίκειται τῷ· Οὔ μοι ἔτ’ －μολπῆς. ἀξίωμα καταφατικόν. Ναὶ οὐ ἀντίκειται τῷ· Οὔ μοι ἔτ’ －μολπῆς. ἀξίωμα καταφατικόν. Ναὶ οὐ ποιητής τις οὕτως ἀπεφήνατο· Οὔ μοι ἔτ’ －μολπῆς. 10. Εἰ Κύκλω ὁ τοῦ Τιμοθέου πρός τινα οὕτως ἀπεφήνατο· VII. (Timoth. fr. 4) Οὔτοί τόν γ’ ὑπεραμπέχοντ’ οὐρανὸν εἰσαναβήσει. ἀντίκειται ἑνὶ καταφατικῷ ἀξιώματι δύο ἀποφατικὰ ἀξιώματα. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἑνὶ καταφατικῷ ἀξιώματι δύο ἀποφατικὰ ἀξιώματα. ναὶ οὐ Κύκλωψ ὁ τοῦ Τιμοθέου πρός τινα οὕτως ἀπεφήνατο· Οὔτοι τόν －εἰσαναβήσει. 11. Εἰ οὕτως ἀπεφήνατό τις· (trag. fr. adesp. 78 N.) Οὐκ οἶδα· τἀληθὲς γὰρ ἀσφαλὲς φράσαι. ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· [οὐκ] οἶδα －φράσαι. ναὶ οὐ ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· [κ] οἶδα －φράσαι. ναὶ οὐ οὕτως ἀπεφαίνετό τις· οὐκ οἶδαι －φράσαι. 12. Εἰ οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· (Thesp. fr. 2 N.) VIII. [κ] ἐξαθρήσας οἷδʼ· ἰδῶν δέ σοι λέγω. Θέσπις ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπέφασκεν· οὐκ ἐξαθρήσας οἷδʼ· ἰδὼν δέ σοι λέγω. ναὶ οὐ οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· [κ] ἐξαθρήσας οἱδʼ· ἰδὼν δέ σοι λέγω. ναὶ οὐ Θέσπις ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπέφασκεν οὐκ ἐξαθρήσας· οἶδʼ· ἰδὼν δέ σοι λέγω. 13. Εἰ Σαπφὼ οὕτως ἀπεφήνατο· (fr. 69 Bgk.) οὐδ’ ἴαν δοκίμοιμι προσιδοῖσαν φάος ἀλίω ἔσσεσθαι σοφίαν παρθένον εἰς οὐδένα πω χρόνον τοιαύταν. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐδ’ ἴαν ——－τοιαύταν. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· IX. οὐδ’ ἴαν ——－τοιαύταν. ναὶ οὐ Σαπφὼ οὕτως ἀπεφαίνετο· οὐδ’ ἴαν ——－τοιαύταν. 14. Εἰ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· (Ibyc. fr. 27 Bgk.) οὐκ ἔστιν ἀποφθιμένοις ζωᾶς ἔτι φάρμακον εὑρεῖν. οὐκ [ὁ] Ἴβυκος ὁ ποιητὴς οὕτως ἀ(πε)φαίνετ(ο)· οὐκ ἔστιν ——－εὑρεῖν. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐκ ἔστιν ——－εὑρεῖν. ναὶ οὐ Ἴβυκος ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπεφαίνετο· οὐκ ἔστιν ——－εὑρεῖν. 15. Εἰ οὐ εἰσὶν ἀμφίβολοι διάλεκτοι, οὐ Εὐριπίδης οὕτως ἀποφηνά- μενος· (Eur. Dictys fr. 344 N.) οὐκ ἂν γένοιτο χρηστὸς ἐκ κακοῦ πατρός. [ἀπέφασκεν· ἂν γένοιτο －πατρός. ναὶ οὐ εἰσὶν ἀμφίβολοι διάλεκτοι· ναὶ οὐ Εὐριπίδης, οὕτως ἀπο- φηνάμενος· οὐκ ἂν γένοιτο －πατρός. ἀπέφασκεν· ἂν γένοιτο －πατρός. 16. Εἰ ἢ ψεῦδος ἢ ἀληθές ἐστιν, ὃ ἐλέχθη ὑπ’ Εὐριπίδου τὸν τρόπον τοῦτον· (Eur. Hel. 1261) οὐχ ὧδε ναύτας ὀλομένους τυμβεύομεν. X. ἀντί]κειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐχ ὧδε ——τυμβεύομεν. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐχ ὧδε ——τυμβεύομεν. ναὶ οὔτε ψεῦδος οὔτε ἀληθές ἐστιν (ὃ ἐλέχθη) ὑπ’ Εὐριπίδου τὸν τρόπον τοῦτον· οὐχ ὧδε ——τυμβεύομεν. 17. (Εἰ) ἀληθῶς Εὐριπίδης (ἔλ)εγεν· (Eur. Phoenix fr. 814 N.) οὐκ ἔστι (τοῦ θρ)έψαντος ἥδιον πέδον. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐκ ἔστι ——πέδον. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐκ ἔστι ——πέδον. ναὶ οὐ ἀληθῶς Εὐριπίδης ἔλεγεν· οὐκ ἔστι ——πέδον. 18. Εἰ Εὐριπίδης οὕτως ἀπεφαίνετο· (Eur. Suppl. 270) οὐκ ἔστιν οὐθὲν διὰ τέλους εὐδαιμονεῖν. ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖν. ναὶ οὐ ἀντίκειται ἀξίωμα καταφατικὸν τῷ· οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖν. ναὶ οὐ Εὐριπίδης οὕτως ἀπεφαίνετο· οὐκ ἔστιν －εὐδαιμονεῖν. 19. Εἰ οὕτως ἀπεφαίνετό τις τῶν ποιητῶν· (trag. fr. adesp. 79 N.) οὐκ ἀξιῶ μικ(ρ)ῶν σε· μεγάλα δ’ οὐκ ἔχω. ἔστιν τις ὃς οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν· ἀξιῶ μικ(ρ)ῶν －ἔχω. ναὶ οὐ ἔστιν τις ὃς οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν· [κ] ἀξιῶ μικ(ρ)ῶν －ἔχω. ναὶ οὐ ἀπεφαίνετό τις τῶν ποιητῶν οὕτως· οὐκ ἀξιῶ ——ἔχω. 20. Εἰ Ἀγαμέμνων οὕτως ἀπέφασκεν· (Cypriorunm fr. 13 K.) οὐκ ἐφάμην Ἀχιλῆι χολώσειν ἄλκιμον ἧτορ ὧδε μάλ’ ἐκπάγλως, ἐπειδὴ μάλα μοι φίλος ἤην. ἀξίωμά ἐστιν· [κ] ἐφάμην Ἀχιλῆι ——ἤην. ναὶ οὐκ ἀξίωμά ἐστιν· [κ] ἐφάμην Ἀχιλῆι ——ἤην. ναὶ οὐ Ἀγαμέμνων οὕτως ἀπέφασκεν· οὐκ ἐφάμην ——－ἤην. 21. Εἰ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπεφαίνετο· (Alcm. fr. 25) οὐκ ἦς ἀνὴρ ἄγροικος οὐδὲ σκαιός. καταφάσκοι ἄν τις· [κ] ἦς ἀνὴρ －σκαιός. ναὶ οὐ καταφάσκοι ἄν τις· [κ] ἦς ἀνὴρ －σκαιός. ναὶ οὐκ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπεφαίνετο· οὐκ ἦς ——σκαιός. 22. Εἱ οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· (Anacr. fr. 15) [οὐ]δηὖτ’ ἔμπεδός εἰμι, οὐδ’ ἀστοῖσι προσηνής, οὐ Ἀνακρέων οὕτως ἀπεφήνατο· οὐ δηὖτ’ －προσηνής· ναὶ οὐ οὕτως ἀποφαίνοιτ’ ἄν τις· δηὖτ’ ——προσηνής. ναὶ οὐ Ἀνακρέων οὕτως ἀπεφήνατο· οὐ δηὖτ’ ——προσηνής. 23. Εἰ Σαπφὼ οὕτως ἀποφαινομένη· (Sappho fr. 36) οὐκ οἶδ’ ὅττι θέω· δύο μοι τὰ νοήματα. 180 ἀπέφασκεν· οἶδ’ ὅττι ——νοήματα. εἰσὶν ἀμφίβολοι διάλεκτοι. ναὶ οὐ εἰσὶν ἀμφίβολοι διάλεκτοι. ναὶ οὐ Σαπφὼ οὕτως ἀποφαινομένη· οὐκ οἶδ’ ὅττι ——νοήματα. ἀπέφασκεν· οἶδ’ ὅττι ——νοήματα. Εἰ Σαπφὼ οὕτως ἀπέφασκεν· οὐκ οἶδ’ ——νοήνατα. ἔστιν τι καταφατικὸν ἀξίωμα ἀντικείμενον τῷ· οὐκ οἶδ’ ——νοήματα. ναὶ οὐ ἔστιν τι καταφατικὸν ἀξίωμα ἀντικείμενον τῷ· οὐκ οἶδ’ ——νοήματα. ναὶ οὐ Σαπφὼ οὕτως ἀπέφασκεν· οὐκ οἶδ’ ——νοήματα. 24. Εἰ ποιητής τις οὕτως ἀπεφαίνετο· (lyr. fr. adesp. 106 Bgk.) οὐκ εἶδον ἀνεμωκέα κόραν. ἔστιν τι καταφατικὸν ἀξίωμα ἀντικείμενον τῷ· οὐκ εἶδον －κόραν. ναὶ οὐ ἔστιν τι καταφατικὸν ἀξίωμα ἀντικείμενον τῷ· οὐ |||α κό(ραν . . . . . . |καταφατ(ικῷ δύο ἀξιώ)|ματα ἀπ(οφατικὰ ἀν)|τί- κειται . . . . . . . . . |δέχεται . . . . . . . . . |σιω κάκεῖνα . . . . . |ἀποφαιν . . . . . . . . |κ εἶδον ἀνεμωκέα κό|ραν ἀποῳ . . . . . . . . . |νεμωκέα κόραν . . . . |των ου ειδ . . . . |