# Testimonia 2.176.1

Empedocles, Testimonia, 2.176.1. Ancient Greek.

Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/greek/empedocles/testimonia/2.176.1
JSON: https://interlinea.aeterna-institute.org/api/v1/library/greek/empedocles/testimonia/2.176.1

Ἐμπεδοκλῆς ἀποστείλας τὴν νεκρὰν ἄνθρωπον ζῶσαν, φησὶν ὅτι θυσίαν συντελεῖ πρὸς τῷ Πεισιάνактос ἀγρῷ. συνεχέληπτο δὲ τῶν φίλων τινές, ἐν οἷς καὶ Πausanías. εἶτα μετὰ τὴν εὐ-68 ωχίαν οἱ μὲν ἄλλοι χωρισθέντες ἀνεπαύοντο, οἱ μὲν ὑπὸ τοῖς 5 δένδροις ὡς ἀγροῦ παρακειμένου, οἱ δ’ ὧπὶ βούλοιντο, αὐτὸς δὲ ἐμεινεν ἐπὶ τοῦ τόπου ἔφ’ οὗπερ κατεχέλιπτο. ὡς δὲ ἡμέρας γενεθελὸς ἐξανέστησαν, οὐχ ἡρέθη μόνος. ζητουμένου δὲ καὶ τῶν οἰκετῶν ἀναχρισμένων καὶ φασχόντων μὴ εἰδέναι, εἰς τις ἐφη μέσων νυκτῶν φωνὴς ὑπερμεγέθους ἀκούσαι προσκαλουμένης Ἐμ-10 πεδοκλέα, εἶτα ἐξαναστάς ἑωραχέναι φῶς οὐράνιον καὶ λαμπάδων φέγγος, ἄλλο δὲ μηδέν· τῶν δὲ ἐπὶ τῷ γενομένῳ ἐκπλαγέντων, καταβὰς ὁ Πausanías ἐπεμψέ τινας ζητήσοντας. ὕστερον δὲ ἐκώλυεν πολυπραγμονεῖν, φάσκων εὐχῆς ἀξία συμβεβηκέναι καὶ θύειν αὐτῷ δεῖν καθάπερ γενοῦντι θεῷ. Ἐρμιππος [FHG III 42 69 15 fr. 27] δὲ φησὶ Πάνθειάν τινα Ἀκραγαντίνην ἀπηλισμένην ὑπὸ τῶν ἰατρῶν θεραπεύσαι αὐτὸν καὶ διὰ τοῦτο τὴν θυσίαν ἐπιτελεῖν· τοὺς δὲ κληθέντας εἶναι πρὸς τοὺς ὀγδοήκοντα. Ἱππόβοτος [Hera- clidis fr. 77 Voss] δὲ φησὶν ἐξαναστάντα αὐτὸν ὡδενέναι ὡς ἐπὶ τὴν Ἀτίνη, εἶτα παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς κρατῆρας τοῦ πυρός 20 ἐναλέσθαι καὶ ἀφανισθῆναι, βουλόμενον τὴν περὶ αὐτοῦ φήμην βεβαιῶσαι ὅτι γεγόνοι θεός, ὕστερον δὲ γνωσθῆναι, ἀναρριπυσθείσης αὐτοῦ μιᾶς τῶν χρηπίδων· χαλκὰς γὰρ εἴθιστο ὑποδείσθαι. πρὸς τοῦθ’ ὁ Πausanías ἀντέλεγεν. (Διόδωρος δ’ ὁ Ἐφέσιος περὶ 70 Ἀναξιμάνδρου γράφων φησὶν ὅτι τοῦτον ἐξηλώκει, τραγικὸν ἀσκῶν 25 τύφον καὶ σμηνὴν ἀναλαβὼν ἐσθῆτα). τοῖς Σελινουντίοις ἐμπεσόντος λοιμοῦ διὰ τὰς ἀπὸ τοῦ παρακειμένου ποταμοῦ δυσωδίας, ὥστε καὶ αὐτοὺς φθείρεσθαι καὶ τὰς γυναῖκας δυστοκεῖν, ἐπινοήσαι τὸν Ἐμπεδοκλέα καὶ δύο τινὰς ποταμοὺς τῶν σύγγενος ἐπαγαγεῖν ἰδίασι δαπάναις· καὶ καταμιξάντα γλυκῆναι τὰ φεύματα. οὕτω δὴ λή- 30 ξαντος τοῦ λοιμοῦ καὶ τῶν Σελινουντίων εὐωχουμένων ποτὲ παρὰ τῷ ποταμῷ, ἐπιφανῆναι τὸν Ἐμπεδοκλέα· τοὺς δ’ ἐξαναστάντας προσκυνεῖν καὶ προσευχέσθαι καθάπερ θεῷ. ταύτην οὖν θέλοντα βεβαιῶσαι τὴν διάληψιν εἰς τὸ πῦρ ἐναλέσθαι. τούτοις 71 δ’ ἐναντιοῦται Τίμαιος [FHG I 218 fr. 98] ὡς λέγων ὡς ἐξεχώ- 35 ρησεν εἰς Πελοπόννησον καὶ τὸ σύνολον οὐχ ἐπανήλθεν· θέν αὐτοῦ καὶ τὴν τελευτὴν ἄδηλον εἶναι. πρὸς δὲ τὸν Ἡρακλειδὴν καὶ ἐξ ὀνόματος ποιεῖται τὴν ἀντίρρησιν ἐν τῇ ἰδ’ Συρακοσίων τε γὰρ εἶναι τὸν Πεισιάνактa καὶ ἀγρὸν οὐχ ἔχειν ἐν Ἀκράγαντι· Πausanían τε μνημεῖον πεποιηκέναι τοῦ φίλου, τοιούτου 40 διαδοθέντος λόγου, ἢ ἀγαλμάτων τι ἢ σηκὸν οἷα θεοῦ· καὶ γὰρ

---

Empedocles, Testimonia. Text: Open Greek Corpus, from its own OCR of a public-domain print edition, Public domain. Changes: the text divided into reading sections by Interlinea.
License: Public domain (https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/). Source: https://opengreek.org/read/ogc001201.
