Ancient Greek · ~5 min
Episode 7, lines 7.2.1005-7.2.1035
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Αὐλίδι 7.2.1005-1035
Not analysed yet
ὡς ἕν γʼ ἀκούσασʼ ἴσθι, μὴ ψευδῶς μʼ ἐρεῖν·
ψευδῆ λέγων δὲ καὶ μάτην ἐγκερτομῶν,
θάνοιμι· μὴ θάνοιμι δʼ, ἢν σῴσω κόρην.
ὄναιο συνεχῶς δυστυχοῦντας ὠφελῶν.
ἄκουε δή νυν, ἵνα τὸ πρᾶγμʼ ἔχῃ καλῶς.
τί τοῦτʼ ἔλεξας; ὡς ἀκουστέον γέ σου.
πειθώμεθʼ αὖτις πατέρα βέλτιον φρονεῖν.
κακός τίς ἐστι καὶ λίαν ταρβεῖ στρατόν.
ἀλλʼ οἱ λόγοι γε καταπαλαίουσιν λόγους.
ψυχρὰ μὲν ἐλπίς· ὅ τι δὲ χρή με δρᾶν φράσον.
ἱκέτευʼ ἐκεῖνον πρῶτα μὴ κτείνειν τέκνα·
ἢν δʼ ἀντιβαίνῃ, πρὸς ἐμέ σοι πορευτέον.
ᾗ γὰρ τὸ χρῇζον ἐπίθετʼ, οὐ τοὐμὸν χρεὼν
χωρεῖν· ἔχει γὰρ αὐτὸ τὴν σωτηρίαν.
κἀγώ τʼ ἀμείνων πρὸς φίλον γενήσομαι,
στρατός τʼ ἂν οὐ μέμψαιτό μʼ, εἰ τὰ πράγματα
λελογισμένως πράσσοιμι μᾶλλον ἢ σθένει.
καλῶς δὲ κρανθέντων πρὸς ἡδονὴν φίλοις
σοί τʼ ἂν γένοιτο κἂν ἐμοῦ χωρὶς τάδε.
ὡς σώφρονʼ εἶπας. δραστέον δʼ ἅ σοι δοκεῖ.
ἢν δʼ αὖ τι μὴ πράσσωμεν ὧν ἐγὼ θέλω,
ποῦ σʼ αὖθις ὀψόμεσθα, ποῦ; χρή μʼ ἀθλίαν
ἐλθοῦσαν εὑρεῖν σὴν χέρʼ ἐπίκουρον κακῶν;
ἡμεῖς σε φύλακες οὗ χρεὼν φυλάξομεν,
μή τίς σʼ ἴδῃ στείχουσαν ἐπτοημένην
Δαναῶν διʼ ὄχλου· μηδὲ πατρῷον δόμον
αἴσχυνʼ· ὁ γάρ τοι Τυνδάρεως οὐκ ἄξιος
κακῶς ἀκούειν· ἐν γὰρ Ἕλλησιν μέγας.
ἔστιν τάδʼ· ἄρχε· σοί με δουλεύειν χρεών.
εἰ δʼ εἰσὶ θεοί, δίκαιος ὢν ἀνὴρ θεῶν
ἐσθλῶν κυρήσεις· εἰ δὲ μή, τί δεῖ πονεῖν;