Ancient Greek · ~7 min
Episode 1, lines 1.50-1.98
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 1.50-98
Not analysed yet
μόνος λελεῖφθαι στῦλος εἷς ἔδοξέ μοι
δόμων πατρῴων, ἐκ δʼ ἐπικράνων κόμας
ξανθὰς καθεῖναι, φθέγμα δʼ ἀνθρώπου λαβεῖν,
κἀγὼ τέχνην τήνδʼ ἣν ἔχω ξενοκτόνον
τιμῶσʼ ὑδραίνειν αὐτὸν ὡς θανούμενον,
κλαίουσα. τοὔναρ δʼ ὧδε συμβάλλω τόδε·
τέθνηκʼ Ὀρέστης, οὗ κατηρξάμην ἐγώ.
στῦλοι γὰρ οἴκων παῖδές εἰσιν ἄρσενες·
θνῄσκουσι δʼ οὓς ἂν χέρνιβες βάλωσʼ ἐμαί.
νῦν οὖν ἀδελφῷ βούλομαι δοῦναι χοὰς
παροῦσʼ ἀπόντι —ταῦτα γὰρ δυναίμεθʼ ἄν —
σὺν προσπόλοισιν, ἃς ἔδωχʼ ἡμῖν ἄναξ
Ἑλληνίδας γυναῖκας. ἀλλʼ ἐξ αἰτίας
οὔπω τίνος πάρεισιν; εἶμʼ ἔσω δόμων
ἐν οἷσι ναίω τῶνδʼ ἀνακτόρων θεᾶς.
ὅρα, φυλάσσου μή τις ἐν στίβῳ βροτῶν.
ὁρῶ, σκοποῦμαι δʼ ὄμμα πανταχῆ στρέφων.
Πυλάδη, δοκεῖ σοι μέλαθρα ταῦτʼ εἶναι θεᾶς
ἔνθʼ Ἀργόθεν ναῦν ποντίαν ἐστείλαμεν;
ἔμοιγʼ, Ὀρέστα· σοὶ δὲ συνδοκεῖν χρεών.
καὶ βωμός, Ἕλλην οὗ καταστάζει φόνος;
ἐξ αἱμάτων γοῦν ξάνθʼ ἔχει τριχώματα.
θριγκοῖς δʼ ὑπʼ αὐτοῖς σκῦλʼ ὁρᾷς ἠρτημένα;
τῶν κατθανόντων γʼ ἀκροθίνια ξένων.
ἀλλʼ ἐγκυκλοῦντʼ ὀφθαλμὸν εὖ σκοπεῖν χρεών.
ὦ Φοῖβε, ποῖ μʼ αὖ τήνδʼ ἐς ἄρκυν ἤγαγες
χρήσας, ἐπειδὴ πατρὸς αἷμʼ ἐτεισάμην,
μητέρα κατακτάς, διαδοχαῖς δʼ Ἐρινύων
ἠλαυνόμεσθα φυγάδες ἔξεδροι χθονὸς
δρόμους τε πολλοὺς ἐξέπλησα καμπίμους,
ἐλθὼν δέ σʼ ἠρώτησα πῶς τροχηλάτου
μανίας ἂν ἔλθοιμʼ ἐς τέλος πόνων τʼ ἐμῶν,
οὓς ἐξεμόχθουν περιπολῶν καθʼ Ἑλλάδα —
σὺ δʼ εἶπας ἐλθεῖν Ταυρικῆς μʼ ὅρους χθονός,
ἔνθʼ Ἄρτεμίς σοι σύγγονος βωμοὺς ἔχοι,
λαβεῖν τʼ ἄγαλμα θεᾶς, ὅ φασιν ἐνθάδε
ἐς τούσδε ναοὺς οὐρανοῦ πεσεῖν ἄπο·
λαβόντα δʼ ἢ τέχναισιν ἢ τύχῃ τινί,
κίνδυνον ἐκπλήσαντʼ, Ἀθηναίων χθονὶ
δοῦναι —τὸ δʼ ἐνθένδʼ οὐδὲν ἐρρήθη πέρα —
καὶ ταῦτα δράσαντʼ ἀμπνοὰς ἕξειν πόνων.
ἥκω δὲ πεισθεὶς σοῖς λόγοισιν ἐνθάδε
ἄγνωστον ἐς γῆν, ἄξενον. σὲ δʼ ἱστορῶ,
Πυλάδη —σὺ γάρ μοι τοῦδε συλλήπτωρ πόνου —
τί δρῶμεν; ἀμφίβληστρα γὰρ τοίχων ὁρᾷς
ὑψηλά· πότερα δωμάτων προσαμβάσεις
ἐκβησόμεσθα; πῶς ἂν οὖν λάθοιμεν ἄν;