Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.236-3.287
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 3.236-287
Not analysed yet
καὶ μὴν ὅδʼ ἀκτὰς ἐκλιπὼν θαλασσίους
βουφορβὸς ἥκει σημανῶν τί σοι νέον.
Ἀγαμέμνονός τε καὶ Κλυταιμήστρας τέκνον,
ἄκουε καινῶν ἐξ ἐμοῦ κηρυγμάτων.
τί δʼ ἔστι τοῦ παρόντος ἐκπλῆσσον λόγου;
ἥκουσιν ἐς γῆν, κυανέαν Συμπληγάδα
πλάτῃ φυγόντες, δίπτυχοι νεανίαι,
θεᾷ φίλον πρόσφαγμα καὶ θυτήριον
Ἀρτέμιδι. χέρνιβας δὲ καὶ κατάργματα
οὐκ ἂν φθάνοις ἂν εὐτρεπῆ ποιουμένη.
ποδαποί; τίνος γῆς σχῆμʼ ἔχουσιν οἱ ξένοι;
Ἕλληνες· ἓν τοῦτʼ οἶδα κοὐ περαιτέρω.
οὐδʼ ὄνομʼ ἀκούσας οἶσθα τῶν ξένων φράσαι;
Πυλάδης ἐκλῄζεθʼ ἅτερος πρὸς θατέρου.
τοῦ ξυζύγου δὲ τοῦ ξένου τί τοὔνομʼ ἦν;
οὐδεὶς τόδʼ οἶδεν· οὐ γὰρ εἰσηκούσαμεν.
πῶς δʼ εἴδετʼ αὐτοὺς κἀντυχόντες εἵλετε;
ἄκραις ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἀξένου πόρου —
καὶ τίς θαλάσσης βουκόλοις κοινωνία;
βοῦς ἤλθομεν νίψοντες ἐναλίᾳ δρόσῳ.
ἐκεῖσε δὴ ʼπάνελθε, πῶς νιν εἵλετε
τρόπῳ θʼ ὁποίῳ· τοῦτο γὰρ μαθεῖν θέλω.
χρόνιοι γὰρ ἥκουσʼ· οὐδέ πω βωμὸς θεᾶς
Ἑλληνικαῖσιν ἐξεφοινίχθη ῥοαῖς.
ἐπεὶ τὸν ἐσρέοντα διὰ Συμπληγάδων
βοῦς ὑλοφορβοὺς πόντον εἰσεβάλλομεν,
ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ
κοιλωπὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.
ἐνταῦθα δισσοὺς εἶδέ τις νεανίας
βουφορβὸς ἡμῶν, κἀπεχώρησεν πάλιν
ἄκροισι δακτύλοισι πορθμεύων ἴχνος.
ἔλεξε δʼ· Οὐχ ὁρᾶτε; δαίμονές τινες
θάσσουσιν οἵδε. —θεοσεβὴς δʼ ἡμῶν τις ὢν
ἀνέσχε χεῖρα καὶ προσηύξατʼ εἰσιδών·
ὦ ποντίας παῖ Λευκοθέας, νεῶν φύλαξ,
δέσποτα Παλαῖμον, ἵλεως ἡμῖν γενοῦ,
εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀκταῖς θάσσετον Διοσκόρω,
ἢ Νηρέως ἀγάλμαθʼ, ὃς τὸν εὐγενῆ
ἔτικτε πεντήκοντα Νηρῄδων χορόν.
ἄλλος δέ τις μάταιος, ἀνομίᾳ θρασύς,
ἐγέλασεν εὐχαῖς, ναυτίλους δʼ ἐφθαρμένους
θάσσειν φάραγγʼ ἔφασκε τοῦ νόμου φόβῳ,
κλύοντας ὡς θύοιμεν ἐνθάδε ξένους.
ἔδοξε δʼ ἡμῶν εὖ λέγειν τοῖς πλείοσι,
θηρᾶν τε τῇ θεῷ σφάγια τἀπιχώρια.
κἀν τῷδε πέτραν ἅτερος λιπὼν ξένοιν
ἔστη κάρα τε διετίναξʼ ἄνω κάτω
κἀπεστέναξεν ὠλένας τρέμων ἄκρας,
μανίαις ἀλαίνων, καὶ βοᾷ κυναγὸς ὥς·
Πυλάδη, δέδορκας τήνδε; τήνδε δʼ οὐχ ὁρᾷς
Ἅιδου δράκαιναν, ὥς με βούλεται κτανεῖν
δειναῖς ἐχίδναις εἰς ἔμʼ ἐστομωμένη;