Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.336-3.384
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 3.336-384
Not analysed yet
ηὔχου δὲ τοιάδʼ, ὦ νεᾶνί, σοι ξένων
σφάγια παρεῖναι· κἂν ἀναλίσκῃς ξένους
τοιούσδε, τὸν σὸν Ἑλλὰς ἀποτείσει φόνον
δίκας τίνουσα τῆς ἐν Αὐλίδι σφαγῆς.
θαυμάστʼ ἔλεξας τὸν μανένθʼ, ὅστις ποτὲ
Ἕλληνος ἐκ γῆς πόντον ἦλθεν ἄξενον.
εἶἑν· σὺ μὲν κόμιζε τοὺς ξένους μολών,
τὰ δʼ ἐνθάδʼ ἡμεῖς ὅσια φροντιούμεθα —
ὦ καρδία τάλαινα, πρὶν μὲν ἐς ξένους
γαληνὸς ἦσθα καὶ φιλοικτίρμων ἀεί,
ἐς θοὑμόφυλον ἀναμετρουμένη δάκρυ,
Ἕλληνας ἄνδρας ἡνίκʼ ἐς χέρας λάβοις.
νῦν δʼ ἐξ ὀνείρων οἷσιν ἠγριώμεθα,
δοκοῦσʼ Ὀρέστην μηκέθʼ ἥλιον βλέπειν,
δύσνουν με λήψεσθʼ, οἵτινές ποθʼ ἥκετε.
καὶ τοῦτʼ ἄρʼ ἦν ἀληθές, ᾐσθόμην, φίλαι·
οἱ δυστυχεῖς γὰρ τοῖσι δυστυχεστέροις
αὐτοὶ κακῶς πράξαντες οὐ φρονοῦσιν εὖ.
ἀλλʼ οὔτε πνεῦμα Διόθεν ἦλθε πώποτε,
οὐ πορθμίς, ἥτις διὰ πέτρας Συμπληγάδας
Ἑλένην ἀπήγαγʼ ἐνθάδʼ, ἥ μʼ ἀπώλεσεν,
Μενέλεών θʼ, ἵνʼ αὐτοὺς ἀντετιμωρησάμην,
τὴν ἐνθάδʼ Αὖλιν ἀντιθεῖσα τῆς ἐκεῖ,
οὗ μʼ ὥστε μόσχον Δαναΐδαι χειρούμενοι
ἔσφαζον, ἱερεὺς δʼ ἦν ὁ γεννήσας πατήρ.
οἴμοι —κακῶν γὰρ τῶν τότʼ οὐκ ἀμνημονῶ —
ὅσας γενείου χεῖρας ἐξηκόντισα
γονάτων τε τοῦ τεκόντος, ἐξαρτωμένη,
λέγουσα τοιάδʼ· ὦ πάτερ, νυμφεύομαι
νυμφεύματʼ αἰσχρὰ πρὸς σέθεν· μήτηρ δʼ ἐμὲ
σέθεν κατακτείνοντος Ἀργεῖαί τε νῦν
ὑμνοῦσιν ὑμεναίοισιν, αὐλεῖται δὲ πᾶν
μέλαθρον· ἡμεῖς δʼ ὀλλύμεσθα πρὸς σέθεν.
Ἅιδης Ἀχιλλεὺς ἦν ἄρʼ, οὐχ ὁ Πηλέως,
ὅν μοι προσείσας πόσιν, ἐν ἁρμάτων ὄχοις
ἐς αἱματηρὸν γάμον ἐπόρθμευσας δόλῳ.
ἐγὼ δὲ λεπτῶν ὄμμα διὰ καλυμμάτων
ἔχουσʼ, ἀδελφόν τʼ οὐκ ἀνειλόμην χεροῖν,
—ὃς νῦν ὄλωλεν —οὐ κασιγνήτῃ στόμα
συνῆψʼ ὑπʼ αἰδοῦς, ὡς ἰοῦσʼ ἐς Πηλέως
μέλαθρα· πολλὰ δʼ ἀπεθέμην ἀσπάσματα
ἐς αὖθις, ὡς ἥξουσʼ ἐς Ἄργος αὖ πάλιν.
ὦ τλῆμον, εἰ τέθνηκας, ἐξ οἵων καλῶν
ἔρρεις, Ὀρέστα, καὶ πατρὸς ζηλωμάτων —
τὰ τῆς θεοῦ δὲ μέμφομαι σοφίσματα,
ἥτις βροτῶν μὲν ἤν τις ἅψηται φόνου,
ἢ καὶ λοχείας ἢ νεκροῦ θίγῃ χεροῖν,
βωμῶν ἀπείργει, μυσαρὸν ὡς ἡγουμένη,
αὐτὴ δὲ θυσίαις ἥδεται βροτοκτόνοις.