Ancient Greek · ~7 min
Episode 7
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 7.1
Not analysed yet
οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω;
σὸν τὸ σημαίνειν τόδε.
δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες.
ποῖ δέ σʼ ἐκφύγοιεν ἄν;
πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν.
ἴτʼ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι.
κἀκκομιζόντων δὲ δεῦρο τοὺς ξένους —
ἔσται τάδε.
κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν.
ἡλίου πρόσθεν φλογός.
σῶν τέ μοι σύμπεμπʼ ὀπαδῶν.
οἵδʼ ὁμαρτήσουσί σοι.
καὶ πόλει πέμψον τινʼ ὅστις σημανεῖ —
ποίας τύχας;
ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας.
μὴ συναντῷεν φόνῳ;
μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδʼ ἐστί.
στεῖχε καὶ σήμαινε σύ —
μηδένʼ εἰς ὄψιν πελάζειν.
εὖ γε κηδεύεις πόλιν.
καὶ φίλων γʼ οὓς δεῖ μάλιστα.
τοῦτʼ ἔλεξας εἰς ἐμέ.
ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις.
σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῇ θεῷ —
τί χρῆμα δρῶ;
ἅγνισον πυρσῷ μέλαθρον.
καθαρὸν ὡς μόλῃς πάλιν.
ἡνίκʼ ἂν δʼ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι —
τί χρή με δρᾶν;
πέπλον ὀμμάτων προθέσθαι.
μὴ παλαμναῖον λάβω.
ἢν δʼ ἄγαν δοκῶ χρονίζειν —
τοῦδʼ ὅρος τίς ἐστί μοι;
θαυμάσῃς μηδέν.
τὰ τῆς θεοῦ πρᾶσσʼ —ἐπεὶ σχολή —καλῶς.
εἰ γὰρ ὡς θέλω καθαρμὸς ὅδε πέσοι.
συνεύχομαι.
τούσδʼ ἄρʼ ἐκβαίνοντας ἤδη δωμάτων ὁρῶ ξένους
καὶ θεᾶς κόσμους νεογνούς τʼ ἄρνας, ὡς φόνῳ φόνον
μυσαρὸν ἐκνίψω, σέλας τε λαμπάδων τά τʼ ἄλλʼ ὅσα
προυθέμην ἐγὼ ξένοισι καὶ θεᾷ καθάρσια.
ἐκποδὼν δʼ αὐδῶ πολίταις τοῦδʼ ἔχειν μιάσματος,
εἴ τις ἢ ναῶν πυλωρὸς χεῖρας ἁγνεύει θεοῖς
ἢ γάμον στείχει συνάψων ἢ τόκοις βαρύνεται,
φεύγετʼ, ἐξίστασθε, μή τῳ προσπέσῃ μύσος τόδε.
ὦ Διὸς Λητοῦς τʼ ἄνασσα παρθένʼ, ἢν νίψω φόνον
τῶνδε καὶ θύσωμεν οὗ χρή, καθαρὸν οἰκήσεις δόμον,
εὐτυχεῖς δʼ ἡμεῖς ἐσόμεθα. τἄλλα δʼ οὐ λέγουσʼ, ὅμως
τοῖς τὰ πλείονʼ εἰδόσιν θεοῖς σοί τε σημαίνω, θεά.