Ancient Greek · ~3 min
Choral 8
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 8.1-2
Not analysed yet
Θέμιν δʼ ἐπεὶ γᾶς ἰὼν
παῖδʼ ἀπενάσσατο Πυθῶνος ἀπὸ ζαθέων
χρηστηρίων, νύχια
Χθὼν ἐτεκνώσατο φάσματʼ ὀνείρων,
οἳ πολέσιν μερόπων τά τε πρῶτα, τά τʼ
ἔπειθʼ, ὅσσα τʼ ἔμελλε τυχεῖν,
ὕπνου κατὰ δνοφερὰς γᾶς εὐ-
νὰς ἔφραζον· Γαῖα δὲ τὰν
μαντεῖον ἀφείλετο τι-
μὰν Φοῖβον, φθόνῳ θυγατρός.
ταχύπους δʼ ἐς Ὄλυμπον ὁρ-
μαθεὶς ἄναξ
χέρα παιδνὸν ἕλιξεν ἐκ
Διὸς θρόνων
Πυθίων δόμων χθονίαν ἀφελεῖν μῆ-
νιν θεᾶς.
γέλασε δʼ, ὅτι τέκος ἄφαρ ἔβα
πολύχρυσα θέλων λατρεύματα σχεῖν·
ἐπὶ δʼ ἔσεισεν κόμαν, παῦσαι νυχίους ἐνοπάς,
ἀπὸ δʼ ἀλαθοσύναν νυκτωπὸν ἐξεῖλεν βροτῶν,
καὶ τιμὰς πάλιν θῆκε Λοξίᾳ,
πολυάνορι δʼ ἐν ξενόεντι θρόνῳ θάρση βροτοῖς
θεσφάτων ἀοιδαῖς.