Ancient Greek · ~7 min
Episode 13, lines 13.1.1437-13.1.1489
Euripides, Ὀρέστης 13.1.1437-1489
Not analysed yet
προσεῖπεν δʼ Ὀρέστας
Λάκαιναν κόραν· ὦ
Διὸς παῖ, θὲς ἴχνος
πέδῳ δεῦρʼ ἀποστᾶσα κλισμοῦ,
Πέλοπος ἐπὶ προπάτορος ἕδραν
παλαιᾶς ἑστίας,
ἵνʼ εἰδῇς λόγους ἐμούς. —
ἄγει δʼ ἄγει νιν· ἃ δʼ ἐφείπετʼ,
οὐ πρόμαντις ὧν ἔμελλεν·
ὁ δὲ συνεργὸς ἄλλʼ ἔπρασσʼ
ἰὼν κακὸς Φωκεύς·
οὐκ ἐκποδὼν ἴτʼ; ἀλλʼ ἀεὶ κακοὶ Φρύγες.
ἔκλῃσε δʼ ἄλλον ἄλλοσʼ ἐν
στέγαισι· τοὺς μὲν ἐν σταθμοῖ-
σιν ἱππικοῖσι, τοὺς δʼ ἐν ἐξ-
έδραισι, τοὺς δʼ ἐκεῖσʼ ἐκεῖθεν
διαρμόσας ἀποπρὸ δεσποίνας.
τί τοὐπὶ τῷδε συμφορᾶς ἐγίγνετο;
Ἰδαία μᾶτερ
μᾶτερ ὀβρίμα ὀβρίμα,
αἰαὶ φονίων παθέων ἀνόμων
τε κακῶν ἅπερ ἔδρακον ἔδρακον
ἐν δόμοις τυράννων.
ἀμφιπορφυρέων πέπλων
ὑπὸ σκότου ξίφη σπάσα-
ντες ἄλλος ἄλλοσʼ ἐν χεροῖν
δίνασεν ὄμμα, μή τις παρὼν τύχοι.
ὡς κάπροι δʼ ὀρέστεροι γυ-
ναικὸς ἀντίοι σταθέντες
ἐννέπουσι· Κατθανῇ
κατθανῇ,
κακός σʼ ἀποκτείνει πόσις,
κασιγνήτου προδοὺς
ἐν Ἄργει θανεῖν γόνον.
ἃ δʼ ἀνίαχεν ἴ-
αχεν· Ὤμοι μοι.
λευκὸν δʼ ἐμβαλοῦσα πῆχυν στέρνοις
κτύπησε κρᾶτα μέλεον πλαγᾷ·
φυγᾷ δὲ ποδὶ τὸ χρυσεοσάνδαλον
ἴχνος ἔφερεν ἔφερεν· ἐς
κόμας δὲ δακτύλους δικὼν Ὀρέστας,
Μυκηνίδʼ ἀρβύλαν προβάς,
ὤμοις ἀριστεροῖσιν ἀνακλάσας δέρην,
παίειν λαιμῶν ἔμελ-
λεν εἴσω μέλαν ξίφος.
ποῦ δʼ ἦτʼ ἀμύνειν οἱ κατὰ στέγας Φρύγες;
ἰαχᾷ
δόμων θύρετρα καὶ σταθμοὺς
μοχλοῖσιν ἐκβαλόντες, ἔνθʼ ἐμίμνομεν,
βοηδρομοῦμεν ἄλλος ἄλλοθεν στέγης,
ὃ μὲν πέτρους, ὃ δʼ ἀγκύλας,
ὃ δὲ ξίφος πρόκωπον ἐν χεροῖν ἔχων.
ἔναντα δʼ ἦλθε Πυλάδης
ἀλίαστος, οἷος οἷος Ἕκ-
τωρ ὁ Φρύγιος ἢ τρικόρυθος Αἴας,
ὃν εἶδον εἶδον ἐν πύλαις
Πριαμίσι· φασγάνων δʼ ἀκμὰς
συνήψαμεν.
δὴ τότε διαπρεπεῖς τότʼ ἐγένοντο Φρύγες,
ὅσον Ἄρεως ἀλκὰν
ἥσσονες Ἑλλάδος ἐγενόμεθʼ αἰχμᾶς,
ὃ μὲν οἰχόμενος φυγάς, ὃ δὲ νέκυς ὤν,
ὃ δὲ τραῦμα φέρων, ὃ δὲ λισσόμενος,
θανάτου προβολάν·
ὑπὸ σκότον δʼ ἐφεύγομεν·
νεκροὶ δʼ ἔπιπτον, οἳ δʼ ἔμελλον, οἳ δʼ ἔκειντʼ.