Ancient Greek · ~2 min
Choral 2
Euripides, Ὀρέστης 2.2-2
Not analysed yet
θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει.
θανεῖν θανεῖν, τί δʼ ἄλλο;
οὐδὲ γὰρ πόθον ἔχει βορᾶς.
πρόδηλος ἆρʼ ὁ πότμος.
ἐξέθυσʼ ὁ Φοῖβος ἡμᾶς
μέλεον ἀπόφονον αἷμα δοὺς
πατροφόνου ματρός.
δίκᾳ μέν.
καλῶς δʼ οὔ.
ἔκανες ἔθανες, ὦ
τεκομένα με μᾶτερ, ἀπὸ δʼ ὤλεσας
πατέρα τέκνα τε τάδε σέθεν ἀφʼ αἵματος·
ὀλόμεθʼ ἰσονέκυες, ὀλόμεθα.
σύ τε γὰρ ἐν νεκροῖς, τό τʼ ἐμὸν οἴχεται
βίου τὸ πλέον μέρος ἐν στοναχαῖσί τε καὶ γόοισι
δάκρυσί τʼ ἐννυχίοις, ἄγαμος
ἄτεκνος ἅτε βίοτον ἁ
μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον.