Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.3.765-5.3.798b
Euripides, Ὀρέστης 5.3.765-798b
Not analysed yet
Στρόφιος ἤλασέν μʼ ἀπʼ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ.
ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι;
ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός, ἀνόσιον λέγων.
ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά.
οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθʼ· οἰστέον τάδε.
οὐ φοβῇ μή σʼ Ἄργος ὥσπερ κἄμʼ ἀποκτεῖναι θέλῃ;
οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ.
δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας.
ἀλλʼ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί.
εἶἑν. ἐς κοινὸν λέγειν χρή.
τίνος ἀναγκαίου πέρι;
εἰ λέγοιμʼ ἀστοῖσιν ἐλθὼν —
ὡς ἔδρασας ἔνδικα;
πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ;
μὴ λάβωσί σʼ ἄσμενοι.
ἀλλʼ ὑποπτήξας σιωπῇ κατθάνω;
δειλὸν τόδε.
πῶς ἂν οὖν δρῴην;
ἔχεις τινʼ, ἢν μένῃς, σωτηρίαν;
οὐκ ἔχω.
μολόντι δʼ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν;
εἰ τύχοι, γένοιτʼ ἄν.
οὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν.
ἀλλὰ δῆτʼ ἔλθω.
θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῇ.
εὖ λέγεις· φεύγω τὸ δειλὸν τῇδε.
μᾶλλον ἢ μένων.
καὶ τὸ πρᾶγμά γʼ ἔνδικόν μοι.
τῷ Δοκεῖν εὔχου μόνον.
καί τις ἄν γέ μʼ οἰκτίσειε
μέγα γὰρ ἡ εὐγένειά σου.
θάνατον ἀσχάλλων πατρῷον.
πάντα ταῦτʼ ἐν ὄμμασιν.
ἰτέον, ὡς ἄνανδρον ἀκλεῶς κατθανεῖν.
αἰνῶ τάδε.
ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῇ ταῦτʼ ἐμῇ;
μὴ πρὸς θεῶν.
δάκρυα γοῦν γένοιτʼ ἄν.
οὐκοῦν οὗτος οἰωνὸς μέγας.
δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον.
τῷ χρόνῳ δὲ κερδανεῖς.
κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες.
τί τόδε καινὸν αὖ λέγεις;
μὴ θεαί μʼ οἴστρῳ κατάσχωσι.
ἀλλὰ κηδεύσω σʼ ἐγώ.
δυσχερὲς ψαύειν νοσοῦντος ἀνδρός.
οὐκ ἔμοιγε σοῦ.
εὐλαβοῦ λύσσης μετασχεῖν τῆς ἐμῆς.
τόδʼ οὖν ἴτω.
οὐκ ἄρʼ ὀκνήσεις;
ὄκνος γὰρ τοῖς φίλοις κακὸν μέγα.
ἕρπε νυν οἴαξ ποδός μοι.
φίλα γʼ ἔχων κηδεύματα.
καί με πρὸς τύμβον πόρευσον πατρός.
ὡς τί δὴ τόδε;
ὥς νιν ἱκετεύσω με σῶσαι.
τό γε δίκαιον ὧδʼ ἔχει.
μητέρος δὲ μηδʼ ἴδοιμι μνῆμα.
πολεμία γὰρ ἦν.