Ancient Greek
Episode 1
Euripides, Φοίνισσαι 1.1
Not analysed yet
ὄρεγέ νυν ὄρεγε γεραιὰν νέᾳ
χεῖρʼ ἀπὸ κλιμάκων
ποδὸς ἴχνος ἐπαντέλλων.
ἰδοὺ ξύναψον, παρθένʼ· ἐς καιρὸν δʼ ἔβης·
κινούμενον γὰρ τυγχάνει Πελασγικὸν
στράτευμα, χωρίζουσι δʼ ἀλλήλων λόχους.
ἰὼ πότνια παῖ
Λατοῦς Ἑκάτα, κατάχαλκον ἅπαν
πεδίον ἀστράπτει.
οὐ γάρ τι φαύλως ἦλθε Πολυνείκης χθόνα,
πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δʼ ὅπλοις βρέμων.
ἆρα πύλαι κλῄθροις —χαλκόδετʼ ἆρʼ ἔμβολα
λαϊνέοισιν Ἀμφίονος ὀργάνοις
τείχεος ἥρμοσται;
θάρσει· τά γʼ ἔνδον ἀσφαλῶς ἔχει πόλις.
ἀλλʼ εἰσόρα τὸν πρῶτον, εἰ βούλῃ μαθεῖν.
τίς οὗτος ὁ λευκολόφας,
πρόπαρ ὃς ἁγεῖται στρατοῦ πάγχαλκον ἀσπίδʼ
ἀμφὶ βραχίονι κουφίζων;
λοχαγός, ὦ δέσποινα.
τίς, πόθεν γεγώς;
αὔδασον, ὦ γεραιέ, τίς ὀνομάζεται;
οὗτος Μυκηναῖος μὲν αὐδᾶται γένος,
Λερναῖα δʼ οἰκεῖ νάμαθʼ, Ἱππομέδων ἄναξ.
ἒ ἒ ὡς γαῦρος, ὡς φοβερὸς εἰσιδεῖν,
γίγαντι γηγενέτᾳ προσόμοιος
ἀστερωπὸς ἐν γραφαῖσιν, οὐχὶ πρόσφορος
ἁμερίῳ γέννᾳ.
τὸν δʼ ἐξαμείβοντʼ οὐχ ὁρᾷς Δίρκης ὕδωρ;
ἄλλος ἄλλος ὅδε τευχέων τρόπος.
τίς δʼ ἐστὶν οὗτος;
παῖς μὲν Οἰνέως ἔφυ
Τυδεύς, Ἄρη δʼ Αἰτωλὸν ἐν στέρνοις ἔχει.
οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος,
ὦ γέρον, αὐτοκασιγνήτᾳ νύμφας
ὁμόγαμος κυρεῖ;
ὡς ἀλλόχρως ὅπλοισι, μειξοβάρβαρος.
σακεσφόροι γὰρ πάντες Αἰτωλοί, τέκνον,
λόγχαις τʼ ἀκοντιστῆρες εὐστοχώτατοι.
σὺ δʼ, ὦ γέρον, πῶς αἰσθάνῃ σαφῶς τάδε;
σημεῖʼ ἰδὼν τότʼ ἀσπίδων ἐγνώρισα,
σπονδὰς ὅτʼ ἦλθον σῷ κασιγνήτῳ φέρων
ἃ προσδεδορκὼς οἶδα τοὺς ὡπλισμένους.
τίς δʼ οὗτος ἀμφὶ μνῆμα τὸ Ζήθου περᾷ
καταβόστρυχος, ὄμμασι γοργὸς
εἰσιδεῖν νεανίας,
λοχαγός, ὡς ὄχλος νιν ὑστέρῳ ποδὶ
πάνοπλος ἀμφέπει;
ὅδʼ ἐστὶ Παρθενοπαῖος, Ἀταλάντης γόνος.
ἀλλά νιν ἁ κατʼ ὄρη μετὰ ματέρος
Ἄρτεμις ἱεμένα τόξοις δαμάσασʼ ὀλέσειεν,
ὃς ἐπʼ ἐμὰν πόλιν ἔβα πέρσων.
εἴη τάδʼ, ὦ παῖ. σὺν δίκῃ δʼ ἥκουσι γῆν·
ὃ καὶ δέδοικα μὴ σκοπῶσʼ ὀρθῶς θεοί.
ποῦ δʼ ὃς ἐμοὶ μιᾶς ἐγένετʼ ἐκ ματρὸς
πολυπόνῳ μοίρᾳ;
ὦ φίλτατʼ, εἰπέ, ποῦ ʼστι Πολυνείκης, γέρον.
ἐκεῖνος ἑπτὰ παρθένων τάφου πέλας
Νιόβης Ἀδράστῳ πλησίον παραστατεῖ.
ὁρᾷς;
ὁρῶ δῆτʼ οὐ σαφῶς, ὁρῶ δέ πως
μορφῆς τύπωμα στέρνα τʼ ἐξῃκασμένα.
ἀνεμώκεος εἴθε δρόμον νεφέλας ποσὶν ἐξανύσαιμι
διʼ αἰθέρος
πρὸς ἐμὸν ὁμογενέτορα, περὶ δʼ ὠλένας
δέρᾳ φιλτάτᾳ βάλοιμʼ ἐν χρόνῳ
φυγάδα μέλεον. ὡς
ὅπλοισι χρυσέοισιν ἐκπρεπής, γέρον,
ἑῴοις ὅμοια φλεγέθων βολαῖς .
ἥξει δόμους τούσδʼ, ὥστε σʼ ἐμπλῆσαι χαρᾶς,
ἔνσπονδος.
οὗτος δʼ, ὦ γεραιέ, τίς κυρεῖ,
ὃς ἅρμα λευκὸν ἡνιοστροφεῖ βεβώς;
ὁ μάντις Ἀμφιάραος, ὦ δέσποινʼ, ὅδε·
σφάγια δʼ ἅμʼ αὐτῷ, γῆς φιλαίματοι ῥοαί.
ὦ λιπαροζώνου θύγατερ Ἀελίου
Σελαναία, χρυσεόκυκλον φέγγος,
ὡς ἀτρεμαῖα κέντρα καὶ σώφρονα
πώλοις μεταφέρων ἰθύνει.
ποῦ δʼ ὃς τὰ δεινὰ τῇδʼ ἐφυβρίζει πόλει;
Καπανεύς; ἐκεῖνος προσβάσεις τεκμαίρεται
πύργων ἄνω τε καὶ κάτω τείχη μετρῶν.
ἰώ,
Νέμεσι καὶ Διὸς βαρύβρομοι βρονταί,
κεραυνῶν τε φῶς αἰθαλόεν, σύ τοι
μεγαλαγορίαν ὑπεράνορα κοιμίζεις·
ὅδʼ ἐστίν, αἰχμαλώτιδας
ὃς δορὶ Θηβαίας Μυκηνηΐσιν
Λερναίᾳ τε δώσειν τριαίνᾳ,
Ποσειδανίοις Ἀμυμωνίοις
ὕδασι δουλείαν περιβαλών —
μήποτε μήποτε τάνδʼ, ὦ πότνια,
χρυσεοβόστρυχον ὦ Διὸς ἔρνος
Ἄρτεμι, δουλοσύναν τλαίην.