Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.736-5.783
Euripides, Φοίνισσαι 5.736-783
Not analysed yet
τίς οὖν πρόνοια γίγνεται σοφωτέρα;
ἕπτʼ ἄνδρας αὐτοῖς φασιν, ὡς ἤκουσʼ ἐγώ —
τί προστετάχθαι δρᾶν; τὸ γὰρ σθένος βραχύ.
λόχων ἀνάσσειν ἑπτὰ προσκεῖσθαι πύλαις.
τί δῆτα δρῶμεν; ἀπορίαν γὰρ οὐ μενῶ.
ἕπτʼ ἄνδρας αὐτοῖς καὶ σὺ πρὸς πύλαις ἑλοῦ.
λόχων ἀνάσσειν ἢ μονοστόλου δορός;
λόχων, προκρίνας οἵπερ ἀλκιμώτατοι.
ξυνῆκʼ· ἀμύνειν τειχέων προσαμβάσεις.
καὶ ξυστρατήγους γʼ· εἷς δʼ ἀνὴρ οὐ πάνθʼ ὁρᾷ.
θάρσει προκρίνας ἢ φρενῶν εὐβουλίᾳ;
ἀμφότερον· ἀπολειφθὲν γὰρ οὐδὲν θάτερον.
ἔσται τάδʼ· ἐλθὼν ἑπτάπυργον ἐς πόλιν
τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις,
ἴσους ἴσοισι πολεμίοισιν ἀντιθείς.
ὄνομα δʼ ἑκάστου διατριβὴ πολλὴ λέγειν,
ἐχθρῶν ὑπʼ αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων.
ἀλλʼ εἶμʼ, ὅπως ἂν μὴ καταργῶμεν χέρα.
καί μοι γένοιτʼ ἀδελφὸν ἀντήρη λαβεῖν
καὶ ξυσταθέντα διὰ μάχης ἑλεῖν δορί.
γάμους δʼ ἀδελφῆς Ἀντιγόνης παιδός τε σοῦ
Αἵμονος, ἐάν τι τῆς τύχης ἐγὼ σφαλῶ,
σοὶ χρὴ μέλεσθαι· τὴν δόσιν δʼ ἐχέγγυον
τὴν πρόσθε ποιῶ νῦν ἐπʼ ἐξόδοις ἐμαῖς.
μητρὸς δʼ ἀδελφὸς εἶ· τί δεῖ μακρηγορεῖν;
τρέφʼ ἀξίως νιν σοῦ τε τήν τʼ ἐμὴν χάριν.
πατὴρ δʼ ἐς αὑτὸν ἀμαθίαν ὀφλισκάνει,
ὄψιν τυφλώσας· οὐκ ἄγαν σφʼ ἐπῄνεσα·
ἡμᾶς δʼ ἀραῖσιν, ἢν τύχῃ, κατακτενεῖ.
ἓν δʼ ἐστὶν ἡμῖν ἀργόν, εἴ τι θέσφατον
οἰωνόμαντις Τειρεσίας ἔχει φράσαι,
τοῦδʼ ἐκπυθέσθαι ταῦτʼ· ἐγὼ δὲ παῖδα σὸν
Μενοικέα, σοῦ πατρὸς αὐτεπώνυμον,
λαβόντα πέμψω δεῦρο Τειρεσίαν, Κρέον·
σοὶ μὲν γὰρ ἡδὺς ἐς λόγους ἀφίξεται,
ἐγὼ δὲ τέχνην μαντικὴν ἐμεμψάμην
ἤδη πρὸς αὐτόν, ὥστε μοι μομφὰς ἔχειν.
πόλει δὲ καὶ σοὶ ταῦτʼ ἐπισκήπτω, Κρέον·
ἤνπερ κρατήσῃ τἀμά, Πολυνείκους νέκυν
μήποτε ταφῆναι τῇδε Θηβαίᾳ χθονί,
θνῄσκειν δὲ τὸν θάψαντα, κἂν φίλων τις ᾖ.
ἐκφέρετε τεύχη πάνοπλά τʼ ἀμφιβλήματα,
ὡς εἰς ἀγῶνα τὸν προκείμενον δορὸς
ὁρμώμεθʼ ἤδη ξὺν δίκῃ νικηφόρῳ.
τῇ δʼ Εὐλαβείᾳ, χρησιμωτάτῃ θεῶν,
προσευχόμεσθα τήνδε διασῷσαι πόλιν.