Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.968-7.1014
Euripides, Φοίνισσαι 7.968-1014
Not analysed yet
αὐτὸς δʼ —ἐν ὡραίῳ γὰρ ἕσταμεν βίου —
θνῄσκειν ἕτοιμος πατρίδος ἐκλυτήριον.
ἀλλʼ εἶα, τέκνον, πρὶν μαθεῖν πᾶσαν πόλιν,
ἀκόλαστʼ ἐάσας μάντεων θεσπίσματα,
φεῦγʼ ὡς τάχιστα τῆσδʼ ἀπαλλαχθεὶς χθονός·
λέξει γὰρ ἀρχαῖς καὶ στρατηλάταις τάδε,
κἂν μὲν φθάσωμεν, ἔστι σοι σωτηρία·
ἢν δʼ ὑστερήσῃς, οἰχόμεσθα, κατθανῇ.
ποῖ δῆτα φεύγω; τίνα πόλιν; τίνα ξένων;
ὅπου χθονὸς τῆσδʼ ἐκποδὼν μάλιστʼ ἔσῃ.
οὐκοῦν σὲ φράζειν εἰκός, ἐκπονεῖν δʼ ἐμέ.
Δελφοὺς περάσας —
ποῖ με χρή, πάτερ, μολεῖν;
Αἰτωλίδʼ ἐς γῆν.
ἐκ δὲ τῆσδε ποῖ περῶ;
Θεσπρωτὸν οὖδας.
σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;
ἔγνως.
τί δὴ τόδʼ ἔρυμά μοι γενήσεται;
πόμπιμος ὁ δαίμων.
χρημάτων δὲ τίς πόρος;
ἐγὼ πορεύσω χρυσόν.
εὖ λέγεις, πάτερ.
χώρει νυν· ὡς σὴν πρὸς κασιγνήτην μολών,
ἧς πρῶτα μαστὸν εἵλκυσʼ, Ἰοκάστην λέγω,
μητρὸς στερηθεὶς ὀρφανός τʼ ἀποζυγείς —
ἀλλʼ εἶα, χώρει· μὴ τὸ σὸν κωλυέτω. —
γυναῖκες, ὡς εὖ πατρὸς ἐξεῖλον φόβον,
κλέψας λόγοισιν, ὥσθʼ ἃ βούλομαι τυχεῖν·
ὅς μʼ ἐκκομίζει, πόλιν ἀποστερῶν τύχης,
καὶ δειλίᾳ δίδωσι. καὶ συγγνωστὰ μὲν
γέροντι, τοὐμὸν δʼ οὐχὶ συγγνώμην ἔχει,
προδότην γενέσθαι πατρίδος ἥ μʼ ἐγείνατο.
ὡς οὖν ἂν εἰδῆτʼ, εἶμι καὶ σῴσω πόλιν
ψυχήν τε δώσω τῆσδʼ ὑπερθανεῖν χθονός.
αἰσχρὸν γάρ· οἱ μὲν θεσφάτων ἐλεύθεροι
κοὐκ εἰς ἀνάγκην δαιμόνων ἀφιγμένοι
στάντες παρʼ ἀσπίδʼ οὐκ ὀκνήσουσιν θανεῖν,
πύργων πάροιθε μαχόμενοι πάτρας ὕπερ·
ἐγὼ δέ, πατέρα καὶ κασίγνητον προδοὺς
πόλιν τʼ ἐμαυτοῦ, δειλὸς ὣς ἔξω χθονὸς
ἄπειμʼ· ὅπου δʼ ἂν ζῶ, κακὸς φανήσομαι.
μὰ τὸν μετʼ ἄστρων Ζῆνʼ Ἄρη τε φοίνιον,
ὃς τοὺς ὑπερτείλαντας ἐκ γαίας ποτὲ
Σπαρτοὺς ἄνακτας τῆσδε γῆς ἱδρύσατο.
ἀλλʼ εἶμι καὶ στὰς ἐξ ἐπάλξεων ἄκρων
σφάξας ἐμαυτὸν σηκὸν ἐς μελαμβαθῆ
δράκοντος, ἔνθʼ ὁ μάντις ἐξηγήσατο,
ἐλευθερώσω γαῖαν· εἴρηται λόγος.
στείχω δέ, θανάτου δῶρον οὐκ αἰσχρὸν πόλει
δώσων, νόσου δὲ τήνδʼ ἀπαλλάξω χθόνα.