Ancient Greek · ~7 min
Episode 1, lines 1.51-1.94
Euripides, Τρῳάδες 1.51-94
Not analysed yet
ἔξεστιν· αἱ γὰρ συγγενεῖς ὁμιλίαι,
ἄνασσʼ Ἀθάνα, φίλτρον οὐ σμικρὸν φρενῶν.
ἐπῄνεσʼ ὀργὰς ἠπίους· φέρω δὲ σοὶ
κοινοὺς ἐμαυτῇ τʼ ἐς μέσον λόγους, ἄναξ.
μῶν ἐκ θεῶν του καινὸν ἀγγελεῖς ἔπος,
ἢ Ζηνὸς ἢ καὶ δαιμόνων τινὸς πάρα;
οὔκ, ἀλλὰ Τροίας οὕνεκʼ, ἔνθα βαίνομεν,
πρὸς σὴν ἀφῖγμαι δύναμιν, ὡς κοινὴν λάβω.
ἦ πού νιν, ἔχθραν τὴν πρὶν ἐκβαλοῦσα, νῦν
ἐς οἶκτον ἦλθες πυρὶ κατῃθαλωμένης;
ἐκεῖσε πρῶτʼ ἄνελθε· κοινώσῃ λόγους
καὶ συνθελήσεις ἃν ἐγὼ πρᾶξαι θέλω;
μάλιστʼ· ἀτὰρ δὴ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν·
πότερον Ἀχαιῶν ἦλθες οὕνεκʼ ἢ Φρυγῶν;
τοὺς μὲν πρὶν ἐχθροὺς Τρῶας εὐφρᾶναι θέλω,
στρατῷ δʼ Ἀχαιῶν νόστον ἐμβαλεῖν πικρόν.
τί δʼ ὧδε πηδᾷς ἄλλοτʼ εἰς ἄλλους τρόπους
μισεῖς τε λίαν καὶ φιλεῖς ὃν ἂν τύχῃς;
οὐκ οἶσθʼ ὑβρισθεῖσάν με καὶ ναοὺς ἐμούς;
οἶδʼ, ἡνίκʼ Αἴας εἷλκε Κασάνδραν βίᾳ.
κοὐδέν γʼ Ἀχαιῶν ἔπαθεν οὐδʼ ἤκουσʼ ὕπο.
καὶ μὴν ἔπερσάν γʼ Ἴλιον τῷ σῷ σθένει.
τοιγάρ σφε σὺν σοὶ βούλομαι δρᾶσαι κακῶς.
ἕτοιμʼ ἃ βούλῃ τἀπʼ ἐμοῦ. δράσεις δὲ τί;
δύσνοστον αὐτοῖς νόστον ἐμβαλεῖν θέλω.
ἐν γῇ μενόντων ἢ καθʼ ἁλμυρὰν ἅλα;
ὅταν πρὸς οἴκους ναυστολῶσʼ ἀπʼ Ἰλίου.
καὶ Ζεὺς μὲν ὄμβρον καὶ χάλαζαν ἄσπετον
πέμψει, δνοφώδη τʼ αἰθέρος φυσήματα·
ἐμοὶ δὲ δώσειν φησὶ πῦρ κεραύνιον,
βάλλειν Ἀχαιοὺς ναῦς τε πιμπράναι πυρί.
σὺ δʼ αὖ, τὸ σόν, παράσχες Αἴγαιον πόρον
τρικυμίαις βρέμοντα καὶ δίναις ἁλός,
πλῆσον δὲ νεκρῶν κοῖλον Εὐβοίας μυχόν,
ὡς ἂν τὸ λοιπὸν τἄμʼ ἀνάκτορʼ εὐσεβεῖν
εἰδῶσʼ Ἀχαιοί, θεούς τε τοὺς ἄλλους σέβειν.
ἔσται τάδʼ· ἡ χάρις γὰρ οὐ μακρῶν λόγων
δεῖται· ταράξω πέλαγος Αἰγαίας ἁλός.
ἀκταὶ δὲ Μυκόνου Δήλιοί τε χοιράδες
Σκῦρός τε Λῆμνός θʼ αἱ Καφήρειοί τʼ ἄκραι
πολλῶν θανόντων σώμαθʼ ἕξουσιν νεκρῶν.
ἀλλʼ ἕρπʼ Ὄλυμπον καὶ κεραυνίους βολὰς
λαβοῦσα πατρὸς ἐκ χερῶν καραδόκει,
ὅταν στράτευμʼ Ἀργεῖον ἐξιῇ κάλως.