Ancient Greek · ~6 min
Episode 3
Euripides, Τρῳάδες 3.2
Not analysed yet
αἰαῖ, τόδε
τόδε, φίλαι Τρῳάδες, ὃ φόβος ἦν πάλαι.
ἤδη κεκλήρωσθʼ, εἰ τόδʼ ἦν ὑμῖν φόβος.
αἰαῖ, τίνʼ ἢ
Θεσσαλίας πόλιν ἢ
Φθιάδος εἶπας ἢ Καδμείας χθονός;
κατʼ ἄνδρʼ ἑκάστη κοὐχ ὁμοῦ λελόγχατε.
τίνʼ ἄρα τίς ἔλαχε; τίνα πότμος εὐτυχὴς
Ἰλιάδων μένει;
οἶδʼ· ἀλλʼ ἕκαστα πυνθάνου, μὴ πάνθʼ ὁμοῦ.
τοὐμὸν τίς ἆρʼ
ἔλαχε τέκος, ἔνεπε, τλάμονα Κασάνδραν;
ἐξαίρετόν νιν ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἦ τᾷ Λακεδαιμονίᾳ νύμφᾳ
δούλαν; ἰώ μοί μοι.
οὔκ, ἀλλὰ λέκτρων σκότια νυμφευτήρια.
ἦ τὰν τοῦ Φοίβου παρθένον, ᾇ γέρας ὁ
χρυσοκόμας ἔδωκʼ ἄλεκτρον ζόαν;
ἔρως ἐτόξευσʼ αὐτὸν ἐνθέου κόρης.
ῥῖπτε, τέκνον, ζαθέους κλῇ-
δας καὶ ἀπὸ χροὸς ἐνδυ-
τῶν στεφέων ἱεροὺς στολμούς.
οὐ γὰρ μέγʼ αὐτῇ βασιλικῶν λέκτρων τυχεῖν;
τί δʼ ὃ νεοχμὸν ἀπʼ ἐμέθεν ἐλάβετε τέκος, ποῦ μοι;
Πολυξένην ἔλεξας, ἢ τίνʼ ἱστορεῖς;
ταύταν· τῷ πάλος ἔζευξεν;
τύμβῳ τέτακται προσπολεῖν Ἀχιλλέως.
ὤμοι ἐγώ· τάφῳ πρόσπολον ἐτεκόμαν.
ἀτὰρ τίς ὅδʼ ἢ νόμος ἢ τί
θέσμιον, ὦ φίλος, Ἑλλάνων;
εὐδαιμόνιζε παῖδα σήν· ἔχει καλῶς.
τί τόδʼ ἔλακες; ἆρά μοι ἀέλιον λεύσσει;
ἔχει πότμος νιν, ὥστʼ ἀπηλλάχθαι πόνων.
τί δʼ ἁ τοῦ χαλκεομήστορος Ἕκτορος δάμαρ,
Ἀνδρομάχα τάλαινα, τίνʼ ἔχει τύχαν;
καὶ τήνδʼ Ἀχιλλέως ἔλαβε παῖς ἐξαίρετον.
ἐγὼ δὲ τῷ
πρόσπολος ἁ τριτοβάμονος χερὶ
δευομένα βάκτρου γεραιῷ κάρᾳ;
Ἰθάκης Ὀδυσσεὺς ἔλαχʼ ἄναξ δούλην σʼ ἔχειν.
ἒ ἔ.
ἄρασσε κρᾶτα κούριμον,
ἕλκʼ ὀνύχεσσι δίπτυχον παρειάν.
ἰώ μοί μοι.
μυσαρῷ δολίῳ λέλογχα φωτὶ δουλεύειν,
πολεμίῳ δίκας, παρανόμῳ δάκει,
ὃς πάντα τἀκεῖθεν ἐνθάδε στρέφει, τὰ δʼ
ἀντίπαλʼ αὖθις ἐκεῖσε διπτύχῳ γλώσσᾳ
φίλα τὰ πρότερʼ ἄφιλα τιθέμενος πάντων.
γοᾶσθʼ, ὦ Τρῳάδες, με.
βέβακα δύσποτμος. ἁ
τάλαινα, δυστυχεστάτῳ
προσέπεσον κλήρῳ.