Ancient Greek · ~2 min
Choral 10
Euripides, Βάκχαι 10.1-2
Not analysed yet
ὃς ἀδίκῳ γνώμᾳ παρανόμῳ τʼ ὀργᾷ
περὶ σὰ Βάκχιʼ, ὄργια ματρός τε σᾶς
μανείσᾳ πραπίδι
παρακόπῳ τε λήματι στέλλεται,
τἀνίκατον ὡς κρατήσων βίᾳ,
γνωμᾶν σωφρόνα θάνατος ἀπροφάσι-
στος ἐς τὰ θεῶν ἔφυ·
βροτείως τʼ ἔχειν ἄλυπος βίος.
τὸ σοφὸν οὐ φθονῶ·
χαίρω θηρεύουσα· τὰ δʼ ἕτερα μεγάλα
φανερά τʼ· ὤ, νάειν ἐπὶ τὰ καλὰ βίον,
ἦμαρ ἐς νύκτα τʼ εὐ-
αγοῦντʼ εὐσεβεῖν, τὰ δʼ ἔξω νόμιμα
δίκας ἐκβαλόντα τιμᾶν θεούς.
ἴτω δίκα φανερός, ἴτω ξιφηφόρος
φονεύουσα λαιμῶν διαμπὰξ
τὸν ἄθεον ἄνομον ἄδικον Ἐχίονος
τόκον γηγενῆ.