Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.15.802-7.15.843
Euripides, Βάκχαι 7.15.802-843
Not analysed yet
ὦ τᾶν, ἔτʼ ἔστιν εὖ καταστῆσαι τάδε.
τί δρῶντα; δουλεύοντα δουλείαις ἐμαῖς;
ἐγὼ γυναῖκας δεῦρʼ ὅπλων ἄξω δίχα.
οἴμοι· τόδʼ ἤδη δόλιον ἔς με μηχανᾷ.
ποῖόν τι, σῷσαί σʼ εἰ θέλω τέχναις ἐμαῖς;
ξυνέθεσθε κοινῇ τάδʼ, ἵνα βακχεύητʼ ἀεί.
καὶ μὴν ξυνεθέμην—τοῦτό γʼ ἔστι—τῷ θεῷ.
ἐκφέρετέ μοι δεῦρʼ ὅπλα, σὺ δὲ παῦσαι λέγων.
ἆ.
βούλῃ σφʼ ἐν ὄρεσι συγκαθημένας ἰδεῖν;
μάλιστα, μυρίον γε δοὺς χρυσοῦ σταθμόν.
τί δʼ εἰς ἔρωτα τοῦδε πέπτωκας μέγαν;
λυπρῶς νιν εἰσίδοιμʼ ἂν ἐξῳνωμένας.
ὅμως δʼ ἴδοις ἂν ἡδέως ἅ σοι πικρά;
σάφʼ ἴσθι, σιγῇ γʼ ὑπʼ ἐλάταις καθήμενος.
ἀλλʼ ἐξιχνεύσουσίν σε, κἂν ἔλθῃς λάθρᾳ.
ἀλλʼ ἐμφανῶς· καλῶς γὰρ ἐξεῖπας τάδε.
ἄγωμεν οὖν σε κἀπιχειρήσεις ὁδῷ;
ἄγʼ ὡς τάχιστα, τοῦ χρόνου δέ σοι φθονῶ.
στεῖλαί νυν ἀμφὶ χρωτὶ βυσσίνους πέπλους.
τί δὴ τόδʼ; ἐς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τελῶ;
μή σε κτάνωσιν, ἢν ἀνὴρ ὀφθῇς ἐκεῖ.
εὖ γʼ εἶπας αὖ τόδʼ· ὥς τις εἶ πάλαι σοφός.
Διόνυσος ἡμᾶς ἐξεμούσωσεν τάδε.
πῶς οὖν γένοιτʼ ἂν ἃ σύ με νουθετεῖς καλῶς;
ἐγὼ στελῶ σε δωμάτων ἔσω μολών.
τίνα στολήν; ἦ θῆλυν; ἀλλʼ αἰδώς μʼ ἔχει.
οὐκέτι θεατὴς μαινάδων πρόθυμος εἶ.
στολὴν δὲ τίνα φῂς ἀμφὶ χρῶτʼ ἐμὸν βαλεῖν;
κόμην μὲν ἐπὶ σῷ κρατὶ ταναὸν ἐκτενῶ.
τὸ δεύτερον δὲ σχῆμα τοῦ κόσμου τί μοι;
πέπλοι ποδήρεις· ἐπὶ κάρᾳ δʼ ἔσται μίτρα.
ἦ καί τι πρὸς τοῖσδʼ ἄλλο προσθήσεις ἐμοί;
θύρσον γε χειρὶ καὶ νεβροῦ στικτὸν δέρας.
οὐκ ἂν δυναίμην θῆλυν ἐνδῦναι στολήν.
ἀλλʼ αἷμα θήσεις συμβαλὼν βάκχαις μάχην.
ὀρθῶς· μολεῖν χρὴ πρῶτον εἰς κατασκοπήν.
σοφώτερον γοῦν ἢ κακοῖς θηρᾶν κακά.
καὶ πῶς διʼ ἄστεως εἶμι Καδμείους λαθών;
ὁδοὺς ἐρήμους ἴμεν· ἐγὼ δʼ ἡγήσομαι.
πᾶν κρεῖσσον ὥστε μὴ ʼγγελᾶν βάκχας ἐμοί.
ἐλθόντʼ ἐς οἴκους ἃν δοκῇ βουλεύσομαι.