Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.396-3.438
Euripides, Ἑκάβη 3.396-438
Not analysed yet
πολλή γʼ ἀνάγκη θυγατρὶ συνθανεῖν ἐμέ.
πῶς; οὐ γὰρ οἶδα δεσπότας κεκτημένος.
ὁποῖα κισσὸς δρυός, ὅπως τῆσδʼ ἕξομαι.
οὔκ, ἤν γε πείθῃ τοῖσι σοῦ σοφωτέροις.
ὡς τῆσδʼ ἑκοῦσα παιδὸς οὐ μεθήσομαι.
ἀλλʼ οὐδʼ ἐγὼ μὴν τήνδʼ ἄπειμʼ αὐτοῦ λιπών.
μῆτερ, πιθοῦ μοι· καὶ σύ, παῖ Λαερτίου,
χάλα τοκεῦσιν εἰκότως θυμουμένοις,
σύ τʼ, ὦ τάλαινα, τοῖς κρατοῦσι μὴ μάχου.
βούλῃ πεσεῖν πρὸς οὖδας ἑλκῶσαί τε σὸν
γέροντα χρῶτα πρὸς βίαν ὠθουμένη,
ἀσχημονῆσαί τʼ ἐκ νέου βραχίονος
σπασθεῖσʼ, ἃ πείσῃ; μὴ σύ γʼ· οὐ γὰρ ἄξιον.
ἀλλʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἡδίστην χέρα
δὸς καὶ παρειὰν προσβαλεῖν παρηίδι·
ὡς οὔποτʼ αὖθις, ἀλλὰ νῦν πανύστατον
ἀκτῖνα κύκλον θʼ ἡλίου προσόψομαι.
τέλος δέχῃ δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων.
ὦ μῆτερ, ὦ τεκοῦσʼ, ἄπειμι δὴ κάτω.
ὦ θύγατερ, ἡμεῖς δʼ ἐν φάει δουλεύσομεν.
ἄνυμφος ἀνυμέναιος ὧν μʼ ἐχρῆν τυχεῖν.
οἰκτρὰ σύ, τέκνον, ἀθλία δʼ ἐγὼ γυνή.
ἐκεῖ δʼ ἐν Ἅιδου κείσομαι χωρὶς σέθεν.
οἴμοι· τί δράσω; ποῖ τελευτήσω βίον;
δούλη θανοῦμαι, πατρὸς οὖσʼ ἐλευθέρου.
ἡμεῖς δὲ πεντήκοντά γʼ ἄμμοροι τέκνων.
τί σοι πρὸς Ἕκτορʼ ἢ γέροντʼ εἴπω πόσιν;
ἄγγελλε πασῶν ἀθλιωτάτην ἐμέ.
ὦ στέρνα μαστοί θʼ, οἵ μʼ ἐθρέψαθʼ ἡδέως.
ὦ τῆς ἀώρου θύγατερ ἀθλίας τύχης.
χαῖρʼ, ὦ τεκοῦσα, χαῖρε Κασάνδρα τʼ ἐμοί,
χαίρουσιν ἄλλοι, μητρὶ δʼ οὐκ ἔστιν τόδε.
ὅ τʼ ἐν φιλίπποις Θρῃξὶ Πολύδωρος κάσις.
εἰ ζῇ γʼ· ἀπιστῶ δʼ· ὧδε πάντα δυστυχῶ.
ζῇ καὶ θανούσης ὄμμα συγκλῄσει τὸ σόν.
τέθνηκʼ ἔγωγε πρὶν θανεῖν κακῶν ὕπο.
κόμιζʼ, Ὀδυσσεῦ, μʼ ἀμφιθεὶς κάρα πέπλοις
ὡς πρὶν σφαγῆναί γʼ ἐκτέτηκα καρδίαν
θρήνοισι μητρὸς τήνδε τʼ ἐκτήκω γόοις.
ὦ φῶς· προσειπεῖν γὰρ σὸν ὄνομʼ ἔξεστί μοι,
μέτεστι δʼ οὐδὲν πλὴν ὅσον χρόνον ξίφους
βαίνω μεταξὺ καὶ πυρᾶς Ἀχιλλέως.
οἲ ʼγώ, προλείπω· λύεται δέ μου μέλη.