Ancient Greek · ~2 min
Episode 7
Euripides, Ἑκάβη 7.2
Not analysed yet
ὤμοι, αἰαῖ, ἔμαθον ἔνυπνον ὀμμάτων
ἐμῶν ὄψιν· οὔ με παρέβα
φάσμα μελανόπτερον, τὰν ἐσεῖδον ἀμφὶ σέ,
ὦ τέκνον, οὐκέτʼ ὄντα Διὸς ἐν φάει.
τίς γάρ νιν ἔκτεινʼ; οἶσθʼ ὀνειρόφρων φράσαι;
ἐμὸς ἐμὸς ξένος, Θρῄκιος ἱππότας,
ἵνʼ ὁ γέρων πατὴρ ἔθετό νιν κρύψας.
οἴμοι, τί λέξεις; χρυσὸν ὡς ἔχοι κτανών;
ἄρρητʼ ἀνωνόμαστα, θαυμάτων πέρα,
οὐχ ὅσιʼ οὐδʼ ἀνεκτά. ποῦ δίκα ξένων;
ὦ κατάρατʼ ἀνδρῶν, ὡς διεμοιράσω
χρόα, σιδαρέῳ τεμὼν φασγάνῳ
μέλεα τοῦδε παιδὸς οὐδʼ ᾤκτισας.