Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.3.767-7.3.812
Euripides, Ἑκάβη 7.3.767-812
Not analysed yet
ποῦ δʼ ὢν ἐτύγχανʼ, ἡνίκʼ ὤλλυτο πτόλις;
πατήρ νιν ἐξέπεμψεν ὀρρωδῶν θανεῖν.
ποῖ τῶν τότʼ ὄντων χωρίσας τέκνων μόνον;
ἐς τήνδε χώραν, οὗπερ ηὑρέθη θανών.
πρὸς ἄνδρʼ ὃς ἄρχει τῆσδε Πολυμήστωρ χθονός;
ἐνταῦθʼ ἐπέμφθη πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ.
θνῄσκει δὲ πρὸς τοῦ καὶ τίνος πότμου τυχών;
τίνος γʼ ὑπʼ ἄλλου; Θρῄξ νιν ὤλεσε ξένος.
ὦ τλῆμον· ἦ που χρυσὸν ἠράσθη λαβεῖν;
τοιαῦτʼ, ἐπειδὴ συμφορὰν ἔγνω Φρυγῶν.
ηὗρες δὲ ποῦ νιν; ἢ τίς ἤνεγκεν νεκρόν;
ἥδʼ, ἐντυχοῦσα ποντίας ἀκτῆς ἔπι.
τοῦτον ματεύουσʼ ἢ πονοῦσʼ ἄλλον πόνον;
λούτρʼ ᾤχετʼ οἴσουσʼ ἐξ ἁλὸς Πολυξένῃ.
κτανών νιν, ὡς ἔοικεν, ἐκβάλλει ξένος.
θαλασσόπλαγκτόν γʼ, ὧδε διατεμὼν χρόα.
ὦ σχετλία σὺ τῶν ἀμετρήτων πόνων.
ὄλωλα κοὐδὲν λοιπόν, Ἀγάμεμνον, κακῶν.
φεῦ φεῦ· τίς οὕτω δυστυχὴς ἔφυ γυνή;
οὐκ ἔστιν, εἰ μὴ τὴν Τύχην αὐτὴν λέγοις.
ἀλλʼ ὧνπερ οὕνεκʼ ἀμφὶ σὸν πίπτω γόνυ
ἄκουσον. εἰ μὲν ὅσιά σοι παθεῖν δοκῶ,
στέργοιμʼ ἄν· εἰ δὲ τοὔμπαλιν, σύ μοι γενοῦ
τιμωρὸς ἀνδρός, ἀνοσιωτάτου ξένου,
ὃς οὔτε τοὺς γῆς νέρθεν οὔτε τοὺς ἄνω
δείσας δέδρακεν ἔργον ἀνοσιώτατον,
κοινῆς τραπέζης πολλάκις τυχὼν ἐμοί,
ξενίας τʼ ἀριθμῷ πρῶτʼ ἔχων ἐμῶν φίλων,
τυχὼν δʼ ὅσων δεῖ —. καὶ λαβὼν προμηθίαν
ἔκτεινε· τύμβου δʼ, εἰ κτανεῖν ἐβούλετο,
οὐκ ἠξίωσεν, ἀλλʼ ἀφῆκε πόντιον.
ἡμεῖς μὲν οὖν δοῦλοί τε κἀσθενεῖς ἴσως·
ἀλλʼ οἱ θεοὶ σθένουσι χὡ κείνων κρατῶν
Νόμος· νόμῳ γὰρ τοὺς θεοὺς ἡγούμεθα
καὶ ζῶμεν ἄδικα καὶ δίκαιʼ ὡρισμένοι·
ὃς ἐς σʼ ἀνελθὼν εἰ διαφθαρήσεται,
καὶ μὴ δίκην δώσουσιν οἵτινες ξένους
κτείνουσιν ἢ θεῶν ἱερὰ τολμῶσιν φέρειν,
οὐκ ἔστιν οὐδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποις ἴσον.
ταῦτʼ οὖν ἐν αἰσχρῷ θέμενος αἰδέσθητί με·
οἴκτιρον ἡμᾶς, ὡς γραφεύς τʼ ἀποσταθεὶς
ἰδοῦ με κἀνάθρησον οἷʼ ἔχω κακά.
τύραννος ἦ ποτʼ, ἀλλὰ νῦν δούλη σέθεν,
εὔπαις ποτʼ οὖσα, νῦν δὲ γραῦς ἄπαις θʼ ἅμα,
ἄπολις ἔρημος, ἀθλιωτάτη βροτῶν
οἴμοι τάλαινα, ποῖ μʼ ὑπεξάγεις πόδα;