Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.2.435-3.2.476
Euripides, Ἑλένη 3.2.435-476
Not analysed yet
ὠή· τίς ἂν πυλωρὸς ἐκ δόμων μόλοι,
ὅστις διαγγείλειε τἄμʼ ἔσω κακά;
τίς πρὸς πύλαισιν; οὐκ ἀπαλλάξῃ δόμων
καὶ μὴ πρὸς αὐλείοισιν ἑστηκὼς πύλαις
ὄχλον παρέξεις δεσπόταις; ἢ κατθανῇ
Ἕλλην πεφυκώς, οἷσιν οὐκ ἐπιστροφαί.
ὦ γραῖα, ταὐτὰ ταῦτʼ ἔπη κἄλλως λέγειν
ἔξεστι, πείσομαι γάρ· ἀλλʼ ἄνες λόγον.
ἄπελθʼ· ἐμοὶ γὰρ τοῦτο πρόσκειται, ξένε,
μηδένα πελάζειν τοισίδʼ Ἑλλήνων δόμοις.
ἆ· μὴ προσείλει χεῖρα μηδʼ ὤθει βίᾳ.
πείθῃ γὰρ οὐδὲν ὧν λέγω, σὺ δʼ αἴτιος.
ἄγγειλον εἴσω δεσπόταισι τοῖσι σοῖς
πικρῶς ἄρʼ οἶμαί γʼ ἀγγελεῖν τοὺς σοὺς λόγους.
ναυαγὸς ἥκω ξένος, ἀσύλητον γένος.
οἶκον πρὸς ἄλλον νύν τινʼ ἀντὶ τοῦδʼ ἴθι.
οὔκ, ἀλλʼ ἔσω πάρειμι· καὶ σύ μοι πιθοῦ.
ὀχληρὸς ἴσθʼ ὤν· καὶ τάχʼ ὠσθήσῃ βίᾳ.
αἰαῖ· τὰ κλεινὰ ποῦ ʼστί μοι στρατεύματα;
οὐκοῦν ἐκεῖ που σεμνὸς ἦσθʼ, οὐκ ἐνθάδε.
ὦ δαῖμον, ὡς ἀνάξιʼ ἠτιμώμεθα.
τί βλέφαρα τέγγεις δάκρυσι; πρὸς τίνʼ οἰκτρὸς εἶ;
πρὸς τὰς πάροιθεν συμφορὰς εὐδαίμονας.
οὔκουν ἀπελθὼν δάκρυα σοῖς δώσεις φίλοις;
τίς δʼ ἥδε χώρα; τοῦ δὲ βασίλειοι δόμοι;
Πρωτεὺς τάδʼ οἰκεῖ δώματʼ, Αἴγυπτος δὲ γῆ.
Αἴγυπτος; ὦ δύστηνος, οἷ πέπλευκʼ ἄρα.
τί δὴ τὸ Νείλου μεμπτόν ἐστί σοι γάνος;
οὐ τοῦτʼ ἐμέμφθην· τὰς ἐμὰς στένω τύχας.
πολλοὶ κακῶς πράσσουσιν, οὐ σὺ δὴ μόνος.
ἔστʼ οὖν ἐν οἴκοις ὅντινʼ ὀνομάζεις ἄναξ;
τόδʼ ἐστὶν αὐτοῦ μνῆμα, παῖς δʼ ἄρχει χθονός.
ποῦ δῆτʼ ἂν εἴη; πότερον ἐκτὸς ἢ ʼν δόμοις;
οὐκ ἔνδον· Ἕλλησιν δὲ πολεμιώτατος.
τίνʼ αἰτίαν σχὼν ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ;
Ἑλένη κατʼ οἴκους ἐστὶ τούσδʼ ἡ τοῦ Διός.
πῶς φῄς; τίνʼ εἶπας μῦθον; αὖθίς μοι φράσον.
ἡ Τυνδαρὶς παῖς, ἣ κατὰ Σπάρτην ποτʼ ἦν.
πόθεν μολοῦσα; τίνα τὸ πρᾶγμʼ ἔχει λόγον;
Λακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσασʼ ἄπο.
πότε; οὔ τί που λελῄσμεθʼ ἐξ ἄντρων λέχος;
πρὶν τοὺς Ἀχαιούς, ὦ ξένʼ, ἐς Τροίαν μολεῖν.