Ancient Greek · ~7 min
Episode 7
Euripides, Ἡρακλεῖδαι 7.1
Not analysed yet
λῆμα μὲν οὔπω στόρνυσι χρόνος
τὸ σόν, ἀλλʼ ἡβᾷ, σῶμα δὲ φροῦδον.
τί πονεῖς ἄλλως ἃ σὲ μὲν βλάψει,
σμικρὰ δʼ ὀνήσει πόλιν ἡμετέραν;
χρὴ γνωσιμαχεῖν τὴν ἡλικίαν,
τὰ δʼ ἀμήχανʼ ἐᾶν· οὐκ ἔστιν ὅπως
ἥβην κτήσῃ πάλιν αὖθις.
τί χρῆμα μέλλεις σῶν φρενῶν οὐκ ἔνδον ὢν
λιπεῖν μʼ ἔρημον σὺν τέκνοις ἐμοῖς;
ἀνδρῶν γὰρ ἀλκή· σοὶ δὲ χρῆν τούτων μέλειν.
τί δʼ; ἢν θάνῃς σύ, πῶς ἐγὼ σωθήσομαι;
παιδὸς μελήσει παισὶ τοῖς λελειμμένοις.
ἢν δʼ οὖν, ὃ μὴ γένοιτο, χρήσωνται τύχῃ;
οἵδ’ οὐ προδώσουσίν σε, μὴ τρέσῃς, ξένοι.
τοσόνδε γάρ τοι θάρσος, οὐδὲν ἄλλʼ ἔχω.
καὶ Ζηνὶ τῶν σῶν, οἶδʼ ἐγώ, μέλει πόνων.
φεῦ·
Ζεὺς ἐξ ἐμοῦ μὲν οὐκ ἀκούσεται κακῶς·
εἰ δʼ ἐστὶν ὅσιος αὐτὸς οἶδεν εἰς ἐμέ.
ὅπλων μὲν ἤδη τήνδʼ ὁρᾷς παντευχίαν,
φθάνοις δʼ ἂν οὐκ ἂν τοῖσδε συγκρύπτων δέμας·
ὡς ἐγγὺς ἁγών, καὶ μάλιστʼ Ἄρης στυγεῖ
μέλλοντας· εἰ δὲ τευχέων φοβῇ βάρος,
νῦν μὲν πορεύου γυμνός, ἐν δὲ τάξεσιν
κόσμῳ πυκάζου τῷδʼ· ἐγὼ δʼ οἴσω τέως.
καλῶς ἔλεξας· ἀλλʼ ἐμοὶ πρόχειρʼ ἔχων
τεύχη κόμιζε, χειρὶ δʼ ἔνθες ὀξύην,
λαιόν τʼ ἔπαιρε πῆχυν, εὐθύνων πόδα.
ἦ παιδαγωγεῖν γὰρ τὸν ὁπλίτην χρεών;
ὄρνιθος οὕνεκʼ ἀσφαλῶς πορευτέον.
εἴθʼ ἦσθα δυνατὸς δρᾶν ὅσον πρόθυμος εἶ.
ἔπειγε· λειφθεὶς δεινὰ πείσομαι μάχης.
σύ τοι βραδύνεις, οὐκ ἐγὼ δοκῶ τι δρᾶν.
οὔκουν ὁρᾷς μου κῶλον ὡς ἐπείγεται;
ὁρῶ δοκοῦντα μᾶλλον ἢ σπεύδοντά σε.
οὐ ταῦτα λέξεις, ἡνίκʼ ἂν λεύσσῃς μʼ ἐκεῖ.
τί δρῶντα; βουλοίμην δʼ ἂν εὐτυχοῦντά γε.
διʼ ἀσπίδος θείνοντα πολεμίων τινά.
εἰ δή ποθʼ ἥξομέν γε· τοῦτο γὰρ φόβος.
φεῦ·
εἴθʼ, ὦ βραχίων, οἷον ἡβήσαντά σε
μεμνήμεθʼ ἡμεῖς, ἡνίκα ξὺν Ἡρακλεῖ
Σπάρτην ἐπόρθεις, σύμμαχος γένοιό μοι
τοιοῦτος· οἵαν ἂν τροπὴν Εὐρυσθέως
θείμην· ἐπεί τοι καὶ κακὸς μένειν δόρυ.
ἔστιν δʼ ἐν ὄλβῳ καὶ τόδʼ οὐκ ὀρθῶς ἔχον,
εὐψυχίας δόκησις· οἰόμεσθα γὰρ
τὸν εὐτυχοῦντα πάντʼ ἐπίστασθαι καλῶς.