Ancient Greek · ~7 min
Episode 1, lines 1.51-1.97
Euripides, Ἡρακλῆς 1.51-97
Not analysed yet
πάντων δὲ χρεῖοι τάσδʼ ἕδρας φυλάσσομεν,
σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ
πλευρὰς τιθέντες· ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι
δόμων καθήμεθʼ ἀπορίᾳ σωτηρίας.
φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους,
οἳ δʼ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν.
τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία·
ἧς μήποθʼ ὅστις καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ
τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον.
ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτʼ ἐξεῖλες πόλιν
στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,
ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές.
ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἐς πατέρʼ ἀπηλάθην τύχης,
ὃς οὕνεκʼ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,
ἔχων τυραννίδʼ, ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι
πηδῶσʼ ἔρωτι σώματʼ εἰς εὐδαίμονα,
ἔχων δὲ τέκνα· κἄμʼ ἔδωκε παιδὶ σῷ
ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας.
καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντʼ ἀνέπτατο,
ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,
οἵ θʼ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς
σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.
οἳ δʼ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων,
Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ ἄπεστι γῆς;
τί δρᾷ, πόθʼ ἥξει; τῷ νέῳ δʼ ἐσφαλμένοι
ζητοῦσι τὸν τεκόντʼ· ἐγὼ δὲ διαφέρω
λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δʼ ὅταν
πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,
ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ.
νῦν οὖν τίνʼ ἐλπίδʼ ἢ πέδον σωτηρίας
ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω.
ὡς οὔτε γαίας ὅριʼ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ·
φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατʼ ἐξόδους·
οὔτʼ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας
ἔτʼ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντινʼ οὖν γνώμην ἔχεις
λέγʼ ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ.
ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε
φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντʼ ἄνευ πόνου·
χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς.
λύπης τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω φάος;
καὶ τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας.
κἀγώ· δοκεῖν δὲ τἀδόκητʼ οὐ χρή, γέρον.
ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστʼ ἄκη.
ὁ δʼ ἐν μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος.
ἔτʼ ἂν γένοιτʼ, ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος
ἐκ τῶν παρόντων τῶνδʼ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,
ἔλθοι τʼ ἔτʼ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός.