Ancient Greek · ~5 min
Episode 13, lines 13.33.1394-13.33.1426
Euripides, Ἡρακλῆς 13.33.1394-1426
Not analysed yet
ἀνίστασʼ, ὦ δύστηνε· δακρύων δʼ ἅλις.
οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.
καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι.
φεῦ·
αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.
παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρʼ ὑπηρέτῃ φίλῳ.
ἀλλʼ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις.
ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.
παίδων στερηθεὶς παῖδʼ ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν.
δίδου δέρῃ σὴν χεῖρʼ, ὁδηγήσω δʼ ἐγώ.
ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής.
ὦ πρέσβυ, τοιόνδʼ ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.
ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος.
Θησεῦ, πάλιν με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.
ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτʼ ἔχων ῥᾴων ἔσῃ;
ποθῶ· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω.
ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα.
οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;
ἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ ἔτλην κακά.
εἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει.
ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.
ἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν.
σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;
ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ.
πῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;
πρόβαινε.
χαῖρʼ, ὦ πρέσβυ.
καὶ σύ μοι, τέκνον.
θάφθʼ ὥσπερ εἶπον παῖδας.
ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;
ἐγώ.
πότʼ ἐλθών;
ἡνίκʼ ἂν θάψῃς τέκνα.
πῶς;
εἰς Ἀθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο.
ἀλλʼ ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ·
ἡμεῖς δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον,
Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθʼ ἐφολκίδες.
ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων
ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ.